کلهر:
"منتقدان احمدی نژاد، بچه بيتربيت و بيسواد"
مهدی کلهر، مشاور رئیسجمهور که در روزهای انتخابات ریاستجمهوری گذشته، پس از گفتوگو با یک شبکه ماهوارهای نقش مؤثری در ایجاد فضای مثبت پس از پیروزی احمدینژاد داشت، بار دیگر با ذکر اظهارنظرهای گذشته وارد میدان شد.
کلهر به روزنامه همشهری ویژه نوروز میگوید:«هیچ دولتی نمیتواند شهروند خود را با گذرنامه خود در پشت مرزها نگه دارد. حتی اگر خواننده لسآنجلسی باشد. من رضا پهلوی را هم میگویم چه رسد به خواننده.»
این در حالی است که وی، تنها چند روز پس از پیروزی دکتر احمدینژاد در انتخابات نهم ریاست جمهوری، به عنوان مشاور فرهنگی ایشان در پیش و پس از انتخابات، در گفتوگو با شبکه تلوزیونی مهاجر، تأکید کرد که بنا بر گفتههای رئیسجمهور، جمعآوری ماهواره هرگز در دستور کار دولت نهم نخواهد بود.
وی در پاسخ به این که «آیا سیاست دولت آقای احمدینژاد، برخورد شدید با ماهواره است»، گفت: به هیچ وجه، مردم ما خودشان فرهنگ دارند، خود اینها (مردم) میآیند کانالهای غیر اخلاقی را قفل میگذارند. این مردم، مردم باشعوری هستند، شما دارید به مردم توهین میکنید... .
کلهر تصریح کرد: تو وقتی میآیی، میگویی «ماهواره نداشته باش»؛ یعنی تو شعور نداری بفهمی چه کانالی را باید ببینی و چه کانالی را نباید ببینی. آخر شما چقدر به این ملت اهانت میکنید؟ تو کی هستی که بیایی به من بگویی که شعورت از من بیشتره؟
مشاور فرهنگی دکتر احمدینژاد اضافه کرد: این ممنوعیتهای فرهنگی به این معناست که «من شعورم از تو بیشتر است، تو نمیفهمی صلاح خودت را، من میدانم صلاح تو را!» مشکل ما اینجاست، ما درست عکس این مسأله فکر میکنیم.
وی با اشاره به این که با توجه به اظهارات اخیر دکتر احمدینژاد، چنین مسائلی را مطرح میکنم»، افزود: ما بر این باوریم حریم خصوصی به ما مربوط نیست، هیچ فایدهای هم ندارد، چرا که هر گاه دولت وارد حریم خصوصی شده، نتیجه عکس داشته است.
کلهر گفت: ما اصلا به این چیزها (برخورد با ماهواره، ورود به حریم خصوصی، برخورد با جوانان و...) معتقد نیستیم، به لحاظ علمی هم معتقد نیستیم، احمدینژاد میگوید، «دولت من دولت علمی است»، رویکرد ما برداشتن فشار حکومت از عرصه فرهنگ و اجتماع است.
مهدی کلهر، مشاور رئیسجمهور درباره این که در آغاز کار دولت نهم در مصاحبه با یک شبکه ماهوارهای از امکان بازگشت به وطن هنرمندان و خوانندگان خارج از کشور سخن گفته بود، میگوید: «من با با MITV مصاحبه داشتم که این زمان به سه روز پس از انتخابات ریاست جمهوری نهم بازمیگردد. این مصاحبه مستقیم پخش میشد و پرسش این بود که اگر خواننده لس آنجلسی جرم سیاسی مرتکب نشده باشد، میتواند به ایران بیاید که من پاسخ دادم، بله.»
وی در ادامه با اظهار اینکه یک سایت مخالف دولت نهم (در آغاز به کار آن) این مصاحبه را تغییر داده و روزنامه شرق نیز آن را منتشر کرد، میافزاید: «من میخواستم تکذیب کنم، اما آنها روی تکذیب من هم حساب کرده بودند، بنابراین سکوت کردم.»
مهدی کلهر با اشاره به اینکه زمزههای تأیید ورود برخی خوانندگان به ایران در چند هفته پیش را نشنیده است، پیگیری این موضوع را با استدلال اینکه «در شورای فرهنگی دولت نیستم» متوجه وزیر ارشاد میداند.
او در ادامه میگوید:« هیچ دولتی نمیتواند شهروند خود را با گذرنامه خود در پشت مرزها نگه دارد. حتی اگر خواننده لس آنجلسی باشد. من رضا پهلوی را هم میگویم، چه رسد به خواننده.»
وی میافزاید: «رضا پهلوی اگر با گذرنامه ایرانی به فرودگاه مهرآباد بیاید، ایران نمیتواند او را راه ندهد و قانون سازمان ملل است. البته میتوان به دلیل جرمهایی که کرده او را محاکمه کنند.»
این مشاور رئیسجمهور در توجیه مصاحبهاش با MITV میگوید: «مصاحبه من برای خارجیها بود و ربطی به داخل کشور نداشت. من در آن مصاحبه مدافع نظام بودم. مجری برنامه هم راجع به دولت نهم سؤال نمیکرد. «خانم هاویشام»های سیاسی در ایران به این مصاحبه دامن زدند.»
گفتنی است که «خانم هاویشام»، یکی از شخصیتهای رمان «آرزوهای بزرگ» نوشته چارلز دیکنز است؛ وی زنی مرفه و مجرد بود که بر خلاف رویه زمانه، قدرت فوقالعادهای داشته و از آن برای پیشبرد اهداف و مقاصد خود از طریق دیگران کمک میگرفته است.
این کارشناس فرهنگی با رد اینکه مصاحبهاش با MITV به نوعی مشروعیت بخشیدن به ماهواره بوده است، یادآوری میکند که حتی با BBC هم مصاحبه کرده است و میگوید: «قرار بود این مصاحبه پیش از انتخابات صورت بگیرد، اما نمیخواستم مصاحبه در آرای احمدینژاد تأثیر بگذارد. من دولت را مسئول سیاستهای فرهنگی نمیدانم، مسئول سیاست فرهنگی، شورایعالی انقلاب فرهنگی است.»
کلهر در پاسخ به اینکه مثلا در نامه رئیسجمهور به اقتصاددانان، صرف دعوت کردن و عمل نکردن به نظرات، درست است، میگوید: «این نارضایتی را نشان میدهد که برخی نقش خود را نمیدانند، به اشتباه نام خود را اقتصاددان گذاشتهاند. کار کاملا تکنوکراسی است. جنگ هم همین گونه است و هر یک نظری میدهند تا فرمانده، یک نظر را اجرا کند. این کار رسانه است؛ یعنی رسانه باید به کارشناسان ادب بیاموزد و زندگی دمکرات را به آنها یاد دهد. رویدادهای عجیبی در دولت نهم رخ میدهد؛ یعنی احمدینژاد به عنوان رئیسجمهور برگزیده میشود، ولی رسانههایی هستند که این انتخاب را به رسمیت نمیشناسند.»
وی این نظر را اینگونه تشریح میکند: «در پاراگراف اول مینویسد، احمدینژاد و در ادامه مینویسند معاون سابق وزیر اسبق بازرگانی چنین و چنان گفت. اینها در واقع به ایفای نقش یک بچه بیتربیت و بیسواد مشغولند که رفتار و باورهای بیادبانه خود را روی کاغذ به چاپ میرسانند. شما تا روز آخر دیدید که مخالفان آقای بوش، وی را به عنوان رئیسجمهور قبول داشتند و اوباما با او خداحافظی کرد.»
کلهر که پیشتر در وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی مشغول بوده است، با اظهار اینکه «کسانی که در رسانهها ادعای دمکراسی دارند، بی تربیتترین هستند و باید به اینها ادب آموخت»، میافزاید: «آنچه در برخی رسانهها جریان دارد، بی ادبی است. آنها رسانه نیستند و از حزب هم بدتر هستند، زیرا حزب این قدر بی ادبی نمیکند.»
مشاور رئیسجمهور با اشاره به این که «میگویند اقتصاددانان ناراضیاند.»، میگوید: «اشتباه است! مگر اقتصاددانان بچهاند؟ مگر میشود به ساز همه رقصید؟ معنی راضی یا ناراضی این است که هنوز دمکراسی را یاد نگرفتهایم. بزرگترین مغز اقتصادی هم که باشید، ممکن است با شما مخالفت کنند. آیا باید داد بزنید و اعلامیه دهید و رونوشت به ائمه، مکه و مدینه و واشنگتن بفرستید؟»
کلهر میگوید: «اگر لفظ رئیسجمهور را بگذارید یا نگذارید، چیزی از احمدینژاد کم نمیشود. برخی از لفظ دولت نهم فقط برای فحش دادن به آن استفاده میکنند که به نتیجه دلخواه نمیرسند.»
او در پاسخ به پرسش خبرنگار ویژه نامه نوروزی همشهری، مبنی بر اینکه «این انتقادها تنها از جانب روزنامهها و اقتصاددانان نبوده و مثلا آیتالله جوادی آملی، دولت را به اداره کمیته امدادی و گداپروری متهم کردهاند»، میگوید:«همین آقای جوادی آملی از پرتاب ماهواره امید و سفرهای استانی تقدیر کرد. آزادی است و اجازه دهید که همه حرف خود را بزنند. چرا شما فکر میکنید که باید کشور را شاهنشاهی اداره کنیم؟»
او میافزاید: «به عنوان تهمانده نسل اول انقلاب، میخواستیم شاهنشاهی از بین برود، تعجب میکنیم که چرا دارد بازمیگردد و برخی میخواهند اخلاق شاهنشاهی در کشور حاکم شود؟ آقای جوادی آملی حق دارد حرف خودش را بزند.»
مشاور رسانهای، فرهنگی رئیسجمهور بدون اشاره به روزنامه اصلی دولت (ایران) و دو روزنامه حامی دیگر (به ویژه خورشید که از سوی دولت اداره میشود)، مدعی میشود که بنا بر پافشاری آقای احمدینژاد، روزنامهای که میتوانستیم درست کنیم، نکردیم.
وی در ادامه میگوید: «حرفی را که اکنون به من میزنید، هشت سال پیش محال بود که جرأت فکر کردنش را داشته باشید. به ذهن کسی راه نمییافت، کسی از رئیسجمهور پیشین انتقاد کند؛ این به معنای بی خطا بودن ایشان بود؟ یعنی رئیسجمهور قبلی به قدری خوب کار کرد که اشکالی در ممکلت نبود؟ همه گاوها چهل کیلو شیر میدادند و تمام شهرها سیر و همه پلها ساخته شده بود؟ عکسها و فیلمها را داریم.بالاترین میانگین قد مردان در روستایی که در مرز افغانستان واقع شده، 145 سانتی متر است، آیا این مشکل دولت نهم یا دولتهای قبلی است؟»
کلهر دولت احمدینژاد را خوششانسترین دولت از نظر منتقدان میداند که همه به راحتی از دولت انتقاد میکند و حتی با گذر از مرزهای اخلاقی، فحاشی هم میکنند و بدون ترس ضد دولت حرف میزنند.