آگاه
کد خبر: ۲۰۵۵۴

نظرات دیپلمات های امریکایی را در نیوزویک بخوانید

چگونه امریکا و ایران کینه توزی ها را کنار بگذارند؟

چگونه امریکا و ایران  کینه توزی ها را کنار بگذارند؟
فرارو -

هفته نامه امریکایی "نیوزویک اینترنشنال" در گزارشی به قلم مازیار بهاری و کریستوفر دیکی ، از خلال مصاحبه با تعدادی از دیپلمات های ایران شناس امریکایی ، راه های برداشتن موانع ذهنی و عینی مذاکره ی دوطرف و رفع خصومت ها را مورد بررسی قرار داده است.

این گزارش را که سرویس بین الملل فرارو ، آن را به فارسی برگردانده است ، در زیر بخوانید:

اسامي بروس لاينگن و جان ليمبرت از نوامبر 1979 كه به مدت 444 روز در اسارت به سر بردند با عبارت "گروگان ايران"‌ همراه شده است ، عنوان شومي كه نشانه اي از رنج و نوميدي در روابط ايران و آمريكا است.

لاينگن عالي رتبه ترين ديپلمات آمريكايي در تهران در زماني بود كه انقلابيون به سفارت يورش بردند. ليمبرت كه به زبان فارسي صحبت مي كند و قبلا داوطلب سپاه صلح بوده ، در زمان تسخير سفارت معلم زبان انگليسي بود و بعدا سفير شد.

البته همه چيز مربوط به گذشته ي دور است. سه دهه از زماني كه شاه ايران از كشورش فرار كرد و آيت اله خميني به قدرت رسيد گذشته است. شاه به عنوان پليس خليج فارس مورد حمايت ايالات متحده بود. آيت اله خميني يك رژيم انقلابي اسلامي تأسيس كرد كه همچنان ايالات متحده و متحدانش به ويژه اسراييل را مورد تهديد و چالش ، و گاهي اوقات شديدا مورد حمله قرار مي دهد. همين ايران اكنون به خوبي در مسير خود براي تبديل شدن به يك قدرت هسته اي قرار دارد و هفته گذشته اولين ماهوراه خود را به مدار زمين و بالاتر از ايالات متحده فرستاد.

در تمامي اين سال ها هيچ امريكايي در مقامي همانند لاينگن، ليمبرت يا همكاران آنها در تهران منصوب نشده اند. و هيچ كس به صورت رسمي و مستقيم به تعامل با دولت ايران نپرداخته به جز آن كه چند تبادل محدود در مورد عراق و افغانستان صورت گرفته است. با اين وجود شايد آن هم در حال تغيير باشد. دولت اوباما پيشنهاد شروع مذاكره را داده است. بنابراين ما از لاينگن و ليمبرت و ديگر بازماندگان آمريكايي از آن ايام وحشتناك سه دهه ي قبل و از جمله از هنري پرشت خواستيم كه به ما بگويند آيا بايد با روحانيون ايران صحبت كرد و به چه صورت. پرشت مأمور دايره ايران در وزارت خارجه آمريكا در سال 1979 بود.

لاينگن كه اكنون 87 سال دارد و ليمبرت كه 65 سال دارد اخيرا در يك روز شنبه در رستوراني ايران در واشنگتن صحبت كردند و طبق روال معمول گفتند كه چگونه انقلاب ايران چشم دولت ايالات متحده را پس از سال ها حمايت از شاه كور كرد. و چه درس هايي را مي توان آموخت. . به طور كلي، آنها توافق دارند كه ايرانيان اكنون خواستار "احترام متقابل" هستند و اين احترام بايد به آنها نشان داده شود.

لاينگن مي گويد "ما بايد با اين مردم صحبت كنيم تا آنها را درك نماييم. بايد از هر دو طرف احترام وجود داشته باشد. ولي بايد چيزي را از طرف مقابل بشنويم كه باعث شود فكر كنيم آنها واقعا مي خواهند با ما صحبت كنند."

ليمبرت مي گويد "اگر وارد مذاكرات شويد در حالي كه فكر كنيد طرف مقابل غير منطقي ، ديوانه و خشن است، قطعا به هيچ گونه توافقي نخواهيد رسيد." از نظر آمريكايي ها ، محمود احمدي نژاد وقتي از قدرت هاي غربي مي خواهد كه در تعامل با كشورش "مؤدب" باشند ، آدمي عجيب و غريب به نظر مي رسد. خشونت وي نسبت به اسراييل ، اگر احمقانه نباشد، تحريك آميز است. و پاسخ وي به سخنان رييس جمهور باراك اوباما در مورد دست دوستي دراز كردن به سوي آنها تشويق آميز نبوده است. احمدي نژاد از اوباما خواست كه ابتدا به خاطر به اصطلاح جنايت هاي بسيار آمريكا عليه مردم ايران عذرخواهي كند.

ليمبرت مي گويد "وقتي احمدي نژاد فهرست شكايت ها را نشان مي دهد، مي توان به دو صورت با آن برخورد كرد. مي توان گفت كه اين فرد ديوانه است و كاري در رابطه با آن نمي تواند صورت دهد. يا مي توانيد بگوييد كه او نيز مانند بسياري از مردم در ايران اين بار تاريخي را به دوش مي كشد. و تاريخي از شكايات وجود دارد: شكايات واقعي و شكايات تصوري، ولي هنوز آن شكايات وجود دارند."

در هر صورت ، به اين زودي طرفين صميمانه با يكديگر دست نخواهند داد و نبايد هم چنين باشد. گفت وگو بين واشنگتن و تهران مي تواند با پرسش هاي مربوط به امنيت و ثبات منطقه به ويژه در عراق و افغانستان آغاز شود كه هر دو كشور با ايران مرز مشترك دارند. در گذشته چنين تماس هاي موفقيت آميزي وجود داشته است. بايد ببينيم چگونه مي توانيم از اين تماس ها بهره بيشتري بگيريم. ولي افرادي در هر دو طرف وجود دارند كه نهايت تلاش خود را براي تضعيف آن به عمل مي آورند."

پرشت در حالي كه دوغ مي نوشد مي گويد "ايرانياني وجود دارند كه فكر مي كنند بد بودن با ما كار خوبي است. فكر مي كنم همه اين چيزها را بايد ناديده بگيريم. توجه به اصل مطلب داشته باشيم و در صدد باشيم كه مذاكرات راه را براي آينده هموار كند."

لاينگن مي گويد كه شايد باز كردن يك دفتر حافظ منافع آمريكا در سفارت سوييس در تهران "قدم خوبي باشد." ديپلمات هاي آمريكايي در آن دفتر كار كنند كه اولين ديپلمات هايي خواهند بود كه از زمان آزاد شدن لاينگن و ليمبرت در محل حضور خواهند يافت.

ليمبرت مي گويد "من با آن مخالف هستم. من در حال حاضر با اعزام همكاران مخالف هستم."

پرشت خنده سر مي دهد و مي گويد "هيچ كس از تو نمي خواهد به آنجا بروي!"

ولي اين چيزي نيست كه ليمبرت به آن فكر مي كند. بلكه او مي پرسد "آيا مي توانيد تصور كنيد كه همكاران ما در طول اين موضوع غزه تحت چه شرايطي قرار مي گرفتند. (دولت) به سختي توانست جمعيت را در تهران كه مي خواستند به سفارت بريتانيا و مصر حمله كنند، از يورش باز دارد!"

پرشت مي گويد "ولي با اين وجود چيزهاي بدون هزينه اي وجود دارد كه مي توانيم انجام دهيم مانند صدور ويزا ، سپس در خواست براي عمل به مثل."

ليمبرت مي گويد "ولي در آن صورت لگدي به دندان هايمان خواهند زد: آنها مطنون خواهند شد كه ما در حال استخدام جاسوس هستيم." او حتي در مورد رفع انسداد از دارايي هاي ايران در خارج از كشور نيز علاقه مند نيست. "مطمئن هستم كه آنها مي گويند، كار بسيار خوبي است. چه كار ديگري مي توانيد براي ما انجام دهيد؟"

با اين وجود پرشت مي گويد كه ايالات متحده بايد "راهي پيدا كند تا ايرانيان را از ناامني هاي شان نجات دهد. ما بايد صحبت از تغيير رژيم را متوقف كنيم. اوباما بايد به فرستاده خود بگويد كه به ايران بگويد كه ما ايران را قبول داريم و به تغيير رهبري آن علاقه اي نداريم."‌ در حقيقت ، اطمينان دادن نسبت به عدم مداخله در امور داخلي ايران بخشي از قراردادي بود كه در آخر، در ژانويه 1981 به آزادي گروگان ها انجاميد.

اين طور كه معلوم است هيچ چيز قبل از آن كه لفاظي عوض نشود، تغيير نخواهد كرد. گري سيك كه از كاركنان شوراي امنيت ملي در سال 1979 بود مي گويد "ايران تنها كشور در جهان است كه هر هفته هزاران نفر را جمع مي كند تا فرياد مرگ بر آمريكا سر دهند. اين احمقانه است و هيچ كس آن را جدي نمي گيرد. ولي اگر ما هر هفته در واشنگتن تظاهرات مي داشتيم و همه فرياد مرگ بر ايران سر مي دادند، در آن صورت ايرانيان در مورد آن چه فكر مي كردند؟

گری سيك مي گويد "لحن بايد عوض شود. اگر ايرانيان مي خواهند كه با احترام با آنها رفتار شود، آنها خود بايد محترمانه رفتار كنند."

ارسال نظرات
خط داغ