سه نما از قطبی، قلعهنویی و مایلیکهن
در آخرین نشست هیات رئیسه فدراسیون فوتبال که عصر امروز با حضور اعضاء هیات رئیسه و جدیترین گزینه سرمربیگری تیم ملی برگزار شد، به نظر میرسید او بار دیگر این کرسی را از آن خود سازد تا این مربی احیاء شده که با مظلومیت این کرسی را از دست داده بود، برای کسب موفقیت روی نیکمت تیم ملی بنشیند اما اعضاء هیات رئیسه تصمیمگیری نهایی و اعلام سرمربی جدید تیم ملی را به پس از دیدار تیم ملی ایران و سنگال موکول کردند تا علاوه بر آنکه فرصت داشته باشند، موقعیت گزینهشان را بر سایر گزینهها مسلط سازند و حتی با جرات از نام دیگر سخن به میان بیاورند.
پس از بركناري علي دايي از سرمربیگری تیم ملی، علی کفاشیان در گفتوگویی پیرامون جایگزین احتمالی، از چند گزینه خبر داد و تنها نام افشین قطبی را برد تا شایعاتی مبنی بر مخالف رئیس فدراسیون با حضور مایلیکهن در این کرسی منتشر شود؛ شایعاتی که از سوی مسئولان فدراسیون بیپاسخ ماند.
در این میان در حالي كه گمانه زني هاي بسیاری براي انتخاب سرمربي جديد تيم ملي صورت گرفت و علاوه بر محمد مايليكهن، افشين قطبي، امير قلعه نويي به عنوان سه گزینه اصلی و غلامحسين پيرواني و بيژن ذوالفقارنسب به گزینههای فرعی نام برده شد، اما بر هیچ کس پوشیده نماند که در این شرایط رقابت اصلی میان مايلي كهن و قطبي شکل گرفته است اما هیچ کس نتوانست از کنار نام امیر قلعهنویی نیز به سادگی بگذرد؛ چهرهای که روابط نزدیکی با برخی اشخاص دارد که تردید را برای خط کشیدن گرد نامش افزایش میدهد.
در این میان برای همگان یک پرسش اساسی مطرح است که در آخر نام چه کسی از حنجره رئیس فدراسیون خارج خواهد شد؟ قطبی، قلعهنویی، مایلیکهن و یا چهرهای با مشخصاتی متفاوت با گزینههای مطرح شده با چه ویژگیهایی و تحت چه شرایطی این تاج خار را بر سر میگذارد. معادلهای با سه مجهول معلوم(!) در آن قرار دارند و هریک میتوانند به تنهایی پاسخی متفاوت برای این معادله رقم بزنند و به همین دلیل هیچ رسانهای حاضر نیست همچون زمان انتخاب سرمربی پیشین ریسک کند و تعا اعلام رسمی نام سرمربی، گزینهای قطبی را برای این پست معرفی نماید.
از واسطهگری تا اپوزیسیون
ادبیات فوتبالی ایران در حالی با نام افشین قطبی آشنایی پیدا کرد که گروهی اصلاحطلب در ایران ورزشی و چند روزنامه دیگر از عملکردش در تیم ملی کره جنوبی نوشتند و کم کم نامش را به عنوان کمک مربی کاربلد که یک سرو گردن از مربیان داخلی نیز بالاتر است، مطرح کردند؛ گروهی که امروز نیز در دیگر نشریات نقش حامی اصلی قطبی را ایفا میکنند.
او با استیلی به پرسپولیس آمد و در فصلی که مربیاش ترکیب سرخها را بسته بود، توانست علیرغم مصائبی که نصیب تیمش شد، جام قهرمانی را در دوره مدیریت سعیدلو و کاشانی بالای سر ببرد.
در دوره حضور قطبی و پس از آن حواشی فراوانی دامنش را فشرد که بازگشتش را با اما و اگرهایی همراه کرده است. حواشی حضور یوروم همسر دوم قطبی در ایران، جذب مارکو و دیکارمو، مربی و بازیکنی که بحث واسطهگری آن غیرقابل رد بود و منجر به اخراج آنها شد، سفرهای متعدد خارجی قطبی که با کاهش آنالیز تیمها و عدم برنامهریزی دقیق و جامع فنی برای هر بازی همراه شد و به تیم پرسپولیس ضربه زد و موارد متعدد دیگر همچون عدم دوام آوردن زیرفشارهایی که در تیم ملی صدبرابر آن به هر مربی تحمیل میشود و خروج غیرمنتظره قطبی از ایران به بهانه عدم امنیت در ایران جزو عواملی است که این هراس را به وجود آورده که نکند، اتفاقات مشابه و حواشی دو چندان با انتخاب قطبی سراغ تیم ملی را بگیرد.
آیا او بیش از دایی به سفر نخواهد رفت و انتقاداتی که در خصوص سرمربی سابق مطرح شد، چندین برابر دامن قطبی را نخواهد فشرد؟ آیا بار دیگر امنیت قطبی که به گفته خودش در رسانههای بیگانه در ایران در خطر بود، به بحران کشیده نمیشود و او هوس خروج از ایران سراغ نخواهد کرد و پاسپورتش در گاوصندوق فدراسیون فوتبال تا زمان پایان قرارداد باقی خواهد ماند؟!
گفت و گوهای قطبی با رسانههای بیگانه و حتی اپوزیسیون که در آنها بسیاری از مسائل را با ذکر جزئیات صحیح با غلط بیان کرده بود، این این پرسش را بوجود آورده که او این بار با ترک تیم ملی، تمامی اسرار مگو که شاید برخی از آنها جزو مصالح ملی باشد، برملا نخواهد ساخت و همچون دایی سکوت اختیار میکند؟
دایی هر ویژگی منفی که داشت برای دفاع از خود در این مقطع که تیم ملی در شرایط حساسی قرار دارد، دست به بیان پشت پردهها نزد و سکوت اختیار کرد اما در خصوص قطبی حتی در این زمینه نیز تردید وجود دارد.
البته او حامی به نام کفاشیان دارد که در جایی که نام مایلیکهن مطرح است، ترجیحاً سراغ قطبی را میگیرد و شاید رئیس فدراسیون فوتبال بتواند علیرغم این نکات و مخالفت برخی اشخاص و بخشها که هنوز مشخص نیست علنی شده باشد، مربی که به قول حامیانش پیشنهادات متعددی داشته اما تاکنون بیکار مانده است.
او یک بار در حالی که به عنوان مربی موفق سرخها شناخته میشد تا یک قدمی تیم ملی رسید اما لابیاش قویتر از برخیها نبود و دست آخر نام دایی به عنوان سرمربی تیم ملی اعلام شد.
او البته از دو فاکتور فوقالعاده برخوردار است که نخست محبوبیتی است که میان تماشاگران سرخابی دارد و میتواند برای تیم ملی یک وزنه روحی سنگین باشد و دوم شناخت فراوان از دو کره است اما این تنها دو شاخصه از پارامترهای متعددی است که سمربی تیم ملی داشته باشد.
باید دید این آنالیزور با تمامی شرایط و سوابقی که نکات تاریک و روشن فراوانی در آن به چشم میخورد با تنها تجربه هدایت یک تیم بزرگ که پرسپولیس بوده، میتواند با حمایت کفاشیان برای چند ماه سرمربی تیم ملی ایران شود و با حربه پذیرش هدایت کوتاه مدت تیم ملی، گوی سبقت از رقبا برباید.
در حال حاضر قطبی توسط گروهی مشخص از اهالی رسانه در رسانههای فارسیزبان داخلی و بینالمللی در حال تبلیغ و بزرگنمایی است و در مقابل محمد مایلیکهن و امیرقلعهنویی رقبای اصلیاش با بدترین ادبیات توسط این عده یاد میشوند که این مسئله نیز در نوع خود قابل توجه است.
بوی گچ و خاک
سرمربی سابق تیم ملی فوتبال، در شرایطی این جایگاه را از آن خود ساخته بود که استقلال را به اوج رسانده بود؛ شریطی که با آبیها این روزها مجدداً تکرار کرده و همین امر باعث شده عدهای از کارشناسان او را ایدهآل ترین مربی برای لیگ برتر بدانند و بازگشتش به تیم ملی را گزیده شدن از همان سوراخی بدانند که یک بار زهر مهلک این گزش، به امیر اردشیر آسیب رساند. نام قلعهنویی این روزها بیش از هر زمان بوی گچ و خاک میدهد.
شایعه شراکت امیر قلعهنویی با یکی از پسران محمد علیآبادی در ساخت و ساز که هیچ گاه ثابت نشد ولی رسانههایی که هیچ سند و مدرکی نداشتند با کنایه از آن یاد میکردند، مهمترین دلیلی است که برای انتخاب امیر قلعهنوعی ذکر میشود اما واقعیت آن است که این شایعات تنها در حد حرف است و خبرنگار ورزشی تابناک علیرغم پیگیری نتوانست تا به حال به مدارک مستدلی برای اثبات آن دست یابد و بدین جهت باید ترجیح آن است که اتهامی متوجه سرمربی آبیها نکرد.
او عامل قدرتمند برای روحیه برتری دادن به تیم محسوب میشود و برخی معتقدند گفتههایش در رختکن استقلال باعث شده، این تیم آنچنان که ضعفهای 2-5-3 معروفش در بسیاری از اوقات از نظرها دور بماند و به قول یکی از مربیان استقلال همچون سیلی بیانکن، اکثر رقبا را از نفس بیندازد. آشنایی او با بازیکنان ایرانی، شرایط بازیهای بین المللی و جو تیم ملی و حواشی خاص آن که یک بار او را زمینگیر کرده پوئن مثبت دیگری است که او را میتواند به دیگر گزینهها ارجحیت ببخشد.
او به قول خود یک کار نیمهتمام با تیم ملی دارد و قصد دارد چهره مخدوشی که از او در زمان سکانداری تیم ملی بوجود آمد، ترمیم کرده و قاب عکسی از یک مربی موفق در سطح ملی را از خود ترسیم کند و همین انگیزههاست که باعث شده امیر قلعهنوعی دست به خودکشی نزند و برخلاف قطبی نپذیرد که کارنامهاش با سه بازی آتی سنجیده شود و قرارداد طولانیتری را بطلبد.
او به عنوان مربی ای با تفکرات سنتی که گفته میشود از نظر روحی و فنی شباهتهایی به علی پروین دارد و به همین دلیل برخی منتقدان جدیاش دست بر روی این بخش میگذارند و او را فاقد روحیه تغییر سرعی دیدگاههای فنی و به روز رسانی تاکتیکهایش با همان 2-5-3 میدانند و نمایش نه چندان رضایتبخش استقلال در جام باشگاه های آسیا را نیز به این تفکرات مرتبط میسازند.
قلعهنویی در حال حاضر پس از قطبی ضلع سوم انتخاب سرمربی تیم ملی است و با شایعاتی که ذکر شد اگر به گفته برخی رسانهها سرمربی ناکام ایران در جام ملتها، عنان امور را بدست گیرد، برخی رسانهها از سر دشمنی با وی و محمد علیآبادی با نیش و کنایههایی که بار قانونی نداشته باشد، این انتخاب را به حساب محسن علیآبادی میگذارند که قطعاً این مسئله بدون سن، تنها اتهام زدن به پسر رئیس سازمان ورزش خواهد بود و بدین جهت قطعاً برخی رسانهها نیز بدون سند ترجیح میدهند، اعتنایی به این گفت و شنودهای غیررسمی نکنند و بیشتر بر مبنای واقعیات مستدل قلم را به چرخش در آوردند.
قلعهنویی نیز حامیان خاص خود را در سطح رسانهها دارد و البته بر کسی پوشیده نیست که سکوها همواره از آن او بوده و هیچکس جز او توان کنترل سکوهای تماشاچیان را ندارد که این هنر منحصر به فرد نیز در شرایط بحرانی و هنگامهای که ایران با یک گل در نیمههای کی دیدار حساس عقب افتاده و تماشاگران عصبانی قصد شعار دادن علیه تیم ملی را دارند، میتواند بسیار کارآمد باشد و آرامش را برای جبران به تیم ملی هدیه دهد.
سکانس دوم قلدرکشی
زمانی که کرسی سرمبیگری تیم سایپا را برعهده گرفت، همگان دریافتند که سرمربی اسبق تیم ملی علاوه بر جبران مافات در پی شکستن هیمنه شاگردش در جمع نارنجیپوشان است و با همین هدف بسیار جدی، قاطع و متفاوت ظاهر شد و تصویری که در نزد افکار عمومی داشت، بهبود بخشید.
مربی نزدیک به دولت نهم که همواره از سیاستهای محمود احمدی نژاد دفاع کرده و نقدهای تندی را تا پیش از سرمربیگری سایپا علیه رئیس دستگاه ورزش مطرح میساخت، اعتقادات شخصی دارد که او در صدر سالمترین مربیان لیگ برتر قرار داده و بدین جهت با انتخابش، این اطمینان وجود دارد که هیچ بازیکنی به توصیه دلالان و واسطهها در ترکیب تیم ملی قرار نگرفته و یا خط نخواهد خورد.
اگر چه شجاعت مایلی کهن هزینههایی برای تیم ملی به همراه داشت اما او نسلی از ستارههای ملیپوش را میدان داد که بسیاری از آنها امروز جزو چهرههای شاخص تیم ملی هستند و از آن جمله شاید بتوان به مهدوی کیا ، میناوند، منصوریان ، مجیدی ، باقری و عزیزی اشاره کرد.
پیروزیهای متوالی سایپا با شوکی که سرمربی جدیدش چه به لحاظ روحی و چه به لحاظ فنی وارد کرد ه بود، این تیم را از قعر جدول خارج کرد تا اشکهای مایلی برابر دوربین ها جاری شود و او تیمی را که هفتههای پیاپی باخته بود با ترکیبی که یک درصد در جذب آنها نقش نداشت، از قعر جدول و خطر سقوط به نیمههای جدول رساند و تلاش کرد در این موقعیت حفظ کند که بیش از قولی بود که به مسئولان سایپا و هواداران نارنجی مبنی بر جلوگیری از سقوط این تیم داده بود، است.
او که علاوه بر بهبود چهره فنیاش در لیگ برتر و اثبات این موضوع که مهرهای سوخته نیست، به قول حامیانش قلدرکشی را به سبک خود، یک بار تجربه کرده، این بار قصد دارد همچون قلعهنویی چهرهاش را در سطح فوتبال ملی نیز ترمیم کند و با تجدیدنظر در رویه گذشتهاش در سطح تیم ملی، این بار چهره سرمربی موفق تیم ملی ایران را نیز با چاشنی اجرای سکانس دوم قلدرکشی به خود بگیرد و بدین شکل مایلی از انگیزههای بسیار فراوانی برخوردار است اما او نیز قصد خودکشی ندارد و پیشنهاد قراردادی دوساله را داده که معیار آن سه بازی آتی نباشد، چرا که با این وضعیت رساندن تیم ملی فوتبال به جمع تیمهای صعود کننده به جام جهانی آفریقای جنوبی، با تردیدهای جدی همراه گشته و پیوند زدن آینده کاری به سه بازی به عنوان ریسکی بزرگ از یک مربی گرم و سرد چشیده همچون سرمربی اسبق تیم ملی بعید به نظر می رسید.
مایلیکهن علاوه بر اقتدارگرایی، بیش از سایر گزینهها به انضباط تیمی اهمیت میدهد، مسئلهای تیم ملی که بیش از هر زمان به آن نیازمند است و بدین جهت شاید توصیه انتخاب او که باعث شده در صدر گزینهها قرار گیرد، دور از انصاف نباشد و با واقعبینی همراه شده باشد.
به محض طرح نامش به عنوان کاندیدا، شدیدترین انتقادات از سوی رسانههای حامی قطبی که برحسب اتفاق مخالفان شماره یک او محسوب میشوند، مطرح شد ولی هنوز این انتقادها که جهتدار بودنش در رسانههای فارسیزبان داخلی و خارجی کاملاً مشخص است، نتوانسته اثرگذار باشد و روند انتخاب سرمربی تیم ملی را کاملاً برخلاف مسیر حرکت مایلیکهن نماید.
او مخالفان جدی در فدراسیون دارد که از هماکنون به دلیل صریح بودن مایلیکهن و ترس از انتقاداتش از مجموعه فدراسیون، برابر نامش موضعگیری جدی کردهاند و قطبی را ترجیح دادهاند. باید منتظر بود و دید مایلیکهن میتواند مقابل مخالفان دوام بیاورد و یا میدان را برای سایر مدعیان خالی خواهد کرد؟!