آگاه
کد خبر: ۲۲۲۳۸۰

این مرد "آقازاده" است

مطلب زیر را آقای عارف علی منش، به پایگاه خبری فرارو ارسال نموده‌اند


مردی را می‌شناسم که به جناح‌هایی مانند: چپ، راست، اصلاح طلب، اصولگرا و... وابسته نبود و فقط به یک جناح وابسته بود که آن هم، نام پدرش بود، این مرد بر خلافِ مردمان عادی بود نه نامش مانند مردم عادی بود و نه برخورد مردمان با او عادی بود، این مسئله را می‌توان از‌‌ همان ابتدا از برخورد یک مسئول دلسوز ثبت احوال فهمید.

وقتی که پدران و مادرانی که برای انتخاب نام فرزندانشان به وی مراجعه می‌کردند، او به بعضی از پدران و مادران اجازهٔ صدور شناسنامه با بعضی از نام‌های خاص را نمی‌داد چون حس می‌کرد این نام‌ها خارج از چهار چوب مورد نظر می‌باشند ولی به یکی از این پدران اجازهٔ انتخاب نامی را داد که هم خاص بود و هم خارج از چهار چوب و برای فرزند او شناسنامه صادر کرد.

نام این مردِ عزیز، آقا‌زاده بود.

آقا‌زاده صبح از خواب بیدار می‌شود اگر حال داشته باشد با لوازمی مانند تردمیل، دستگاه دراز نشست،... ورزش می‌کند یا اگر خیلی حوصله داشته باشد دقایقی را در جکوزی یا استخر خانگی خود به سر می‌برد و بعد به صرف صبحانه می‌رود.

آقا‌زاده برای گذراندن ادامه اوقات خود قصد رفتن به بیرون از خانه را می‌کند، یکی از خاصیت‌های داشتن این نام، می‌توان به داشتن یک رانندهٔ شخصی اشاره کرد اما آقازاده گاهی ترجیح می‌دهد خودش رانندگی کند چرا که وقتی خودش رانندگی کند می‌تواند به هرجایی برود و کسی او را زیر نظر ندارد حتی رانندهٔ شخصی او... راستی رانندگی با این نام لذت هم دارد آخر می‌دانی چرا؟ چون هیچ چراغی برای آقا‌زاده قرمز نیست و تمامی آن‌ها برای او سبز می‌باشند.

تیپ آقازاده در درونِ شهر خودش معمولا رسمی می‌باشد و شاید هم کمی رسمی‌تر از دیگران.

ماشین آقازاده معمولاً از ماشین‌های مدل بالا انتخاب می‌شود و شیشه‌های آن کدر است و اگر به سیستم صوتی آن مراجعه کنید و آن را در حالت ضبط قرار دهید معمولاً یک خواننده یا نوازنده‌ای غیر وطنی با نامی خاص در حال خواندن یا نواختن می‌باشد، البته صدای آن پایین است تا برای همشهریان آلودگی صوتی ایجاد نشود، باور کنید آلودگی صوتی...!

آقازاده معمولا اظهار می‌کند علوم دینی، فرهنگی، مردمی و غیره را خوب می‌داند و همچنین احساس همدردی با تمامِ مردم دردمند را دارد و می‌گوید که آنهارا درک می‌کند، لذا از آنجایی که آقا‌زاده خود را بسیار مردمی می‌داند و اظهار همدردی را با تمام اقشار جامعه را دارد، تعداد دوستان وی زیادند و سعی می‌کند دوستانش را طوری انتخاب کند که مشابه خودش باشد تا بتوانند با هم و به کمک هم با مردم اظهار همدردی کنند البته در این راه موفق هم است چرا که نام دوستان او همانند نام خودش آقا‌زاده می‌باشد و با هم آقا زادگان را تشکیل می‌دهند.

آقازادگان خوب می‌دانند برای اینکه یک گل رشد کند به عواملی مانند آب، نور، خاک و هوای مناسب و کافی و عوامل جانبی دیگر وابسته می‌باشد برای همین در یک کافه یا رستوران قرار می‌گذراند و خود را با عناوینی مانند دکتر، مهندس (البته از نوع واقعی احتمالا) صدا می‌زنند و به ظاهر برای حل مشکلاتِ مردم بحث می‌کنند و تصمیم به احداث یا دادن مجوز یک پروژه می‌گیرند و همانطور که مراحل رشد یک گل را خوب می‌دانند هر یک وظیفه‌ای را به عهده می‌گیرند مثلا مهندس آقازاده وظیفهٔ تهیهٔ مصالح مجانی و دکتر آقازاده وظیفهٔ عدم پرداخت مالیات به شهرداری و... را به عهده می‌گیرند و اینگونه به رشد یک پروژه می‌پردازند و در پایان پروژه یک نفر هم مسئول تقسیم سودِ بین آقازادگان را به عهده دارد البته پایانِ پروژه را آقازادگان با هم اندیشی هم تعیین می‌کنند حتی اگر پروژه به دیدِ مردم دردمند نا‌تمام یا نیمه کاره باشد. آقازادگان نقشهٔ پروژه را درطول چند روز طراحی می‌کنند و اظهار دارند برای امروز کافیست و خسته شدند.

راستی آقا زادگان از پرداختِ پول غذایی که در رستوران مورد نظر خوشان می‌خورند معافند، دلیلش را نمی‌دانم ولی معافند.

بعد از ظهر است آقا زادگان خسته از کار و فکر در راه بازگشت به مکانی برای تخلیهٔ نیاز و رفع خستگی خود و هر کدام مسیر خود را می‌گیرند و آقازادگان تبدیل به آقازاده می‌شود.

مامور وظیفه‌شناس در حومهٔ شهر ماشین آقازاده را به دلیل سرعت و عدم تعادل راننده متوقف می‌کند و از همکار خود خواستار توقیف خودروی وی می‌شود آقازاده آهی از درون دل خود می‌کشد و با خود می‌گوید: کاش کارتی هم وجود داشت مبنی بر اینکه شغل وی آقازادگی می‌باشد و آنوقت قائله کمی زود‌تر از حالت طبیعی خود حل می‌شد. ولی بازهم ملالی نیست چون این مامور محترم مربوط به حومهٔ شهر بود و نه درون شهر که اطلاع داشته باشد این آقا، آقازاده می‌باشد!، و در ‌‌نهایت با یک تماس کوتاه وبا لطفِ پدرِ آقازاده خطای این مامورِ وظیفه‌شناس مورد عفو قرار می‌گیرد.

روزِ کاری آقا‌زاده به همین منوال پیش می‌رفت که ناگهان به شب منتهی شد و آقازاده وقتی به مکانی غیر از خانهٔ شخصی خود مراجعه می‌کرد، از ما خواست تا از ادامهٔ روایت خودداری کنیم و از ما خواست تا آسمان بطور کامل تیره نشده به خانهٔ خود مراجعه کنیم، و از آنجایی که امر امر ایشان بود ما هم پذیرفتیم و به خانهٔ خود رفتیم و خوشحال از این بودیم که توانستیم بخشی از زندگی آقازاده را به تصویر بکشیم و خواستار سلامتی و موفقیت او شدیم.

ارسال نظرات

نظرات بینندگان

(۱۰ نظر)
خط داغ