متهم به قتل هفت زن: من قاتل نیستم!
«پرونده سنگین» نامی بود که روز گذشته قاضی در دادگاه رسیدگی به پرونده قتل های زنجیره ای ورامین عنوان کرد.متهم به قتل هفت زن و دختر و 12 فقره آدم ربایی و سرقت اموال، روز گذشته به همراه همدستان خود در دادگاه کیفری حاضر و پاسخگوی قاضی و شاکیان پرونده شد.
به گزارش سرمایه، قاضی با به رسمیت شناختن جلسه دادگاه، پس از خواندن کیفرخواست متهم از خانواده مقتول خواست بار دیگر شکایت خود را مطرح کنند. «فقط قصاص» جمله ای بود که با بلند شدن هر یک از اولیای دم از گوشه و کنار سالن شنیده شد. مادر نسیم یکی از مقتولان این پرونده نیز در حالی که تقاضای قصاص متهم را داشت، گفت: «نمی خواهیم این مرد بماند تا کس دیگری را نیز بدبخت کند.»
قاضی: آیا اتهام های خود را قبول داری؟ اتهام به قتل، سرقت و آدم ربایی و تجاوز به عنف.
علیرضا: من قتل انجام نداده ام و اگر قتل انجام داده بودم، الان این زنان اینجا نبودند تا از من شکایت کنند. قتل کار من نبوده است. آدم ربایی و سرقت را قبول دارم.
قاضی: تو قبلاً ازدواج کرده بودی و همسرت از تو جدا شده بود، دلیل این جدایی چه بود؟
علیرضا: در مساله طلاق من مقصر بودم، آدم نادانی بودم، رفیق باز بودم و زنم به این خاطر از من جدا شد.
قاضی:در تاریخ 29/4/84 اولین قتل صورت گرفت و در تاریخ 9/1/86 آخرین قتل انجام شده است، اگر ادعا می کنی این قتل ها کار تو نبوده، چگونه است که پس از دستگیری تو دیگر هیچ قتلی صورت نگرفته است؟
علیرضا:سوال بسیار خوبی بود آقای قاضی.
در اینجا بود که همه حاضران در دادگاه خنده سر دادند.
قاضی: خوب حال که سوال خوبی بود، پاسخ خودت را بده؟
علیرضا: موقعی که من را دستگیر کردند این قضیه مثل توپ صدا کرد و همین مساله باعث شد قاتل اصلی دیگر به این کار خود ادامه ندهد و امیدوارم دوباره نیز شروع نکند.
قاضی: پس چگونه است که به کرات در بازپرسی قتل ها را یک به یک تشریح کرده ای و برای هر کدام حدود 16 صفحه نوشته ای؟
علیرضا: من تمام این اقرارها را بعد از شکنجه بیان کردم.پاهایم سیاه و کبود بود، انگشت هایم را خرد کرده بودند. بعد به من گفتند اینها را بنویس و من مثل یک بچه کلاس اولی تنها آنچه را می گفتند، نوشتم.
در این لحظه دادستان وقت ورامین که در حال حاضر رئیس دادگستری است به جایگاه خوانده شد. به گفته قاضی در پرونده قید شده است که دادستان از متهم پرسیده بود، آیا زیر شکنجه اقرار کرده ای و متهم در پاسخ گفته بود، چنین کاری را انجام نداده است.
متهم: قبول دارم که چنین حرفی زدم، اما از ترس آن بود که اگر بازگردم، دوباره من را شکنجه کنند.
دادستان سابق ورامین: تمام بازسازی صحنه جنایت توسط خود این فرد و با حضور بازپرس صورت گرفته است و لازم است عنوان کنم بازپرس ها از مکان های وقوع جرم نیز اطلاع نداشتند.
من روز اول به او گفتم اگر اقرارهایت ناشی از زور بوده است، این اقرار به درد نمی خورد، آیا خود این اعتراف ها را قبول داری که متهم گفت بله، قبول دارم.
قاضی به متهم اصلی: مقداری از نوارچسب هایی که کنار اجساد مقتولان کشف شده بود در ماشین تو نیز یافت شده، دلیل آن چیست؟
متهم: من فقط یک بار برای بستن دست های دختری که او را به منزل خود بردم از نوارچسب استفاده کردم.
قاضی: وجه مشترک بین قتل های صورت گرفته و اتهاماتی که آنها را قبول کرده ای وجود دارد، این وجه مشترک در سرقت ها و نحوه سوار کردن مالباختگان است، خودت دلیل این شباهت را چه می دانی؟
متهم: من نمی دانم و فقط می گویم، اگر قتل انجام داده بودم، پس چرا این افراد را نکشتم که در حال حاضر آمده اند اینجا و از من شکایت کرده اند.
قاضی در ادامه به اتهام سرقت های متعدد متهم اشاره کرد و از شاکی که مدعی بود متهم یک گوسفند از او به سرقت برده است، خواست در مورد این ادعا توضیح دهد.
شاکی: من چوپان هستم و هنگامی که داشتم گله را به منزل می بردم، متوجه پیکانی شیری رنگ شدم، ابتدا فکر کردم آنها مهمان همسایه مان هستند ولی ناگهان متوجه شدم یکی از گوسفندها را در ماشین گذاشتند و رفتند.
علیرضا متهم اصلی: من دزدی گوسفند را قبول ندارم و سوالم از این آقا این است که چگونه ماشین را تشخیص داده است؟
شاکی: من فقط ماشین را دیدم و فاصله زیاد باعث شد قیافه هایشان را تشخیص ندهم، هنگامی که مرا به پاسگاه بردند و چند پیکان را به من نشان دادند، از میان آنها این ماشین را تشخیص دادم.
پس از انجام دفاعیات متهم وکیل تسخیری متهم اظهارات خود را بیان داشت.
امیر برادر علیرضا متهم دیگر پرونده بود که اتهام سرقت از اموال شاکیان را نپذیرفت. پس از بیان اظهارات امیر بخش نخست دادگاه پایان یافت و ادامه دادگاه به صورت غیرعلنی برای رسیدگی به اتهام تجاوز و زنای به عنف با چهار متهم پرونده ادامه یافت.
رسیدگی به پرونده های علیرضا متهم اصلی به اتهام قتل، سرقت، آدم ربایی و تجاوز به عنف، متهم دوم امیر به اتهام سرقت، تجاوز و زنای به عنف، حمیدرضا متهم به زنای به عنف و دولت خان متهم به تجاوز به عنف در جلسه غیرعلنی دادگاه و بدون حضور شاکیان و حضار برگزار شد.
در این جلسه حمیدرضا برادر دو متهم دیگر که در یک مورد با متهمان همدست بوده است، اتهام خود را پذیرفت و از شاکی تقاضای عفو کرد.
دولت خان نگهبان افغانی با وجود اصرار شاکی مبنی بر دو بار تعرض به وی، این ادعا را قبول نکرد و گفت: «وقتی عدم تمایل دختر را دیده از اتاق بیرون رفته است.»