اعتماد ملی و دعوت كيهان به مناظره
حسين آقاي شريعتمداري مدير روزنامه كيهان به هنرهاي بسيار آراسته است؛ يكي هم «هنر تحريف» است و ما ادراك «تحريف»؟
تحريف آن است كه در پاسخ به شيخ مهدي كروبي به هيچ پرسش او پاسخ ندهند و به جاي آن پرسشهاي تازه طرح كنند و خويش را مظلوم جلوه دهند و از فرط تنهايي- تاجايي كه آيتالله مهدويكني هم در جلسه جامعه روحانيت مبارز از شريعتمداري انتقاد كنند- به آينده پناه ببرند و وعده محال دهند و شايد تهديد كنند كه: «در آيندهاي نزديك به چشم خود ميبينيد»
پرسشهايي كه مهدي كروبي از حسين شريعتمداري پرسيده بود و او به جواب گذاشته عبارتند از:
1- رابطه حسين شريعتمداري با سعيدي سيرجاني
2- رابطه حسين شريعتمداري با سعيد امامي
3- سابقه تحصيلي و علمي حسين شريعتمداري از مدرسه تا دانشكده و يحتمل حوزه علميه
4- علت حمايت روزنامه حكومتي كيهان از نامزدي خاص (محمود احمدينژاد) در انتخابات 88
5- قدرت پيشگويي مدير روزنامه كيهان درباره راهيابي محمود احمدينژاد به مرحله دوم قبل از آنكه آرا شمرده شده باشد در سال 1384
در مقابل اين دم فروبستن از جواب (كه هنوز مشتاقانه در انتظار پاسخ حسين آقاي شريعتمداري هستيم) برخي پرسشهاي جديد از مهدي كروبي طرح شده است كه روزنامه اعتمادملي لازم ميبيند به سهم خويش به آنها پاسخ دهد چراكه جايگاه مهدي كروبي همان بود كه تنها يكبار با حسين شريعتمداري سخن گويد و بس كه اگر در خانه كس است يك حرف او را بس است...
اول- اين استدلال كه اگر حرف و حديثي را قبل از ما ديگري (احيانا دشمن) بگويد حتما نادرست و ناحق است از پايه باطل است. يهوديان تبعه رژيم صهيونيستي معتقدند خداوند به سنت اديان ابراهيمي احد و واحد است. آيا نعوذبالله توحيد توطئهاي صهيونيستي است؟ در مقابل از پيامبر گرامي اسلامي نقل شده كه علم را طلب كنيد حتي اگر در چين باشد. آيا علم چيني، علم الحادي اگر به كشفي رسيد بايد متفكران اسلامي آن را انكار كنند تا مبادا با ملحدين و كافرين همنوا نشوند؟ اگر چنين است چرا اصليترين ياران دولت نهم از سران دولتهاي كافر چين و كرهشمالي و نيز دولتهاي چپگرا و شبه كمونيست و نزوئلا و بوليوي است؟
بر فرض برخي ميگويند افكار و آراي شما شباهتهاي فراواني با افكار و آراي طالبان در افغانستان دارد. مطمئنا شما اين فرض را رد ميكنيد اما آيا اين افراد ميتوانند شما را به خط گرفتن از طالبان متهم كنند و بعد به رابطه با القاعده برسند؟ اين گمانه نادرستي است اما ايراد اصلي به منطقي است كه در پس اين حرف نهفته است و ظاهرا منطق كلام شما هم هست.
متاسفانه بايد از حسين شريعتمداري دوباره پرسيد اين منطق را در كدام دانشكده فلسفه خوانده است كه به جاي نگريستن به گفتار به صاحب گفتار مينگرد و «من قال» را بر «ما قال» برتري ميدهد و ترجيح ميدهد اساس تفكر خود را بر تضاد (سنتي ماركسيستي است) بگذارد و بنگرد تا ديگران چه بگويند كه او وارونهاش را بر زبان آورد.
دوم- تجربه مهدي كروبي از موضوعات فقهي، حقوقي و قضايي تجربه با واسطه نيست. كروبي در حوزه و دانشكده درس خوانده و رئيس مجلس و مشاور رهبري بوده است. دستكم براي دهها پرونده با مراجعه مستقيم خانواده متهم به او در جريان موضوع قرار گرفته است و سعي كرده با ريشسفيدي ماجرا را حل كند و از ايجاد مساله براي كشور جلوگيري كند. كروبي نيازي به مرور مواضع رژيم صهيونيستي يا منابع خارجي ندارد تا اعلام موضع كند. در موضوع اعدام افراد زير 18 سال هم موضوع به حدي روشن است كه قوه قضائيه خود طرح و لايحه طراحي كرده است.
البته ايجاد رابطه ميان موضوعات بعيد از ديگر هنرهاي حسين آقاي شريعتمداري است همانند روزي كه در كيهان از رابطه قتلهاي زنجيرهاي و رژيم صهيونيستي نوشت و سرانجام روشن شد آن فاجعه دستكم كار نيروهاي خودسرخودي بوده است.
سوم- به جمله امام راحل اشاره كردهايد كه ملاك وضع فعلي افراد است. چه جمله شريفي. اي كاش همان را درباره خويش معيار قرار ميداديد كه وضع فعلي شما چيست؟ آيا از ياد بردهايد روزي كه در همين ستون به نمايندگان ملت در مجلس شوراي اسلامي توهين كرديد و دادستان تهران روزنامه كيهان را توقيف كرد؟
آيا از ياد بردهايد روزي كه خلاف نصصريح قانون مطبوعات به مرجع تقليد شيعه آيتالله صانعي توهين كرديد و هيچ برخوردي با شما نشد؟
آيا از ياد بردهايد كه به بيت شريف امام خميني توهين كرديد؟ به علاقهمندان به مرحوم مهندس بازرگان و شركتكنندگان در مجلس فاتحه آن مرحوم اهانت كرديد؟
اگر اين درست باشد كه كيهان از اموال عمومي نظام است و به همين جهت زيرنظر مقام رهبري اداره ميشود تا همچون ايشان در انتخابات بيطرف باشند و از هيچ نامزدي حمايت نكنند چرا كيهان در انتخابات سال 1376 از يك نامزد خاص و در انتخابات سال 1388 از نامزدي ديگر دفاع ميكند؟
اين وضع كنوني آقاي حسين شريعتمداري است: عضو رسمي يك جناح سياسي كه از اموال عمومي به نفع آن جناح استفاده ميكند و به علما و روشنفكران ناسزا ميگويد.
چهارم- از ديگر هنرهاي حسين آقاي شريعتمداري «تعويض» موضوع بحث است. هنر تعويض آن است كه مضمون اصلي نامه كروبي به كيهان عليه ستون شبهطنز را ناديده بگيرند و گمان كنند كه كروبي از نقد بيانيه خود يا نقد روزنامه اعتمادملي آشفته شده است.
حاشا و كلا كه اگر نبود اهانت كيهان هرگز مهدي كروبي به حسين شريعتمداري نامه نمينوشت و اگر نبود اتهام كيهان به ياران كروبي او هرگز چنين نميكرد. به همين علت است كه ضمن استقبال از اعتراف آقاي شريعتمداري به اينكه «دانش فقهي ندارد» اين تكملله وي را نيز تاييد ميكنيم كه نوشته «مگر بحث فقه است كه به دانش فقهي نياز باشد؟»
آري؛ بحث فقه نيست. بحث انتخابات است و شما از شكست در انتخابات در هراس افتادهايد. آيا اگر محكمه صالحه و بيطرفانهاي بود نميشد از شما به اتهام سوءاستفاده از اموال عمومي شكايت كرد؟ و آيا شما دفاعيهاي هم داشتيد؟
پنجم- كروبي در نامه خود هرگز شريعتمداري را بازجو نخوانده است كه مقام بازپرس در نظام قضايي شريف است و آقاي شريعتمداري حداكثر كاري كه ميكنند پروندهسازي» است نه «بازپرسي». اما سر دلبران در حديث ايشان فاش شده است كه آقاي شريعتمداري در جريان پرونده حزب توده براي مباحثه و نقد احسان طبري «ماموريت» يافته است. مساله از چند صورت خارج نيست: يا ايشان فيلسوفي بودهاند كه حكم ماموريت گرفتهاند كه فيلسوفان را با ماموران كاري نيست درست مثل آنكه ارسطو يا افلاطون ماموريت بگيرند كه با دموكرتيس (فيلسوف مادهگرا) مباحثه يا نقادي كنند!
يا آقاي شريعتمداري از سپاه پاسداران حكم ماموريت گرفتهاند كه از احسان طبري بازپرسي كنند كه طبق قانون ضابط قضايي بايد داراي دانش قضايي باشد و در دادگاه انقلاب اسلامي بازپرسان شريف به اندازه كافي وجود دارد كه نيازي به بازجوي پارهوقت نباشد!
يا آقاي شريعتمداري به عنوان يك شهروند مسلمان و روزنامهنويس معتقد اين كار را كردهاند كه بايد بر اين شبكه روابط ايشان در ديدار با متهمان سياسي رشك برد!
در هر حال كروبي، شريعتمداري را به بازجويي متهم نكرده اما ظاهرا شاهد از غيب رسيد.
ششم - در ادامه نشانيهاي نادرست، حسين آقاي شريعتمداري پرسيده است كه چرا كروبي روشنفكراني كه شريعتمداري عليه آنها قلم زده است را معرفي نميكند و آنگاه پارهاي عبارت تحريف شده از ميان صدها مقاله و كتاب منتشر شده را كه بولتنسازان فراهم آوردهاند را مثال زده و از كروبي خواسته است تكليف خود را با ايشان روشن كند. اينجا مصداق آن عبارت «خسن و خسين دو دختران معاويه» تكرار شده است چراكه:
الف- كروبي نام سه روشنفكر برجسته يعني مهدي بازرگان، عبدالحسين زرينكوب و عباس زريابخويي را آورده است. يعني درباره سه نفر خاص بحث كرده نه درباره يك توده مبهم. سه روشنفكري كه اتفاقا از زمره راسخترين افراد درباره اسلام بودهاند. موضع كيهان - فارغ از ديدگاه سياسي - درباره توهين و تخريب اين سه بزرگ چيست؟
ب - عباراتي كه كيهان نقل كرده يا نادرست است يا نارساست و همچون «لااله» بدون «الاالله» است و بهتر است براي نقد هر مطلب متن كامل آن قيد و سپس نقد شود.
ج - بر فرض صحت اين نقلقولها،آنها چه ربطي به كروبي يا نزديكان او دارد؟ مگر كروبي اين مقالات را نوشته يا اعضاي ستاد او آنها را تاييد كردهاند؟
د - حتي اگر روشنفكري اين نظرات نادرست را بيان كند چاره كار نقد آنهاست يا فحش و توهين به ايشان؟ آيا دادگاه صالحه بايد درباره اتهاماتي مانند وابستگي و جاسوسي تصميم بگيرد يا روزنامه كيهان؟ آيا امام صادق(ع) با منكران اينگونه برخورد ميكردند كه كيهان برخورد ميكند؟
عجبا كه كيهان مينويسد: «مگر جاي بحث فقهي درباره مجازات اعدام براي افراد كمتر از 18 سال در روزنامههاست؟» اما از ياد ميبرد كه امام خميني به هنگام طرح بحثهاي دقيق درباره ولايت فقيه و مطلقه و مقيده بودن آن از اينكه باب اينگونه بحثها به رسانهها و خبرها كشيده شده ابراز رضايت كردند. اكنون اما جاي آن است كه از حسين آقاي شريعتمداري بپرسيم آيا جاي محاكمه و اتهامپراكني عليه نخبگان و حتي عامه در روزنامهها آن هم در كيهان است؟ آيا شما ميتوانيد در يك دادگاه صالح از دشنامهايي كه در همين مقاله دادهايد مانند «جرثومههاي فساد و تباهي» دفاع كنيد؟
ه - به فرض آنكه دگرانديشي عليه باورهاي ما صحبت كند. افزون بر نقد وي يا حتي رسيدگي قانوني به آنچه در عمل عليه مقدسات انجام داده آيا نبايد از حقوق انساني و شهروندي او دفاع كرد؟ براي يك مسلمان به همان اندازه كه ضروري است جواب عالمانه دگرانديشان را بدهد دفاع از حق انساني دگرانديشان هم ضروري است. آيا وظيفه حكومت اسلامي دفاع از حقوق انساني حتي مخالفان خود نيست؟ آيا در شريعت اسلامي حتي به حقوق معاندين اشاره نشده است؟ آيا امام علي(ع) رعايت حقوق ابنملجم در مجازات را توصيه نكرد؟ آيا روشنفكران دگرانديش نزد شما از ابنملجم هم بدترند؟ پس خداوند را شكر كه شما در صدر اسلام نميزيستيد.
هفتم - سعي كردهايد در خاطرات خود لحظهاي براي ديدار با امام خميني(ره) را به ياد آوريد. سعيتان مشكور! اما اگر شهيد محلاتي زنده بود، اگر شهداي انقلاب زنده بودند، امروز درباره وضع فعلي شما چه ميگفتند؟ آيا حاضريد از همان دوستاني كه نام برديد مانند آقايان موسويبجنوردي و ابوالقاسم سرحديزاده بخواهيد در جلسهاي علني داوري خود را درباره شما بگويند؟ آيا حاضريد در جلسهاي عمومي خود را به داوري بسپاريد؟ آنچه مهدي كروبي نوشته است كمال حسننيت در حق شماست كه بگويند انشاءالله كجسليقگي و بداخلاقي است والا برخي سابقون انقلاب درباره شما باورهاي ديگري دارند كه بماند.
هشتم - مدعي شدهايد كه ياران كروبي همانها هستند كه در گذشتهاي نهچندان دور در مقابل او بودهاند. نام يك نفر را ميبرديد كافي بود.
مدعي شدهايد كه ياران كروبي او را تنها بلندگوي ضدنظام ميخواهند. كروبي به شما يادآوري كرد كه سعيديسيرجاني نيست كه قصد داشتيد آن را بلندگوي كيهان كنيد. كروبي مرد كار جمعي است و از اين رو بهترين تيم كاري پيرامون او در ستاد و حزب جمع شدهاند اما كلمه به كلمه، جمله به جمله و حرف به حرف آنچه اعلام ميكند را شخصا مينويسد، ميخواند و دفاع ميكند. كروبي آنقدر صادق است كه حتي دوستان خود را نقد كند، حتي خود را نقد كند و هرگز تكليف فوق طاقت بر دوش نگيرد. كروبي لُر است لُر حُر. اگر قرار باشد به لاطائلاتي مانند اينكه فلان نطق و اعلاميه را چه كسي انشا و املا كرده به همه مقامات ايراني و خارجي اين نسبت را داد كه از اساس با كار حكمراني در تضاد است. مهم نيست كه حرف بر زبان چه كسي جاري ميشود مهم باوري است كه به يك حرف در فرد شكل ميگيرد و دفاعي است كه از اجراي آن حرف صورت ميگيرد.
مدير كيهان را هوشمندتر از آن مييافتيم كه بخواهد با پاسخ به مهدي كروبي بر تيراژ روزنامه اعتماد ملي بيفزايد و آراي او را در انتخابات فزونتر كند. اما حال كه مايل به ادامه بحث است از ايشان دعوت به مناظره قلمي ميكنيم تا افسانه روئينتني حسين آقاي شريعتمداري پايان يابد به شرط آنكه نيروهاي غيبي اين بار روزنامه اعتماد ملي را به تير غيب خود گرفتار نسازند. اگر مناظره را پذيرفتيد همانگونه كه ما دو بار طنزهايمان عليه كروبي را چاپ كرديم شما حداقل يك بار پاسخ كروبي به شريعتمداري را در كيهان چاپ كنيد تا حداقل مخاطب كيهان بداند چه چيز را نقد ميفرماييد.