وزير روزهای گرانی، بالا نشين نفتی می شود؟
« آيا وزير بازرگاني ما نخبه نيست؟» محمود احمدي نژاد در مناظره تلويزيوني انتخاباتي اين چنين مسعود ميركاظمي را مورد عطوفت قرار داد تا پاسخ منتقدانش را داده باشد.
زماني كه محسن رضايي، رئيس دولت نهم را در عدم استفاده از نخبگان جامعه مورد انتقاد قرار داد و او را اندرز ميداد كه بايد براي اداره كشور از همه ظرفيتها استفاده شود، احمديتژاد چنين تحليلي از نخبگي ارائه داد تا فرمانده جنگ را به عقبنشيني واداشته و او را از ادامه بحث منصرف ساخته باشد.
اين نوع موضعگيري احمدينژاد بود كه خيليها را به ادامه حضور ميركاظمي در دولت دهم خوشبين ساخت. شايد ميركاظمي در آن شب طلايياش مزد همراهی و فرمانبرداري از مسئول بالادستياش را گرفته باشد او هرچند پیش از دولت نهم جزو حلقه یاران احمدی نژاد نبود اما در روزهای پایانی چنان خود را در دل او جا کرد که حالا از سوی احمدینژاد برای بزرگترین وزارتخانه اقتصادی کاندیدا شده است.
میرکاظمی که سل 1384 توسط مهدی چمران رئیس شورای شهر تهران به احمدینژاد معرفی شد، به سرعت رئیس دولت نهم را متقاعد کرد تا او را از فروشگاه اتکا به راس وزارت بازرگانی گسیل دهد. پیشرفت روابط این دو نفر اما در روزهای آخر فعالیت دولت نهم با سرعت بیشتری پیش رفت به گونهای که میرکاظمی در جريانهاي تبليغاتي به يار هميشگی محمود احمدی نژاد تبدیل شده بود و حتی به همراه علی اکبر محرابیان، او را تا استودیو صداوسیما همراهی میکرد تا در هنگام برگزاری مناظرههای تلویزیونی نه از قاب جعبه جادو بل از نزدیک شاهد سخنوری احمدینژاد باشد.
نطقهای انتخاباتی میرکاظمی از تریبونهای اقتصادی در رزوهای منتهی به انتخابات او را به یکی از اصلیترین اعضای ستاد انتخاباتی رئیس دولت نهم بدل کرده بود از همین رو بود که احمدینژاد وزیر بازرگانیاش را نخبه خواند و با معرفی او به عنوان وزیر پیشنهادی نفت، میرکاظمی رابه حلقه اصلی یارانش راه داد. میرکاظمی اما در روزهای پس از انتخابات و در بحرانهایی که احمدی نژاد در این مدت کوتاه در آن گرفتار آمد نیز رئیسش را تنها نگذاشت.
او در جریان انتصاب اسفندیار رحیم مشایی به سمت معاون اولی، بازهم برادريش را به احمدینژاد ثابت کرد. میرکاظمی در آن جلسه طوفانی هیات دولت که به برکناری محسنی اژهای و صفار هرندی و مورد غضب قرار گرفتن 5 تن دیگر از وزرا انجامید، وارد گروه 7 نشد و حاضر نشد نامه مخالفت با معاون اولی مشایی را که به امضای برخی از وزرا رسیده بود را امضا کند. میرکاظمی حتی اسکندری وزیر جهاد کشاورزی را نیز از امضای این نامه منصرف ساخت تا تعداد مخالفان رسمی مردی که احمدی نژاد تعصب ویژهای روی او دارد از عدد 7 گذر نکند.
میرکاظمی هرچند به سایر دوستانش در دولت توصیه کرد تا چنین نامهای را امضا نکنند اما این اتفاق رخ داد تا محمد سعیدی کیا، محمد جهرمی، محسنی اژه ای، حسین صفار هرندی و چند تن دیگر مورد غضب احمدی نژاد قرار بگیرند و ردای وزارت را به گوشهای رها سازند. در این جمع 7 نفره اما شخص دیگری حضور داشت که خیلیها او را در همراهی با رئیس دولت نهم و محبوبیت نزد احمدی نژاد، همسنگ میرکاظمی میدانستند. باقری لنکرانی نیز به مانند همتایش در وزارت بازرگانی در آن مناظره تلویزیونی مایع مباهات مسئول بالادستیاش قرار گرفت.
احمدی نژاد وزیر بهداشت دولتش را نیز نخبهای جوان معرفی کرد و به موفقیتش در ادراه وزارتخانه بالید. خیلیها لنکرانی را موفقترین وزیر کابینه نهم میدانستند و حضور او در دولت دهم را قطعی میپنداشتند اما شاید او با ابراز مخالفتش با رحیم مشایی در آن چهارشنبه تاریخی، میوه ممنوعه را گاز زده باشد که این چنین از حلقه یاران احمدی نژاد خارج شده و باید مرضیه وحید دستجردی را پشت تریبون مجلس برای دفاع از برنامههای وزارت بهداشت ببیند.
احمدی نژاد اما با معرفی میرکاظمی به عنوان وزیر پیشنهادی نفت نه تنها تعجب اقتصادیون را برانگیخت بل اثبات کرد که به مدیران بدنه نفت اطمینان کافی ندارد. او تا بحال چند بار تلاش کرده بود تا شخصی از افراد نزدیکش را به این وزارت خانه مهم اقتصادی بفرستد که هر بار مخالفت بهارستاننشینان مانع این کار شد. احمدینژاد در این سالها دو بار مجبور شد مدیری نفتی را در راس وزارت نفت قرار دهد تا خواسته مجلس تامین شود اما او برای بار چندم شانس خود را امتحان میکند تا شاید بتواند پس از ناکامی سعیدلو، کردان و محصولي، میرکاظمی را که حالا در حلقه اصلی یارانش قرار دارد، بر کرسی وزارت بنشاند.
مسعود میرکاظمی که فعالیتش در وزارت بازرگانی دولت نهم با انتقادهای جدی همراه است حالا با جدا کردن حسابش از سایرین به ارتقا درجه در دولت و گسیل به ساختمان بزرگ خیابان طالقانی میاندیشد. بازار اقلام مصرفی در این سالها چنان نوسانی را در قیمت تجربه کرد که وزیر بازرگانی را دو بار تا مرز استیضاح پیش برد در آن روزهای حساس میرکاظمی به لطف لابیهای معاون پارلمانیاش در مجلس و شرایط ملتهب آن روزها، از خطر ترک ساختمان میدان ولی عصر گریخت.
نمایندگان مجلسی که در آن ایام سوالهای مکرری از وزیر بازرگانی داشتند و بر استیضاح او تاکید میورزیدند، حالا باید صلاحیت وی را برای وزارتخانهای با حجم چند برابری نسبت به وزارت بازرگانی، مورد بررسی قرار دهند. میرکاظمی که در وزارت بازرگانی به دلیل حجم بالای واردات در این سالها بارها مورد انتقاد جامعه اقتصادی قرار گرفته است حالا باید به واژههایی مانند فروش نفت، سواپ نفت و .. بیاندیشد. البته اگر پاقدم او برای وزارت نفت به مانند وزارت بازرگانی افزایش قیمت و گرانی را به همراه داشته باشد باید به رشد قیمت نفت و افزایش درآمد ارزی کشور امیدوار بود. اما آيا چنين اتفاقي رخ ميدهد؟