آگاه
کد خبر: ۳۰۰۶۴

چیزی بگو!

چیزی بگو!

مروری بر ستون «طنز» مطبوعات


بررسی ستون طنز مطبوعات امروز 27/5/1388:

روزنامه جام جم کارتون زیر را منتشر کرده است:




شهرام شکیبا در روزنامه خبر طنزی نوشته است با نام "هی نامه" که می خوانید:

بشنو، این نی هی حکایت می‌کند / بشنو،‌ هی این نی شکایت می‌کند

از چه نی شاکی‌ست آخر این پسر؟ / از چه هی‌ شاکی‌ست آخر ای پسر،

گرچه نی شاکی‌ست، بانگش نیست باد / هرکه هی شاکی‌ست، بانگش نیست باد

نی هی از دوری حکایت می‌کند / هی نی از دوری شکایت می‌کند

کز نیستان‌ها مرا ببریده‌اند / آری‌ از آنجا مرا ببریده‌اند

گرچه در اسپانیا کس نی ندید / پرده‌هایش پرده‌های «مادرید»

ای به یادت هی هی و هیهای من / ای به قربانت همه نی‌های من

این‌قدر نی هی نبر از نیستان / این قدر هی نی نبر از نیستان

هی بریدی نی، چه شد آخر، بگو؟ / نی‌ بریدی هی، چه شد آخر، بگو؟

ای برادر جای نی، حرفی بزن / هی نگو هی، جای هی حرفی بزن

بی‌خودی هی نی‌نی و هی‌هی نکن / این‌قدر هی هی‌هی و نی‌نی نکن

باز سر کن شعر بودار ای حکیم
اندکی رندی کن و چیزی بگو / از مقام و پست یا میزی بگو

گرچه شعرم عالی و محکم نشد / هیچ بیتی از تمامش کم نشد

بی‌خودی از نی نوشتم، خوب بود؟ / «نی» نوشتم، «هی» نوشتم، خوب بود؟

«بشنوید ای دوستان این داستان / در حقیقت نقد حال ماست آن»

بود مردی دائماً در نیستان / از نیستان‌های عالم،‌ نی‌ستان

روز و شب نی می‌برید و می‌برید / روز و شب هی می‌برید و می‌برید

نی بریدن را شدیداً دوست داشت / هی بریدن را شدیداً دوست داشت

نی برید و نی برید و نی برید / هی برید و هی برید و هی برید

آن‌قدر نی از نیستان‌ها برید / آن‌قدر هی از نیستان‌ها برید

تا که نی رفت و نیستان شد خراب / دیده‌اش از هجر نی‌ها شد پرآب

روز و شب از غصه نی‌ گریه کرد / از غم کمبود نی، هی گریه کرد

بس که نی‌نی گفته و هی گفته بود
هرکه می‌دیدش به او می‌گفت: «نی» / در جوابش مرد هم می‌گفت:‌ «هی»

نی بگفت و نی شنید و هی شنید / هی بگفت و هی شنید و نی شنید

نی به هر جمعیتی نالان شده / هی به هر جمعیتی نالان شده

نی دوای نخوت و ناموس ماست / نی چو افلاطون و جالینوس ماست

«نی» نوشتم،‌ لیک قصدم «نفت» بود / هی نوشتم، لیک قصدم نفت بود

وقت، وقت سوخت‌های هسته‌ای‌ست
رفت نفت و نفت رفت و رفت نفت / «خر برفت و خر برفت و خر برفت»

چشم‌های ما به دستان شماست / پس بکوشید این انرژی حق ماست

بیت بالا بود جان این کلام / پس سخن کوتاه باید،‌ والسلام

محمود فرجامی در روزنامه تهران امروز با عنوان " مونوریل؛چند پرسش و يك طنز غيرعمد" نوشته است:

يك روز قبل از رياست رسمي آقاي لاريجاني بر قوه مظلوم قضائيه، طي اقدامي تحسين‌برانگيز اعلام شد حكم قضايي قبلي عليه «اتاق امن» باطل شده است. جانم براي‌تان بگويد كه اين «اتاق امن»‌ سازه‌اي است كه با نصب آن در يكي از اتاق‌هاي منازل مسكوني، آن اتاق در برابر زلزله‌هاي شديد مقاوم مي‌شود. تا اينجاي كار كه مشكلي ديده نمي‌شود مگر همان اصطلاح «زلزله‌هاي شديد» كه انگار يك جورهايي به مسائل جاري كشور، به خصوص دو ماه اخير طعنه مي‌زند اما همين‌جا ضمن تكذيب اين مطلب آقاي آرش خوشخو را به روح امواتش (اگر به روح عقيده داشته باشد!) قسم مي‌دهم كه استثنائا از سانسور مطلب چشم‌پوشي كرده و بقيه مطلب را بخواند و بگذارد بقيه هم بخوانند.

ماجرا از آنجا آغاز مي‌شود كه فردي به نام فرزاد سليمي در سال 1382 اين طرح را به شهرداري تهران ارائه مي‌دهد كه پس از چندي به وي اعلام مي‌شود اين طرح رد شده است اما پس از مدتي كتابي به نام «اتاق امن زلزله» كه واو به واو حاوي همان طرح بوده، منتشر مي‌شود كه روي آن نام سه نفر ديگر درج شده بوده است. يكي از اين سه نفر به بحث ما مربوط نيست، يكي ديگر هم شهردار وقت بوده كه ما با خودمان عهد كرده‌ايم اصولا با شهردار تهران شوخي نكنيم؛ چه شهردار وقت باشد چه شهردار بي‌وقت.

اما نفر سومي آقاي محرابيان خودمان است كه در زمان مربوطه در شهرداري تهران مسئوليت داشته است. فرزاد سليمي مذكور هم مي‌رود قوه قضائيه شكايت مي‌كند كه ماجراي رسيدگي به آن تا امسال طول مي‌كشد كه ما همين‌جا از جناب هاشمي‌شاهرودي كه ويرانه‌اي را تحويل گرفتند اما آن را به نحوي ارتقا دادند كه جريان رسيدگي به يك همچو پرونده‌اي شش سال طول بكشد، تشكر مي‌كنيم. تا اينكه يك ماه پيش بالاخره در دادگاه تجديدنظر حكم قطعي داده شد كه اختراع يا طرح «اتاق امن زلزله» متعلق به فرزاد سليمي است.

اما ديروز تقريبا در همان ساعاتي كه رئيس محترم دولت، محرابيان را به عنوان وزير صنايع معرفي كرد از سوي معاون دادستان تهران اعلام شد كه «مرجع عالي قضايي» حكم صادره قبلي درخصوص اتاق امن را ابطال كرد.

خواندن عين خبر از قول خبرگزاري دولتي خالي از لطف نيست: «مرجع عالي قضايي پس از بررسي مستشاران عالي‌رتبه قوه قضائيه طي حكمي، حكم صادره قبلي در خصوص پروژه اتاق امن را خلاف بين شرع و مغاير با مسلمات فقه تشخيص داده و آن را نقض و ابطال كرد. معاون دادستان تهران گفت: پس از جمع‌آوري مستندات حقوقي كافي در اين زمينه، فرد خاطي احضار و با وي برخورد قضايي شد.»

از آنجايي كه تنها فردي كه مي‌تواند در اين فرصت كوتاه حكم قطعي قضايي را ابطال كند شخص رئيس قوه قضائيه است و حتي اگر زبانم لال خوانندگان ما جلبك هم باشند، متوجه مي‌شوند كه «مرجع عالي قضايي» قاعدتا رئيس قوه قضائيه است. از آقاي هاشمي‌شاهرودي چند سوال داريم كه به جاي ايشان از شما مي‌پرسيم و اميدواريم از اين آزمون نمره آبرومندي كسب كنيد و سربلند بيرون بياييد.

1- مستشاران عالي قوه قضائيه كه در اين بحران‌هاي بزرگ كشور روي پرونده اتاق امن وقت مي‌گذارند و بررسي‌هاي دقيق انجام مي‌دهند چه كساني هستند؟ چند نفر از اين نوابغ را نام ببريد (چهار مورد).

2- حكم قبلي دادگاه «خلاف بين» كدام شرع است؟ در چهار سطر، شرع مربوطه را توصيف كنيد.

3- «مسلمات فقهي» كه در تغاير با حكم صادره قبلي هستند را نام ببريد. (يك مورد كافي است)

4- منظور از «فرد خاطي» كيست؟ 1- فرزاد سليمي 2- ساير افرادي كه نام‌شان در پشت جلد كتاب مربوطه آمده بوده است؟ 3- قاضي دادگاه قبلي؟ 4- شهردار فعلي؟ (نمره منفي دارد)
مويد باشيد!

طنز غيرعمد
احمدرضا احمدي، شاعر معاصر اصطلاحي را اختراع كرد به نام «طنز غيرعمد» و از آنجايي كه آقاي احمدي اصولگراي دوآتيشه نبوده و نيست، هنوز كسي مدعي تقلب ايشان و مالكيت واقعي خودش بر اصطلاح مربوطه نشده است. طنز غيرعمد، طنزي است كه گوينده يا نويسنده آن قصد طنزگويي نداشته اما حاصل كار بسيار طنزآميز و خنده‌دار از كار درآمده است. از اين پس در انتهاي مونوريل‌مان يكي، دو مورد طنز غيرعمد داريم و بقيه را مي‌توانيد در ساير صفحات روزنامه مطالعه بفرماييد. دشت اول را با جناب هاشمي شاهرودي آغاز مي‌كنيم. هاشمي شاهرودي در مراسم معارفه لاريجاني: «احساس مي‌كنم توانستيم استقلال قوه قضائيه را حفظ كنيم»!

روزنامه کیهان نیز در ستون گفت وشنود خود با عنوان "شطرنج نوشته است:

گفت: يك سايت متعلق به گروه هاي سلطنت طلب خطاب به سران جبهه اصلاحات نوشته است، شما كه عرضه مقابله با جمهوري اسلامي را نداشتيد چرا از اول وارد اين بازي شديد؟!

گفتم: مگر خود سلطنت طلب ها عرضه مقابله داشتند؟

گفت: اين سايت نوشته است همه گروه هاي اپوزيسيون به شعارهاي جبهه اصلاحات دل بسته بودند تا آنجا كه رضا پهلوي هم از آنها حمايت كرد ولي بي عرضگي آنها همه را نااميد كرده است.

گفتم: چند تا آدم ناشي با هم شطرنج بازي مي كردند، مهره «وزير» از عصبانيت سكته كرد و مهره «شاه» از غصه دق كرد!

ارسال نظرات
خط داغ