آگاه
کد خبر: ۱۹۳۵۷

ویلیام بی من : حماس بازیچه ی ایران نیست

به گزارش سرویس بین الملل فرارو ، ویلیام بی من ، ایران شناس مشهور امریکایی در مقاله ای که اخیرا در وبسایت خود منتشر ساخته ، ادعای اسراییلی ها و امریکایی ها در مورد روابط ویژه ی حماس وایران را زیر سوال برده است.

بی من می نویسد:

نزاع بین اسرائیل و حماس به مفهوم جنگ بین اسرائیل و ایران نیست. این مسئله افسانه ای است که در دوره حکومت بوش ساخته شد و اکنون هیچگونه طرفداری ندارد. ایران به طور خاص از انتخابات 2006 فلسطین که در آن حماس با اخذ اکثریت آراء فرصت تشکیل حکومت را بدست آورد، از این جنبش به شکل واقعی حمایت کرده است.

بدنبال این انتخابات ، مشروعیت حکومت جدید فلسطین از سوی اسرائیل و آمریکا انکار شد و تحریم اقتصادی، زندگی فلسطینی ها را در آشفتگی اقتصادی فرو برد. در اثنای همین آشفتگی اقتصادی کمک های بشر دوستانه به داد فلسطین ها رسید.

در جریان نزاع کنونی ، نیز ایران دو کشتی حامل کمک های بشر دوستانه به غزه فرستاده است. اما تحلیل گران آمریکایی و اسرائیلی معتقدند که اگر حمایت های مستقیم ایران نمی بود، حماس نمی توانست هیچگونه اقدامی علیه اسرائیل انجام دهد . مثلا جرج جافی رئیس مرکز مطالعات بین المللی کمبریج در سال 2006 در مصاحبه ای که با رادیو آزاد آمریکا انجام داد مدعی شد که " حکومت اسرائیل به طور مستقیم از طریق کمک مالی که ایران به حزب الله می کند، مورد حمله واقع می شود و ایران در واقع از طریق حزب الله تمام وقایع و تحولات داخلی سرزمینهای اشغالی را تحت کنترل دارد و حتی در درگیریهای نیز به طور مستقیم مشارکت می کند".

اما اگر واقعیات جغرافیایی را در نظر بگیریم ، هیچ کس این نظریه را که اسرائیل به طور مستقیم از طرف ایران مورد حمله قرار می گیرد ، قبول ندارد. حماس اساسا از دو طرف جغرافیایی به اسرائیل و مصر محدود می شود و اسرائیلی ها ورود مواد غذایی- و پزشکی را به شدت کنترل می کنند. تحت چنین شرایطی ، چگونه کشتی های حامل سلاح های ایرانی به اسرائیل می رسد.

راکت هایی که اخیرا از طرف حماس روانه اسرائیل می شود، کاملا وطنی هستند. این راکت ها تکنولوژی پیچیده ای ندارند و پیشرفته نیز نیستند. اما اخیرا ادعا شده است که ایران این راکتها را به حماس داده است. با توجه به این تبلیغات می توان حدس زد که چنین شعارهایی ممکن است در سطح گسترده تر نیز شایع شود. بطوریکه مثلا در 9 مارس 2008 روزنامه تایمز لندن گزارش داد که 150 نفر از رزمندگان حماس در تهران آموزش می بینند.

حماس خودش مدعی است که 15 هزار نفر رزمنده دارد و اسرائیل به طور انبوه میلیونها نفر رزمنده دارد. بنابراین ایا این صحیح است که آموزش تنها 150 نفر رزمنده حماس در ایران، موجودیت اسرائیل را به خطر می اندازد؟

بعضی وقتها عنوان می شود که حزب الله لبنان آلت دست ایران در سطح منطقه است. اما حزب الله هیچگونه دسترسی جغرافیایی به غزه ندارد. بنابراین فعالیت آنها فقط به رهبری معترضین در لبنان محدود می شود. تیمور گوکسل رئیس سابق حافظان صلح سازمان ملل در لبنان در 30 دسامبر به خبرگزاری رویتر چنین می گوید(( لبنانی ها با همه شعارهایی که علیه اسرائیل می دهند ، هیچ کمکی به غزه نمی کنند نتیجه این شعارها این است که خودشان ممکن است به چنین مصیبتی گرفتار شوند)).

کشور مصر گذرگاه مناسبی برای ورود تسلیحات نیست و از همین رو حسنی مبارک رئیس جمهور این کشور در رابطه با مسئله غزه گرفتار معمای سختی شده است. او از آمریکا کمک دریافت می کند و با اسرائیل پیمان صلح بلند مدت دارد. علاوه بر این حکومت سکولار مصر از افراط گرایی اسلامی می ترسد و آن را تهدیدی واقعی می بیند.

بنابراین حماس که پایگاه مذهبی دارد و مانند رقیب جدی اش یعنی جنبش فتح در فلسطین ، سکولار نیست، برای مصر نوعی تهدید محسوب می شود. به همین دلیل مصر، مرزهایش را به روی غزه بسته است و فقط به کمک انسان دوستانه اضظراری اجازه ورود می دهد.

پس چرا افسانه حمایت نظامی ایران از حماس این همه تکرار می شود؟یکی از دلایل این است که سیاست خارجی آمریکا معتقد است که بخشهای مقاومت بدون کمک یک دولت نمی تواند دوام بیاورد.

قبل از اینکه ایران در معرض اتهام قرار گیرد، لیبی موردهدف سیاست خارجی آمریکا بود. اما از دهه 1980 دقیقا همان اتهامات متوجه ایران شده است.

دلیل دوم این است که ایران خود به حل مسئله کمک نمی کند. در ایران هنوز شعارهای اول انقلاب زنده هستند و بخشی از زندگی سیاسی این کشور راتشکیل می دهند. هنوز این فکر وجود دارد که ایران قصد دارد مانند اوایل دهه 1980، انقلابش را به جاهای دیگر خاورمیانه صادر کند. حزب الله و حماس اولین اهداف این انقلاب هستند. ایران در تشکیل حماس هیچ نقشی نداشته است ولی چون با اسرائیل در نزاع است بنابراین در اندیشه های انقلابی با آن احساس نزدیکی می کند.

اخیرا این تصور ایجاد شد که ایران درحال تولید سلاح های هسته ای است و در صدد است این سلاح را به حزب الله و حماس نیز بدهد. اما باید گفت که هنوز مشخص نیست آیا خود ایران می تواند سلاح هسته ای تولید کند یا نه؟

برای اسرائیل و برای تمام جهانیان آشکار شده است که این برچسب کمک ایران به حماس هیچ گونه کمکی به بهبود فرایند صلح نمی کند و حمله به ایران تنش بین اسرائیل و همسایگانش را کاهش نمی دهد.

منبع: سایت شخصی ویلیام بیمن
* دکتر ویلیام بیمن ( William Beeman ) استادیار انسان شناسی،‌ تئاترو هنرهای نمایشی در دانشگاه براون آمریکا و رئیس مرکز مطالعات خاورمیانه در این دانشگاه، تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه وسلیان ( Weslyan ) آغاز کرد و پس از اخذ مدرک کارشناسی، دوره های کارشناسی ارشد و دکترا را در دانشگاه شیکاگو به پایان برد.
پژوهش های او در گذشته بیشتر حول اشکال زبانی و الگوهای فرهنگی در ایران، تئاتر سنتی در خاورمیانه، هند، ژاپن و رفتارهای روستایی در کاستاریکا خلاصه می شد؛ اما اکنون بیشتر درباره نظریه در زبان شناسی اجتماعی و معناشناسی، برهم کنش و مقایسه میان فرهنگی ژانرهای تئاتری و نمایشی،‌اپرا، نمادشناسی زبانی و غیرزبانی، انسان شناسی عملی ( Action anthropology )، انسان شناسی فلسفی، جوامع کوچگری و دهقانی، خاورمیانه خصوصا ایران و منطقه خلیج فارس، ژاپن، امریکای شمالی، زبانهای آمریکای شمالی، مناطق شهری آمریکا و اروپا به پژوهش می پردازد.

ارسال نظرات
خط داغ