سوسن کشاورز کیست؟
در يـــــكي از روزهاي تيرماه سال گذشته در سالن كوچك اجتماعات آموزشوپرورش استثنايي «سوسن كشاورز» در حالي از سوي «علي رضا علي احمدي» به عنوان رئيس جديد اين سازمان معرفي شد كه هيچكدام از مديران بلندپايه اين وزارتخانه اين مدير جديد را نميشناختند.
احتمالا نه آقاي وزير و نه خانم كشاورز باورشان نميشد، يكسال بعد صندلي وزير ميان اين دو نفر جابهجا شود.مهمترين ويژگي «سوسن كشاورز» وزير پيشنهادي دولت براي آموزشوپرورش ناشناخته بودن اوست. اظهار نظرهاي چند روزهاي كه پس از معرفي ليست وزراي پيشنهادي صورت گرفته مشخص ميكند، هيچكدام از فعالان اين حوزه و مديران ارشد وزارتخانه و نمايندههاي مجلس او را به خوبي نميشناسند.
نكتهاي كه برخي آن را ويژگي منفي نميدانند. چرا كه شيوههاي مديريتي او تازه پس از يك سال آن هم در سازماني مانند آموزش و پرورش استثنايي كه در توجه رسانهاي قرار ندارد بسيار سخت و مشكل است. فرج كميجاني يكي از كارشناسان حوزه آموزش ميگويد: «آنهايي كه در اين سازمان هستند و مديريت سوسن كشاورز را ديدند، نقد كار او را زود ميدانند.
البته مدير پيشين اين مركز به دليل 2 دهه فعاليت در اين مركز، كاملا سيستم را به شيوه خود انجام داده است و براي كشاورز تغييرات بنيادين كار آساني نيست.»
محسن جوادينيا بهعنوان يكي از كارشناسان حوزه آموزشوپرورش و از فعالان صنفي معلمان، سعي ميكند به وجه ديگري از شخصيت كشاورز اشاره كند كه در اين چند روزش به آن توجهي نشده است: «بايد سوسن كشاورز را با دو زن ديگري كه براي حضور در كابينه دهم معرفي شدهاند، مقايسه كرد. شايد او مانند وحيد دستجردي در حوزه تخصصياش تجربه مديريتي بلند مدتي نداشته باشد و يا مانند فاطمه آجرلو چهرهاي رسانهاي نباشد، اما اين تلقي وجود دارد كه او نسبت به زنان ديگري كه براي كابينه دهم معرفي شدهاند از سابقه تئوريك و دانشگاهي بيشتري برخوردار است و دو دهه كار بهعنوان مسئول در كميته، شوراهاي عالي و مراكز سياستگذاري آموزشوپرورش از او فردي با پشتوانه نظري مناسب ساخته است.»
اما همه مانند جوادي نيا فكر نميكنند. نورالله اكبري، مسئول كميته اطلاع رساني انجمن معلمان كه نهادي غير دولتي است، در مورد سوسن كشاورز ميگويد: «ما فعالان صنفي، اطلاع چنداني از سوابق كشاورز نداريم و بعيد ميدانم او توانايي بيشتري از دو وزير پيشين آموزشوپرورش دولت احمدينژاد داشته باشد.»
اين فعال امور معلمان در پاسخ به اين سوال كه چرا با شناخت اندكي كه از سوسن كشاورز وجود دارد، پيشاپيش محكوم به عدم موفقيت ميشود، پس از كمي مكث ميگويد: «وقتي اين فرد، براي ما كه سالها در اين حوزه فعال بوده ايم، ناشناخته است، پس نميشود به موفقيت او اميدوار بود.»
مانند اكبري كم نيستند كارشناسان و صاحبنظراني كه به همين دام افتاده و به علت سابقه كم او در سطوح بالاي مديريتي دستگاه آموزشوپرورش و بيتوجه به فعاليت يكساله او در آموزشوپرورش استثنايي كشور، يكسر پيش بيني راي منفي مجلس و در صورت عبور از سد نمايندگان، عدم موفقيت او را پيش بيني ميكنند. سوسن كشاورز با مدرك دكتراي فلسفه تعليم و تربيت ميتواند، مشكل استفاده از مديران با تخصصهاي غير مربوط را برطرف كند.
اما برخي كارشناسان كه تا مدتي قبل به عنوان منتقد وزير آموزشوپرورش شناخته ميشدند، اين روزها به دنبال پاسخ براي عدم معرفي مجدد علي احمدي به مجلس هستند.
البته «شيرزاد عبدالهي» يكي ديگر از كارشناسان اين حوزه، به صورتي ديگر سعي در يافتن دلايل معرفي سوسن كشاورز بهعنوان كانديداي پست وزارت آموزشوپرورش است: «انتخاب خانم كشاورز را نميشود فارغ از ديگر انتخابهاي كابينه بررسي كرد و سنجيد. به نظر من، عليرضا علي احمدي با آنكه انتخابش در دولت قبلي، انتخاب درستي نبود، اما كنار گذاشتنش به اين شكل را هم رفتاري كارشناسانه و مديريتي نميدانم. هر چه باشد، علي احمدي بخشي از مشكلات نيروي انساني آموزشوپرورش را حل كرد و در طول حدود 18 ماهي كه در اين وزارتخانه كار كرد، تمركزش را روي همين يك بخش گذاشت و تقريبا موفق بود.»
شيرزاد عبداللهي در واقع انتظار تغيير علي احمدي را نداشته است و تحليلهايي هم كه داشته بر همين اساس بوده است. خودش هم اين نكته را تاييد ميكند: «چرا بايد علي احمدي از اين وزارتخانه ميرفت. در بعد كاري، اگر دوره رياستش ادامه پيدا ميكرد كه با توجه به كارهايي كه در اين 18 ماه مقدمهاش را گذاشته بود، ادامه كارش بهتر بود و به قول معروف تازه گرم شده بود.»