آگاه
کد خبر: ۱۹۸۳۳

روزنامه گاردین پاسخ می دهد

نقش کلیدی ایران برای اوباما چیست؟

نقش کلیدی ایران برای اوباما چیست؟

فرارو - به گزارش سرویس بین الملل فرارو، روزنامه انگلیسی گاردین نقش کلیدی ایران در سیاست خارجی اوباما را مورد بررسی قرار داده و چنین نوشته است:

از تصميم رييس جمهور باراك اوباما مبني بر تعيين ديپلمات هاي موفق براي رسيدگي به بجران هاي عرب-اسراييل و پاكستان-افغانستان به خوبي استقبال مي شود. ولي انتصاب يك ديپلمات ديگر حتي از اهميت بيشتري برخوردار است و آن انتصاب فرستاده ويژه به ايران است.

جورج ميچل در مناقشه اعراب-اسراييل با چالشي تقريبا غير قابل تفوق روبرو مي باشد، چالشي كه پيوسته به مدت 40 سال رو به شدت گذاشته و اكنون بعد از حمله اسراييل به غزه به نظر مي رسد بيش از هر زمان ديگري از هر گونه راه حلي فاصله بيشتري گرفته است. برگرداندن اوضاع در افغانستان و آرام كردن پاكستان ، مأموريتي كه به ريچارد هالبروك سپرده شده، نيز به همان اندازه دشوار است. ولي تنها كافي است كه به نقشه نگاه كرد يا اخبار روزانه را به طور اجمالي مطالعه كرد- براي اين كه فهميد ايران در مركز اين " كمان بحران" قرار دارد.

اگر بتوان ايران را به عنوان يك شريك كامل و مورد استقبال همگان به جامعه جهاني باز گرداند، مي توان بر گروه هاي جنگ طلبي چون حماس و حزب اله فشار وارد آورد تا به جنگ خود عليه اسراييل خاتمه دهند. آن به نوبه خود شايد اسراييل را وادار به توقف حملات ويرانگر خود به مردم همسايه كند، حملاتي كه موجب تشديد نفرت، ايجاد تروريست و وحشت جهان مي شود.

ايران همچنين از نفوذ عظيمي در عراق- و در حقيقت بيشتر از هر كشور ديگري از جمله بيشتر از ايالات متحده - برخوردار است. ايران تنها كشوري است كه مي تواند مقداري ثبات در عراق را پس از ترك نيروهاي آمريكايي تضمين كند.

روابط ديرينه ايران با افغانستان به معناي آن است كه مي تواند همچنين نقش قاطعي در آرام كردن بحران وحشت انگيزي ايفا كند كه آن كشور را در حال احاطه كردن است و تهديدي براي از هم پاشيدگي پاكستان مي باشد. اگر ايران احساس امنيت كند، امكان دارد كه حتي در مورد برنامه هسته اي خود كه بيشتر جهانيان به طور توجيه پذيري از آن وحشت دارند، مصالحه كند.

همه اينها به معناي آن است كه تعامل با ايران احتمالا مهمترين كمكي است كه ايالات متحده مي تواند به آرام كردن اين بحران هاي به هم پيوسته بكند. اگر فرستاده اوباما به ايران كه هنوز تعيين نشده ، بتواند در باره معامله اي بزرگ با ايران مذاكره كند، برداشتن قدم هاي مهمي به سوي ثبات در بخش هاي ديگر اين منطقه ي در حال انفجار به طور واقع بينانه اي امكان پذير خواهد بود. چنين اقدامي عملا اين انتصاب را به مهم ترين انتصاب در تمامي دولت اوباما تبديل خواهد كرد.

آسياب شايعه در واشنگتن در مورد گمانه زني ها براي اين كه چه كسي به اين شغل منصوب خواهد شد به صدا در آمده است. يكي از نام هاي مطرح، دنيس راس است، كسي كه به عنوان مدافع سرسخت اسراييل به خوبي شناخته شده است. اين كه منصفانه است يا خير، ولي بايد گفت كه تهران و ديگر پايتخت هاي مسلمان به راس اعتماد نداشته و حتي از او نفرت دارند و رهبران همه گروه ها در اين كشورها به او به چشم يك معامله گر صادق نگاه نمي كنند و بعيد به نظر مي رسد كه حتي به تعامل جدي با او بپردازند.

وي به اعتقاد شديد خود به كارآمدي تحريم ها شهرت دارد، تحريم هايي كه تا كنون براي تغيير رفتار ايران با شكست مواجه بوده و براي هميشه شكست خواهند خورد. اظهارات اخير وي مبني بر اين كه "چماق هاي تيز" بايد بخشي از خط مشي ايالات متحده در برابر ايران باشد ، علي لاريجاني رييس مجلس ايران را بر آن داشت كه پاسخي بدهد كه از رهبر مردمي چنين سربلند انتظار مي رفت. لاريجاني گفت "زبان استفاده از هويج و چماق در رابطه با كشوري باستاني چون ايران، منسوخ و وحشيانه است."

براي اين كه ايالات متحده رابطه صلح آميزي با ايران برقرار كند، تحت هر گونه شرايطي مشكل خواهد بود. اگر رهبري تيم مذاكره كننده آمريكايي را راس يا هر متفكر ديگري كه با عقايد تعصب آميز گذشته پيوستگي دارد به عهده داشته باشد، كاري غير ممكن خواهد بود.

بنابراين چه كسي مي تواند گزينه بهتري باشد؟ هر كسي كه فكري باز داشته باشد، ماهيت مصالحه را درك كند، منافع مشروع امنيتي ايران را به رسميت بشناسد و به منطقه از طريق عينك دودي اسراييل نگاه نكند. تعداد زيادي از نامزدهاي واجد شرايط و برجسته وجود دارند.

اگر اوباما و وزير خارجه هيلاري كلينتون مي خواهند يك ديپلمات در سطح بالا و داراي ده ها سال تجربه جهاني انتخاب كنند، توماس پيكرينگ، سفير سابق آمريكا در روسيه، اسراييل، هند، اردن و سازمان ملل، يا جيمز دابينز، فرستاده ويژه به سومالي، هائيتي، بوسني، كوزوو و افغانستان ، گزينه هاي مشهودي خواهند بود. اگر يك سناتور سابق را بخواهند، چاك هيگل يا سام نان مناسب خواهند بود. آيا يك نماينده كنگره محافظه كار از حزب جمهوريخواه را با اعتباري قوي به عنوان يك باز دفاعي ترجيح مي دهند؟ در آن صورت جف ديويس نماينده كنتاكي، ‌فارغ از تحصيل از وست پوينت و فرمانده سابق هليكوپتر در خاورميانه، گزينه اي ايده آل خواهد بود. دانشگاه هاي آمريكا همچنين سرشار از متفكران راهبردي درخشان از تبار ايراني هستند كه به خوبي نيازهاي راهبردي هر دو كشور را درك مي كنند كه از ميان آنها مي توان از ولي نصر از دانشكده حقوق و ديپلماسي فلچر، فواز گرگز از دانشگاه لارنس ، و شيبلي طلحامي از دانشگاه مريلند نام برد.

غير قابل باور نيست اگر بگوييم كه سرنوشت رياست جمهوري اوباما، و بنابراين جايگاه وي در تاريخ - به خصوص آينده ي ناپايدارترين منطقه در جهان - مي تواند به اين گزينه بستگي داشته باشد. ايالات متحده بيش از هر جايي ديگر در جهان، در ايران اين فرصت را دارد كه نقشه راهبردي كره زمين را از نو ترسيم كند. موفقيت در رسيدن به يك توافق وسيع بين ايران و ايالات متحده ، منافع راهبردي عطيمي براي هر دو كشور به همراه خواهد داشت و قطعا به صلح جهاني كمك خواهد كرد. شكست در آن مي تواند به جنگ منجر شود. خيلي از چيزها بستگي به اين دارد كه براي هدايت رويكرد جديد خود به ايران، اوباما و كلينتون چه كسي را برگزينند.

ارسال نظرات
خط داغ