آگاه
کد خبر: ۲۴۳۲۸

گفت وگو با يکي از دزدان دريايي سوماليايي

اين روزها فعاليت هاي دزدان دريايي در سواحل سومالي، آب هاي آبي اقيانوس هند را به يک دوراهي خطرناک و چالشي امنيتي براي جامعه جهاني تبديل کرده است. البته برخي از اقدامات اخير نيروهاي امريکايي و اروپايي در اقيانوس هند موجب شده چند تن از اين دزدان اسير شده و ماندن پشت ميله هاي زندان را تجربه کنند. يکي از اين زندانيان مردي 38 ساله به نام اسماعيل عيد است که رهبري دزدان را بر عهده داشت.

خبرنگار روزنامه امريکايي کريستين ساينس مانيتور از اسماعيل عيد درخصوص انگيزه هايش براي تبديل شدن به يک دزد دريايي پرسيده که وي در جواب گفتم؛ «امروز جامعه بين المللي موضوع دزدي دريايي را همه جا جار مي زند اما خيلي پيشتر از اين، ما درباره مشکلات مان بارها و بارها فرياد زديم ولي هيچ کس گوش نکرد.»

اشاره اسماعيل عيد به صيد بيش از اندازه ماهي توسط کشتي هاي ماهيگيري اروپايي و آسيايي در آب هاي سومالي بود. اسماعيل عيد مي گويد يکي از دلايلي که موجب شده او به دزدي دريايي کشانده شود کافي نبودن درآمد حاصله از ماهيگيري براي گرداندن چرخ زندگي خانواده اش بوده است.

او به ياد مي آورد که در سال 1991 در سواحل مرکزي سومالي خرچنگ صيد مي کرده است و درآمد حاصل از اين کار را پس انداز مي کرده تا بتواند بعدها خودش يک شرکت ماهيگيري تاسيس کند. اين سال ها درست همان زماني بود که دولت سومالي و نيروهاي امنيتي اين کشور به دست کودتا چيان سقوط کردند و کشور در وضعيتي بحراني گرفتار شد. در اين هنگام بود که نوار ساحلي سومالي که دو هزار مايل طول دارد و از سواحل غربي ايالات متحده امريکا نيز طولاني تر است به محلي بدون محافظت امنيتي تبديل شد.

از اين پس، فرصت صيد ماهي تن و انواع ديگر ماهي براي همه مهيا بود. به تدريج سيل ماهيگيران و کشتي هاي غول پيکر ماهيگيري خارجي به آب هاي سومالي سرازير شد. در نتيجه ماهيگيران محلي که با تورهاي ماهيگيري کوچک و ساده و قايق هاي فايبرگلاس کوچک به ماهيگيري مي پرداختند، نتوانستند با تجهيزات و قايق هاي غول آساي ماهيگيران خارجي رقابت کنند. اسماعيل عيد مي گويد؛ «آنها همه چيز صيد مي کردند. از کوسه و خرچنگ گرفته تا ماهي هاي تن. ما نمي توانستيم با آنها رقابت کنيم. آنها با آن تورهاي بزرگ شان همه چيز را از کف دريا جمع مي کردند.» در ابتدا ماهيگيران سوماليايي کارشان را از بندر پانتلند آغاز کردند. از اين بندر بود که آنها از ماهيگير بودن به محافظان نوار ساحلي تغيير شغل دادند و سرانجام در سال 1997 نخستين دزدي دريايي خود را صورت دادند. آنها يک کشتي ماهيگيري چيني را ربودند.

مدتي بعد آنها يک کشتي کنيايي را ربوده و به گروگان گرفتند و براي آزادي آن تقاضاي 500 هزار دلار پول نقد کردند. اسماعيل عيد به ياد مي آورد وقتي خبر ربوده شدن کشتي کنيايي را شنيد، بسيار خوشحال شد. به اين ترتيب بود که اسماعيل عيد همه پس اندازش را صرف خريد سه قايق کرد. در سال 2005، وقتي ميزان صيد ماهي او بسيار پايين بود و از سوي ديگر مجبور بود يک خانواده چهار نفره را تامين کند، تصميم گرفت تجهيزات ماهيگيري اش را با دو قبضه کلاشينکف و يک قبضه راکت انداز مبادله کند. او به همراه پنج نفر ديگر از همراهانش به تدريج چند قايق موتوري دست و پا کرد و به آب زدند.

در ابتدا قدرت موتور قايق هايشان بسيار ضعيف بود و نمي توانستند به هر کشتي که مي ديدند برسند، بنابراين پس از اينکه پنج روز را در دريا گذراندند دست از پا درازتر به ساحل بازگشتند. يک سال از اين ماجرا گذشت. اين بار اسماعيل عيد موتورهاي قوي تري براي قايق هايش خريده بود. او اين موتورها را که آلماني بودند از دوبي وارد کرده بود. اين بار آنها موفق شدند يک کشتي باري اروپايي را بگيرند و با خدمه آنها رودررو شوند. اما از آنجايي که سلاح هايشان پيشرفته نبود، نتوانستند کشتي را بربايند و کشتي از دست شان گريخت.

ارسال نظرات
خط داغ