منوچهر احترامي بر دوش اهل ادب تشييع شد
دوستداران منوچهر احترامي روز جمعه، در مقابل تالار وحدت گرد آمدند و پيكر اين طنزپرداز و پيشكسوت ادبيات كودك و نوجوان ايران را تا قطعهي هنرمندان بهشت زهرا تشييع كردند.
به گزارش ايسنا، ابوالفضل زرويي نصرآباد در اين مراسم از منوچهر احترامي به عنوان يكي از استوانههاي طنز معاصر ايران ياد كرد و گفت: احترامي معلم تمامي طنزپردازان پس از خودش است كه به طور مستقيم يا غيرمستقيم از او درس گرفتهاند.
اين طنزپرداز همچنين از احترامي به عنوان معلمي در حوزهي اخلاق ياد كرد و افزود: حرمتگذاري را بايد از ايشان آموخت. كسي كه در اين سن و سال يك عمل باز قلب كرده است، خود به توجه و مراقبت نياز دارد؛ اما ميبينيم در همهي اين سالها همواره پرستار مادرش بوده است.
زرويي خاطرنشان كرد: چراغي كه 16 تيرماه 1320 روشن شد، در سالهاي اشغال ايران توسط متفقين در سالهاي 1324 تا 1325 يك طفل مكتبخانهيي است كه در ادامه در مدرسهي دارالفنون تحصيلاتش را ادامه ميدهد و از 16سالگي به همكاري با «توفيق» ميپردازد. اين چراغ هرچند دو روز پيش خاموش شد؛ اما بر ادبيات و طنز معاصر ما بيشك پرتو ميافكند.
او فعاليتهاي ادبي منوچهر احترامي را در سه بخش طنزآوري، ادبيات طنز كودك و نوجوان و تحقيقات و پژوهش در حوزهي طنز عنوان كرد و افزود: احترامي در حوزهي طنزآوري، فردي تأثيرگذار بود و علاوه بر اينكه دامنهي مطالعات وسيعي داشت، همواره مانند بچهاي كوچك وقتي چيزي را پيدا ميكرد، ذوقزده ميشد. نقيضههايي كه خلق كرده، از محكمترين نقيضهها در طول تاريخ طنز ايران است. مسألهاي ديگر، خلق آثار طنز در حوزهي ادبيات كودك و نوجوان است و كسي نميتواند 40، 50 كتاب تأليفي او را در اين زمينه ناديده بگيرد.
زرويي نصرآباد از منوچهر احترامي با عنوان بنيانگذار طنز كودك و نوجوان ياد كرد و دربارهي وجه سوم فعاليت او گفت: بخشي از آثار پژوهشي احترامي در «گلآقا» و برخي در قالب كتاب منتشر شده است.
اين طنزپرداز در پايان، درگذشت منوچهر احترامي را از طرف جامعهي طنزپردازان ايران به خانوادهي وي و خانوادهي طنز تسليت گفت.
در اين مراسم كه اجراي آن به عهدهي سيدعباس سجادي بود، اين شاعر و ترانهسرا درگذشت منوچهر احترامي را ضايعهاي دردناك براي جامعهي ادبي دانست و گفت: در اين اوضاع و احوال ادبيات، بويژه طنز، درگذشت اين نويسندهي پيشكسوت ضايعهاي دردناك و جانكاه براي ادبيات ماست.
او تصريح كرد: در اين دوره از ادبيات، هر كسي بر اساس گستردگي رسانهها با انتشار مطلبي به خودباوري غلط ميرسد و توجه و احترام به پيشكسوتان را از خاطر ميبرد.
سجادي در پايان، از نسل احترامي و مرداني چون احترامي بهعنوان مردان بدون جانشين در حوزهي ادبيات ياد و تأكيد كرد: اين پيشكسوتان از چهرههاي تأثيرگذار ادبيات هستند و ضرورت دارد حرمتشان حفظ شود.
ارژنگ و پورنگ پيروزفر - خواهرزادههاي منوچهر احترامي - نيز به بيان خاطراتي از دايي خود پرداختند و از او بهعنوان پدر كودكان ايران و پدر طنز كودكان ياد كردند.
پورنگ پيروزفر رسالت احترامي را شادي دانست و تأكيد كرد: او لب را بدون لبخند نميخواست.
همچنين جمشيد ارجمند - منتقد سينما و نويسنده - گفت: احترامي در قصهي «حسني» آموزشهايي را كه به يك كودك در مدرسه و خانواده نميدهند، به آنها ياد ميدهد.
او از احترامي به عنوان شرف طنز ايران ياد كرد و افزود: طنز او، طنزي روان، راحت و گيرا بود.
حسين توفيق هم به بيان خاطرهاي از سال 1337 پرداخت، كه در آن زمان، منوچهر احترامي 17ساله براي حضور در كارگاههاي طنز مجلهي «توفيق» به آنجا ميرود.
او از دوستي 50سالهاش با احترامي ياد كرد و او را دوستي صميمي و پرارج دانست.
در اين مراسم، مسعود كيمياگر - طنزپرداز و پسرخالهي منوچهر احترامي - با اشاره به نام «پسرخاله» كه يكي از نامهاي مستعار احترامي در طنزنويسي بوده است، گفت، به اين امر افتخار ميكنم، و در ادامه، طنزهايي از احترامي را كه در سال 1342 در «توفيق» منتشر شده بود، براي حاضران خواند.
دو نفر از همكاران احترامي در مركز آمار ايران هم به بيان خاطرههايي از او پرداختند.
در مراسم تشييع پيكر احترامي اطلاعيهي طنزي با عنوان «اطلاعيهي مهم ستاد برگزاري مراسم نكوداشت استاد منوچهر احترامي» در بين حاضران توزيع شد. همچنين برخي سخنرانان عنوان كردند، او نميخواست كسي در مراسم تشييعش گريه كند و اشك بريزد.
در میان تشييع کنندگان پيكر زتده یاد منوچهر احترامي ، افرادی مانند سهيل محمودي، رضا اميرخاني، علياكبر قاضيزاده، شهرام اقبالزاده، ناصر فيض، شهرام شكيبا، فريدون عموزاده خليلي، محمد فرجامی ، اسماعيل اميني، رضا رفيع، علياصغر محمدخاني، پوپك صابري، رؤيا صدر، كامبيز نوروزي، احمد وكيليان، جعفر قنواتي، اكبر نعمتي و رضي هيرمندي به چشم می خوردند.