آفتاب یزد> از نیمه شعبان تا نیمه آگوست!
در سرمقاله امروز روزنامه آفتاب یزد می خوانیم:
ماجراهاي پس از 22 خرداد 88 با هـمـه تلخيها و غصهسازيهاي خود، دسـتـاوردهاي بزرگي هم داشت. شايد روزي كـه مـيـرحسين اعلام كرد برخي اشكالات كه در كشور وجود داشت جز در ايـن انـتـخـابـات آشـكـار نـمـيشد كمتر كسي به عمق اين سخن پي برد. اما هر روز كه ميگذرد حكيمانه بودن اين سخن، بيش از پيش آشكار ميشود. در طول روزهاي گذشته نكاتي از مكشوفات پس از انتخابات بيان شده كه هر يك از آنها به نوبه خود حائز اهميت است اما آنچه در اين يادداشت به آن پرداخته مي شود اهميت ويژهاي دارد زيرا هم مرتبط با جان، مال و آرامش تعداد قابل توجهي از ايرانيان است و هم داراي بار حيثيتي است و به غرور ملي ايرانيان ارتباط پيدا ميكند.
از نخستين روزهاي پس از انتخابات، موج دستگيري فـعـالان سـيـاسـي آغـاز شـد. در ميان دستگيرشدگان، نام مبارزان دوران ستمشاهي، رزمندگان دوره دفاع مقدس، وزيران نظام جمهوري اسلامي، قانونگذاران مجلس شوراي اسلامي و نويسندگاني كه در روزنامههاي مجاز كشور قلم ميزدند به چشم ميخورد. با گذشت نزديك به 2 ماه از بازداشت اين افراد، هنوز امكان ديدار وكلا با بسياري از آنها فراهم نشده و ديدارهاي خانوادگي نيز در محيطهاي كاملاً كنترل شده و با محدوديتهاي فراوان صورت گرفته و برخي از آنها نيز هنوز از چشم خانوادههاي خود غايب هستند. همچنين اخبار دريافتي حاكي از تداوم بازداشت انفرادي بعضي از آنهاست.
لابد توجيه مسئولان مربوطه كه رفتار آنها نقض علني اصل قانون اساسي براي تفهيم اتهام متهمان طي 24 سـاعـت مـي بـاشـد آن اسـت كـه حضور اين افراد در بازداشتگاههاي عمومي يا ديدار ايشان با وكلا و اعضاي خانواده، ميتواند موجب رد و بدل شدن برخي اطلاعات و خدشهبر روند رسيدگي به پروندهها شود. البته بر اين اسـتـدلال، دو ايـراد عـمـده وارد اسـت.
نـخست آنكه كيفرخواست صادره و »پيش كيفر خواست«هاي منتشره در برخي روزنامههاي پرونده ساز، نشان ميدهد كه از مدتها قبل مدارك كافي براي اثبات اتهام - مطابق نظر پرونده سازان و رسيدگي كنندگان- در اختيار آنها بوده است. لذا ضرورتي به ايزوله كردن بازداشتي ها وجود ندارد. ايراد دوم آن است كه موضوع تباني يا اخفاي مدارك جرم يا فرار ساير متهمان احتمالي نيز در اين پرونده، مصداقي ندارد زيرا با گذشت دو ماه از زمان بازداشت و افشاي نام همه بازداشتي ها، اگر كسي در خارج از زندان باشد كه با پرونده هاي تـشكيل شده ارتباطي داشته باشد تاكنون فرصت فرار و از بين بردن مدارك را يافته است.
همچنين ادعاي تسلط دستاندركاران پرونده بر رفتار گذشته بازداشتيها، هرگونه احتمال همدستي آنها با يكديگر در زندان و يا با اعضاي خانواده خود در خارج از زندان را منتفي مي سازد . اما ظاهراً اصرار بر عدم ملاقات چند تن از متهمان با خانواده هاي خود يا جلوگيري از ديدار متهمان با وكلا، مبتني بر نكاتي است كه از ديد حقوقدانان و قانون نويسان مخفي مانده اما آنقدر مهم است كه نقض قانون در اين مورد را اجتنابناپذير كرده است.
بسيار خوب! به فرض ما هم اين اقدامات اجتناب ناپذير - عدم تفهيم اتهام طي 24 ساعت، لزوم دسترسي وكلا به پرونده و ...- را پذيرفتيم اما چرا اين وضعيت تنها شامل حال كساني شده است كه از سرشناس ترين عناصر نظام در سي سال گذشته بوده اند و عليرغم اختلاف ديدگاه ها، در يك نكته- مخالفت با روند انتخابات - همزباني داشتهاند؟ مگر همزمان با اين عناصر سرشناس، تعدادي خارجي يا مرتبط با خارجيها نيز دستگير نشدهاند؟ چرا مسئولان قضايي، اين سخت گيري ها را براي آنها لازم نديدهاند؟ لابد كسي انكار نميكند كه از نخستين روزهاي دستگيري خانم ريس، اعضاي سفارت فرانسه چند بار با او ديـدار كـردنـد و حتي مقامات عاليرتبه فرانسوي موفق به گفتگوي تلفني با او شدند! آيا وكلاي ايراني كه وكالت پرونده بهزاد نبوي، مصطفي تاج زاده، شيركوند، حجاريان، ميردامادي، رمضان زاده، امين زاده و ... را به عهده دارند، به اندازه سفير فرانسه قابل اعتماد نيستند تا آنها هم لحظاتي از نزديك موكلان خود را ببينند و ضمن انجام وظايف قانوني، پيام آور سلامتي بازداشتيها - به شرط سلامتي آنها - براي خانوادههايشان باشند؟ نكته جالبتر - و البته تحقيرآميزتر - آن است كه عليرغم
استقلال قوه قضائيه، سفير ايران در فرانسه به مقامات آن كشور پيشنهاد كرده است كه خانم ريس در محل سفارت فرانسه نگهداري شود!
راستي اتهام ريس چيست؟ مگر نگفتهاند كه او به صورت غيرقانوني از تجمعات پس از 22 خرداد فيلم، عكس و گزارش تهيه كرده و براي افرادي در كشورش فرستاده است؟ اگر قرار باشد از اين گزارشها، استفاده ضد امنيتي عليه ايران صورت گيرد لابد اين اقدامات توسط دولت فرانسه انجام خواهد شد. پس چگونه است كه ميخواهند متهم را تحويل سفارت فرانسه دهند؟ البته هنوز اين سوال، بدون پاسخ مانده است كه مگر همه روزه خبرنگاران ايراني در سطح جهان، گزارشهايي از تظاهرات ضد دولتي در فرانسه، انگليس، آلمان، آمريكا، ايتاليا و... تهيه نميكنند و هر شب از سيماي جمهوري اسلامي پخش نميشود؟ آيا كاري كه ريس با موبايل خود انجام داده، موثرتر از گزارشهاي پرحرارتي است كه خبرنگاران وظيفه شناس صدا و سيماي جمهوري اسلامي از برابر كاخ اوباما، ساركوزي و براون تهيه ميكنند؟
باز هم فرض ميكنيم نكات ناگفته درپرونده اين خانم جوان فرانسوي وجود دارد كه هنوز كسي از آن اطلاع ندارد. پس چگونه است كه مي خواهند او را تحويل سفارت فرانسه در تهران دهند؟ كساني كه از بيم تباني، برخي مقامات سابق جمهوري اسلامي را در بازداشتگاههاي انفرادي نگه داشتهاند آيا احتمال تباني ميان اين متهم به جاسوسي - ريس - با بالادستهاي خود در حاكميت فرانسه را منتفي ميدانند؟ ممكن است گفته شود براي نشان دادن رافت اسلامي نسبت به زنان، اين كار صورت گرفته است. آيا اين رافـت نـبايستي پس از دو ماه شامل حال مهسا امرآبادي و هنگامه شهيدي و ... بشود؟
اما نكتهاي كه بيش از هر چيز غم انگيز و تحقيركننده است مربوط به توصيهها براي آزادي بازداشت شدهها مي باشد. از نخستين روزهاي بازداشت گسترده فعالان سياسي، بسياري از دلسوزان بدون توجه به گرايشهاي سياسي خود، توصيه كردند كه حتيالامكان از تداوم بازداشتها خودداري شود. اين توصيهها، هم دلايل عاطفي داشت و هم با يك هدف سياسي يعني كاهش تنشها در جامعه بيان مي شد. آخرين و جديترين توصيهها مربوط به تعدادي از مراجع تقليد بود. از جمله آيت الله مكارم شيرازي خواستار آزادي بازداشتي ها تا قبل از نيمه شعبان شد. اما هيچ يك از اين توصيه ها عملي نگرديد.
همزمان با اين توصيههاي دروني، شاهد پرگويي و خط و نشان كشيدن غربيها در مورد بازداشتيهاي مرتبط با كشورهاي آمريكا، فرانسه و انگليس بوديم. البته به عنوان يـك انـسان، نبايد از محدوديت انسان ديگر خوشحال بود و برعكس، آزادي هر انساني موجب خوشحالي است. اما چگونه است كه دقيقاً همزمان با درشت گويي وزير خارجه سوئد و تهديدهاي علني او، ناگاه خبر آزادي كارمند سفارت فرانسه منتشر مي شود و پيشنهاد انتقال معلم فرانسوي - ريس- از اوين به مهمانخانه سفارت فرانسه توسط رسانهها افشا مي گردد؟ آيا اين مسئله نيز مشابه آزادي ملوانان انگليسي است كه دقيقاً همزمان با تهديدات توخالي بلر انجام شد و پس از آن ادعا گرديد كــه بلــر كـتـبــاً عــذرخــواهـي كـرده اسـت؟ اگـر كـسـانـي مي خواهند اين موضوع نيز به عنوان يك سوژه تحقيركننده در ذهن ايرانيان باقي نماند اولاً همين امروز دستور دهند نامه عذرخواهي بلر منتشر شود .
ثانياً اگر در پشت پرده تهديدهاي وزير خارجه سوئد، پيام شفاهي يا تلفني دال بر عذرخواهي و تعهد بر عدم تكرار برخي مسائل است همين امروز آنها را هم افشا نمايند. در غيراين صورت اين سوال در تاريخ باقي خواهد ماند كه چرا بنا بر توصيه بزرگان ديني، تعدادي از هموطنان خوش سابقه تا نيمه شعبان آزاد نشدند اما در آستانه نيمه آگوست و متاسفانه همزمان با افزايش تهديدها، تسهيلات فراوان براي بازداشتي هاي خارجي يا مرتبط با خارج فراهم گرديد؟
البته نگارنده، با آزادي هيچيك از بازداشتي ها مخالفتي ندارد؛ فرقي هم نمي كند كه روز آزادي، روز مقدس نيمه شعبان باشد يا يك روز عادي مانند نيمه آگوست! اما تصميم سازان و تصميم گيران فراموش نكنند كه ادعاي آنها افزايش اقتدار ملت ايران در سالهاي اخير بوده است . پس تلاش كنند اين اقتدار را در عطوفت با خودي ها و عنداللزوم قاطعيت در برابر تهديدكنندگان خارجي به نمايش بگذارند تا پيروي عملي آنها از دستورات قرآن، آشكار شود.