آگاه
کد خبر: ۲۲۷۱

کشتن و کشته نشدن شما کار و کسب ماست!

سودای پرسود ارتش های خصوصي در جهان

سودای پرسود ارتش های خصوصي در جهان

در نيجريه كماندوهاي يكدست‌شده در حال نبرد با شورشيان محلي هستند كه به سكوهاي نفتي اين كشور حمله مي‌كنند. در افغانستان محافظان شخصي خصوصي در تلاش براي جلوگيري از يك سوء قصد دوباره عليه حامد كرزاي هستند. در كلمبيا هواپيماي سم‌پاشي مزارع كاكائو مورد تيراندازي شورشيان قرار مي‌گيرد و در مرز ايران و عراق هلي‌كوپترهاي آپاچي آمريكا نيروهاي را براي عمليات مشترك پياده مي‌كنند.

اين سكانسي از يك روز كاري ارتش‌هاي خصوصي در جهان است؛ صنعتي كه با سرعت زيادي در حال رشد در جهان است.

پيتر سينگر از كارشناسان امنيتي موسسه بروكينگز در واشنگتن مي‌گويد اين بخش با فعاليت در حدود 50 كشور داراي ارزشي معادل 120 ميليارد دلار در سال است.

دورا آوان از اساتيد علوم سياسي دانشگاه UCLA مي‌گويد: «ميزان رشد صنعت امنيتي شگفت‌انگيز بوده‌است.»

اما يكي از مهم‌ترين نقاط براي فعاليت اين شركت‌ها عراق است كه كارايي اين شركت‌ها پس از انتقاد شديد از كشته شدن غيرنظاميان عراقي به دست نيروهاي شركت آمريكايي بلك‌واتر در بغداد به شدت زير سئوال رفت. عراق از اين شركت كه مقرش در كاليفرنياي شمالي است خواسته تا عراق رار ترك كند اما با توجه به اين‌كه اين شركت حفاظت از شخصيت‌هاي آمريكايي و عراقي مهم و زيادي را بر عهده دارد اين امر چندان محتمل نيست.

ريشه اين شبه‌ارتش‌ها به سال‌هاي اول دهه 1990 و زمان پايان جنگ سرد باز مي‌گردد.

باب آيرز از كارشناسان امنيتي انستيتو امور بين‌الملل پادشاهي بريتانيا (Chatham House) در لندن مي‌گويد: «در سال‌هاي جنگ سرد دو ابرقدرت در جهان وجود داشتند كه در قسمت‌هاي متعلق به آن‌ها در جهان همه‌چيز را تحت كنترل قرار مي‌دادند.»

وي فروپاشي اتحاد شوروي را مانند برداشتن درپوش ديگي كه در حال انفجار است مي‌داند و معتقد است كه از زمان به بعد شاهد افزايش گروه‌هاي بين‌المللي مخالف، ملي‌گرايان متعصب و تهديدهاي متعدد براي امنيت جهاني بوده‌ايم.

پايان جنگ جهان دوم هم همراه با كاهش چشم‌گير ارتش‌هاي دائمي و همراه با آن افزایش ناامني جهاني بود كه منجر به دسترسي راحت‌تر به كارشناسان نظامي و افزايش تقاضا براي آن بود. اين يك شانس تجاري منحصربه‌فرد بود كه نمي‌توانست ناديده گرفته‌شود.

اين صنعت هر كاري را هم براي برداشتن برچسب سربازان مزدور از نيروهاي خود انجام داده‌است و بسياري از اين شركت‌ها هم از لفظ "امنيتي" به جاي "نظامي" استفاده مي‌كنند. آيرز كه معتقد است بايد بين اين پرسنل دفاعي و حفاظتي و سربازان نظامي تفاوت قائل شد، مي‌گويد: «واژه مزدور درست نيست. شما سربازان مزودر را براي حمله به كار مي‌گيريد، درحالیکه اين يك روند كاملا دفاعي است.»

اين شركت‌ها هم‌چنين نشاني از تغيير تمايلات كشورها از توليد به دريافت خدمات است و عراق به ميداني براي آزمايش اين شركت‌ها تبديل شده‌است.

ازآن‌جاکه آمريكا در مورد اين نيروها آماري را جمع‌آوري نمي‌كند، بنابراين تاكنون هیچ يك از نيروهاي نظامي خصوصي در عراق به ارتكاب جرمي متهم نشده و هیچ‌كس هم نمي‌داند چه تعداد عراقي توسط اين نيروها كشته شده‌است.

براساس برخي تخمين‌ها بيش از 800 نفر از كارمندان ارتش‌هاي خصوصي تاكنون در جنگ كشته شده‌اند و بيش از 3300 نفر مجروح شده‌اند. اين تعداد بسيار بيش‌تر از هر لشكر پياده آمريكايي حاضر در عراق و بيش‌تر از تلفات نيروهاي ائتلاف از ساير كشورهاست.

-----------------------------
ترجمه از واحد ترجمه فرارو

ارسال نظرات
خط داغ