آگاه
کد خبر: ۱۷۳۲۲

احمد خورشیدی آزاد:

تغییر ذائقه مردم از احمدی نژادیسم

تغییر ذائقه مردم از احمدی نژادیسم

روانشناسان اجتماعی- سیاسی ،همچنین کارشناسان امور تبلیغات همگی بر این باورند هر انتخاباتی تابعی از ذائقه رای دهندگان حاضر در انتخابات است.

با این حال به رغم اینکه مقوله ذائقه شناسی یا آنچه که در ادبیات سیاسی و اجتماعی تحت عنوان «مخاطب شناسی» معرفی شده نزد نامزدهای انتخاباتی کشورهای پیشرفته از جایگاه حساس و پراهمیتی برخوردار است در جامعه ایران این مقوله همچنان مغفول باقی مانده و کماکان به طور سنتی به آن پرداخته می شود.

دکتر احمد خورشیدی آزاد یکی از کارشناسان علم مخاطب شناسی و جزء معدود افرادی است که مقوله مورد بحث را به صورتی عملی و میدانی در حوزه فرآیند انتخابات در ایران مطرح کرده است.

خورشیدی به عنوان یکی از تصمیم سازانی که در ورود احمدی نژاد به کاخ ریاست جمهوری در جریان انتخابات 1384 نقشی شاخص داشته است، هم اکنون از شکل گیری تغییرات گسترده و عمیق ذائقه مخاطبان انتخابات ریاست جمهوری دهم می گوید. گرچه توضیحات او در این باره حاکی از فاصله گیری افکار عمومی از شاخصه های احمدی نژادیسم است اما وی این فاصله گذاری را الزاماً به معنای جهت گیری آرا به سمت صندوق های رای محافظه کاران سنتی یا اصلاح طلبان تلقی نمی کند چراکه معتقد است این دور از انتخابات ریاست جمهوری شاهد سونامی اصولگرایی اصلاح طلب خواهد بود زیرا جهت گیری ذائقه مردم به علت درگیر بودن جدی آنها با مسائل اقتصادی و معیشتی به سمت نامزدی فراجناحی است که احساس کنند به ویژه در مسائل معیشتی عملگرا تر از سایر نامزدهاست.

در همین چارچوب وی از قالیباف به عنوان گزینه ای با شانس پیروزی بالا نام می برد.خورشیدی که هم اکنون دبیر کل حزب خدمتگزاران است،همچنین بر اهمیت و حساسیت ویژه پلت فورم انتخاباتی در انتخابات سال آینده تاکید می کند و بر این باور است نامزدی که بتواند برنامه ای صریح و روشن و در عین حال مبتنی بر آمار و ارقام ارائه کند از شانس پیروزی بیشتری برخوردار است.

---
برای ورود به بحث مخاطب شناسی و سیر منطقی گفت وگویمان در این مورد نخستین پرسش را به نقش و تاثیر علم ذائقه شناسی در فرآیند انتخابات اختصاص می دهم. لطفاً دیدگاه خود را در این باره توضیح دهید.
هر انتخاباتی با آرا، نظرات، نقاط مورد علاقه و نفرت و احساسات و تمایلات رای دهندگان ارتباط مستقیم و بی واسطه ای دارد. به این معنا که فردی یا افرادی انتخاب خواهند شد که با علقه های مردمی همگرایی لازم را داشته باشند و به نفرت های آنها واگرایی نشان دهند. به طور کلی ذائقه انسان ها از یک منظر به دو گروه تقسیم می شوند که عبارتند از ذائقه مشترک و اختصاصی، به این معنا که انسان ها به طور اعم عدالت، آزادی، محبت و نظایر این واژه ها را دوست دارند و از سویی دیگر از بی عدالتی، دیکتاتوری و خشم، نفرت داشته و بیزار هستند. این دسته از شاخصه ها را ذائقه مشترک انسان ها می نامند.

قسم دیگر ذائقه انسان ها غیرمشترک و اختصاصی است. ذائقه اختصاصی نیز به اموری گفته می شود که در گروهی از آدمیان مورد علاقه است و در گروه دیگر مورد بی تفاوتی یا نفرت قرار می گیرد و بالعکس.

به عنوان مثال سلامت اخلاقی در یک جمعیت مورد اهتمام و توجه است اما در جماعت دیگری جزء لیست بدها قلمداد می شود یا واژه ساده زیستی در یک انتخابات محور و مبنای اصلی در اذهان توده ها قرار دارد و در انتخابات بعدی به علل گوناگون در کانون اهتمام رای دهندگان قرار ندارد.

مثال دیگر اینکه ممکن است مردم در یک دوره از تاریخ به سوی چهره های جدید اقبال نشان دهند اما همین مردم در یک دوره زمانی دیگری تجربه دارا بودن و مشهور بودن کاندیداها را دوست داشته باشند و در نتیجه اگر نقاط مورد علاقه و نفرت رای دهندگان در هر دوره مورد کنکاش جریان ها و جناح های سیاسی و اجتماعی قرار بگیرد، ضریب تاثیرگذاری و موفقیت تلاش ها و فعالیت های تبلیغی آنان را به شدت افزایش می دهد. در مجموع به نظر من این مطلب که توفیق یا عدم توفیق در هر انتخابات به میزان زیادی به مقوله مخاطب شناسی یا ذائقه شناسی وابسته است، مطلبی کاملاً صحیح است.

با توجه به پیش فرض مطروحه به اعتقاد شما در انتخابات آتی (انتخابات ریاست جمهوری دهم) ذائقه جامعه ایران نسبت به چه شاخصه هایی واگرایی یا همگرایی نشان خواهد داد؟
براساس پژوهش هایی که در این باره انجام گرفته است، می توانیم مهم ترین شاخصه های مثبت و منفی یا به اصطلاح واگرایی و همگرایی خصوصیات مردم را در شرایط فعلی به این شرح خلاصه کنیم: در انتخابات دور نهم ریاست جمهوری، «دارا بودن سابقه مدیریت های کلان» برای کاندیداهای ریاست جمهوری چندان مورد توجه مردم نبود اما در انتخابات آینده «داشتن سوابق مدیریتی کلان و موفق» در کانون توجه مردم قرار خواهد گرفت. در انتخابات قبل ساده زیستی به شکل رایجی که آن زمان مشاهده شد برای کاندیداهای ریاست جمهوری یک عامل بسیار مهم و تعیین کننده بود که با وجود این خصوصیت از سایر خصوصیات چشمپوشی می شد.

اما در انتخابات آتی، ساده زیستی اگر با کارآمدی همراه نباشد چندان مورد علاقه رای دهندگان قرار نخواهد گرفت.
به اعتقاد من در انتخابات آتی همچنین ترجیح دادن حل معضلات داخلی کشور بر حل مشکلات خارجی از شاخصه های مثبت کاندیداها قلمداد می شود به همین علت کاندیدای موفق کسی است که برای حل مشکلات داخلی کشور حرفی برای گفتن داشته باشد.عقلانیت، ثبات در تصمیم گیری و انتخاب مسوولان کارآمد و کاربلد و حمایت جدی از اقدامات مثبت آنها و توجه به نظرات صاحبنظران و استفاده از نیروهای کاردان بدون توجه به آرم سیاسی و حزبی آنها از شاخصه های دیگری است که در انتخابات آتی به شدت مورد توجه توده های مردمی قرار خواهد گرفت. از سویی دیگر پژوهش های مخاطب شناسی حاکی از آن است که گره گشا بودن کاندیداها و توجه به حل ریشه ای معضلات (و نه حل موقتی مشکلات یا حل مشکلات فرعی)، پایبند به ادعاها و برنامه ها، راستگویی، ثبات قدم و سینوسی عمل نکردن و صداقت در برخورد در این دور از انتخابات مورد اهتمام مردم قرار خواهد گرفت. گرچه در گذشته زیرسوال بردن عملکرد گذشتگان (با ظاهر نقد و انتقاد) یک پارامتر مثبت قلمداد می شد اما در شرایط فعلی این خصوصیت دیگر مورد علاقه بسیاری از توده ها نیست و در مجموع علاقه مندی به چهره های عملگرا و واگرایی در قبال عناصر شعاری را می توان از دیگر ذائقه های مردمی دانست.

حساس شدن ذهن مردم به انتصاب های احتمالی هر نامزد ریاست جمهوری و اینکه مثلاً فلان کاندیدا چه کسی را مثلاً به سمت ریاست بانک مرکزی انتخاب خواهد کرد، مقوله برجسته و مهمی است که در انتخابات آتی مورد توجه قرار خواهد گرفت به طوری که به نظر من مردم به کاندیدایی رای خواهند داد که به این مهم از قبل از انتخابات حساسیت نشان دهد و به عنوان آخرین شاخصه، وسیع بودن دایره مشاوران کاندیداهای ریاست جمهوری در دیدگاه مردم اهمیت بسیاری یافته است به این معنا که رای دهندگان دوست دارند رئیس جمهوری آینده آنها به مشورت اجتماعی اهمیت قائل شود و اینگونه نباشد که با جمع کردن انگشت شماری از نزدیکان خود، سایر نخبگان را طرد کند.

به جز شاخصه هایی که توضیح دادید، پرسش اساسی من این است که ویژگی های خاص و منحصر به فرد یا به عبارتی دیگر ویژگی برجسته انتخابات ریاست جمهوری دهم نسبت به انتخابات مشابه چیست؟ و آیا اساساً انتخابات مزبور ویژگی برجسته ای خواهد داشت که بتوان گفت این انتخابات سیمایی متفاوت از انتخابات گذشته دارد.
بله. انتخابات آتی اساساً دارای ویژگی هایی است که در موارد مشابه وجود نداشته از جمله اینکه در این انتخابات که دور دوم رئیس جمهوری یک شخصیت است، اولین باری است که شخصیت های طراز اول زمینه اجتماعی را جهت کاندیداتوری خود مناسب دیده اند در حالی که در دور دوم انتخابات رؤسای جمهوری پیشین این امر مشاهده نشد. از سویی دیگر در این روزها برای اولین بار است که می بینیم مقوله «اتحاد ملی» یعنی وحدت جناح های سیاسی کشور به منظور انتخاب گزینه واحد مطرح می شود. همچنین برای نخستین بار در دوم یک رئیس جمهوری (احمدی نژاد) است که بین جناح او وحدت نظر مشاهده نمی شود.

در این میان حساسیتی که در اذهان توده های مردم نسبت به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری یک شخصیت مشاهده می شود در مقایسه با موارد مشابه بسیار نادر است به این معنی که از ماه ها قبل از انتخابات، حساسیت ها و پرسیدن ها و رایزنی های مردمی (نه حزبی و گروهی) در سطح بالایی مشاهده می شود. در حالی که در گذشته انتخابات دور دوم ریاست جمهوری کم سروصدا یا بی سروصدا انجام می گرفت اما در شرایط فعلی مشاهده می شود انتخابات آتی بسیار جدی است.

دلیل اصلی تغییرات گسترده در ذائقه سیاسی مردم در انتخابات 84 تاکنون چیست؟
اجرا نشدن و به زمین ماندن برخی شعارها و وعده های اساسی و ریشه ای، ضعف در مشاوره و مشورت و عدم استفاده بهینه از نظرات دلسوزانه و مردم پسند برخی یاوران بی شک و شبهه انقلاب مقدس اسلامی.

با توجه به این شاخصه ها در انتخابات پیش رو چهره حزبی و سیاسی پیروز خواهد شد یا چهره غیرحزبی و غیرسیاسی؟
هیچ کدام از این دو گروه. به نظر من در انتخابات آینده چهره فراجناحی و عملگرا از اقبال بیشتری برخوردار است.

چرا مردم به سمت نامزد فراجناحی تمایل دارند؟
زیرا اکثریت دوستان حزبی ما در ایران یا قاعده بازی سیاسی را بلد نیستند یا می دانند و نمی توانند یا نمی خواهند رعایت کنند.

در این صورت به نظر شما کدام یک از جناح های سیاسی اصلی کشور از اقبال بیشتری برای پیروزی برخوردارند؟
به یک معنا هیچ کدام و به معنای دیگر هر دو، با این بیان که چهره ای در انتخابات آتی از صندوق های رای بیرون خواهد آمد که نقاط قوت هر دو جناح را داشته اما نقاط ضعف آن دو را نداشته باشد یعنی اصولگرای اصلاح طلب.

در همین چارچوب سمت و سوی ذائقه های مردمی را در انتخابات آینده به طرف عنصر رادیکال تر پیش بینی می کنید یا عنصر غیررادیکال تر؟
به نظر می رسد فرآیند پذیرش مردم از «کمتر انقلابی» به «انقلابی» و از «انقلابی» به «انقلابی تر» در حال پیشرفت است زیرا مردم خوب می دانند هر شخصیتی انقلابی تر (به معنای واقعی کلمه) باشد بیشتر به مردم و کشور خدمت می کند چرا که اگر فردی کشور و انقلاب را دوست نداشته باشد فاقد انگیزه کافی برای خدمت به مردم و حل معضلات کشور است و این پارامتر دوست داشتن و انقلابی بودن هرچه بیشتر باشد، ضریب خدمت رسانی به مردم بیشتر می شود و کشوری به پیشرفت و آبادانی می رسد که از بین نیروهایش، نیروهای درجه اول در مناصب درجه یک قرار بگیرند نه نیروهای درجه دو و سومش. به عنوان مثال فردی که در روزهای سخت کشور همواره در خط مقدم قرار داشته نسبت به فردی که عنصر عادی بوده ترجیح داده می شود و مردم بیشتر او را می پسندند یعنی فردی که تحصیلکرده باشد و در حالی که می توانسته در زمان جنگ به جبهه نرود با تمام ظرفیت در این میدان سخت حضور داشته همچنین در دوران سازندگی نیز سابقه مدیریتی موفقی در پرونده خود دارد و در حل گره های اقتصادی و معیشتی توانا باشد، قطعاً چنین فردی را مردم به کمتر انقلابی ها و کمتر سختی کشیده ها و آنهایی که اهل روزهای سخت نبوده اند و فاقد توان گره گشایی هستند، ترجیح خواهند داد ضمن آنکه انتخابات آینده انتخاباتی با حضور یک قهرمان از پیش برنده نخواهد بود تا آنجا که بر این باورم در 22 خرداد 1388 یک سونامی با ماهیت کاملاً متفاوت اتفاق خواهد افتاد با این توضیح که اگر دوم خرداد 76 سونامی اصلاح طلبی و چهارم تیر 84 سونامی اصولگرایی بود، 22 خرداد 88 سونامی اصولگرایی اصلاح طلبی ناب و از نوع جدید را شاهد خواهیم بود.

یعنی به نظر شما رئیس جمهوری آینده چهره ای جدید خواهد بود؟
بله. نه فقط جدید بلکه جدید تجربه دار و سختی کشیده و کارآمد و حتماً گره گشا و گره ساز و در عین حال قاطع.

منظورتان از واژه قاطع چیست؟
یعنی به درستی می اندیشد و سپس تصمیم می گیرد و دارای قاطعیت لازم برای اجرای تصمیمات خود نیز هست.

چالش پیش روی محافظه کاران و اصلاح طلبان در رابطه با اخذ رای در انتخابات آتی چه عامل یا عواملی است؟
مشکل جناح اصلاح طلب را فقدان لایه های اجتماعی و مشکل جناح اصولگرا را غره شدن می دانم.

ارزیابی شما از فرمایشات اخیر مقام معظم رهبری در رابطه با دولت فعلی چیست به ویژه آنکه برخی طرفداران احمدی نژاد فرمایشات مزبور را به معنای حمایت کامل مقام معظم رهبری از استمرار دولت تحت مدیریت او تلقی می کند؟
قطعاً چنین برداشتی را جفای آشکار به جایگاه وزین و شریف ولایت مطلقه فقیه می دانم و اساساً نمی تواند درست باشد زیرا حمایت امام (ره) و مقام معظم رهبری از دولت ها یک سیره شناخته شده و عقلانی است. مقام معظم رهبری نیز به همان اندازه که از عملکرد خوب دولت حمایت کرده به همان میزان نیز اشتباه ها و کارهای بر زمین مانده دولت را تذکر داده اند. مقام معظم رهبری در هفته دولت براساس روال همیشگی از کارهای خوب دولت نهم تقدیر و تشکر به عمل آوردند. همانگونه که خود فرمودند: «بنده همیشه از دولت ها حمایت کرده و این حمایت مخصوص این دولت نمی باشد.» در مجموع معظم له خصوصیات مثبت دولت نهم را در 14 مولفه و نقاط ضعف و مورد انتظار را در 18 مولفه مطرح فرمودند به این معنا که وقتی می فرمایند: «این دولت در خدمت مردم جدیت دارد»، ناتوانی در انجام امور به مردم اعلام شود. یا «پیشرفت و عدالت باید توامان باشد» هر دو مقوله ضعف و قوت دولت نهم مورد توجه ایشان است.
همچنین با توجه به اینکه در گذشته در سال آخر دولت ها، امور و مسائل چندان جدی گرفته نمی شدند و اکثر مسوولان دولتی جرات انجام کاری را نداشتند، معظم له برای اینکه در سال آخر دولت نهم این رویه تکرار نشود، فرمودند: «آنچه در مورد سال آخری این دوره باید به شما عرض کنم چند نکته است؛ یکی اینکه این سال آخر با روحیه سال اول کار بکنید البته احساس می کنم همین جور است اما در عین حال تاکید می کنم فکر نکنید که امسال سال آخر دولت است.

نه مثل کسی که پنج سال دیگر بناست کار بکند، کار کنید یعنی تصور کنید این یک سال به اضافه چهار سال دیگر در ید مدیریت شماست. با این دید نگاه کنید. کار بکنید و اقدام کنید.» می بینیم که معظم له این نکته را محور قرار داده است که در سال آخر با روحیه سال اول کار بکنید و در حقیقت نیز تذکر بسیار جدی و مهمی است و نباید کار ملت و کشور در سال آخر هر دولت که یک چهارم یعنی 25 درصد زمان خدمت آن است، نادیده انگاشته شود و انتظار نیز این بود که رئیس جمهوری علاوه بر ارائه بخشنامه به تمامی ارکان دولت این مهم را (پیام مقام معظم رهبری) به طور جدی در دستور کار خود قرار دهد.

در یک رویکرد انضمامی و رئالیستی به نظر شما در شرایط فعلی جامعه ایران ترجیح می دهند رئیس جمهوری آینده آنها از چه خصوصیاتی برخوردار باشد؟
به نظر می رسد مردم از کلی گویی نامزدها راضی نیستند و دوست دارند کاندیداهای ریاست جمهوری برنامه های خود را به عدد و رقم طرح کنند. به عنوان مثال کاهش تورم از 19 درصد به 11 درصد یا کاهش نرخ بیکاری از 20 درصد به هشت درصد یا ارائه طرح کاربردی در خصوص چگونگی استفاده از موجودی صندوق ذخیره ارزی یا نهایی کردن 40 درصد از ده ها هزار پروژه بزرگ و کوچک نیمه تمام و نظایر اینها. نه اینکه برنامه های مهم در قالب یک شعار کلی و غیرقابل ارزیابی مطرح شود.

جامعه ایران در شرایط فعلی رئیس جمهوری را می پسندد که اولاً ساده زیست باشد، ثانیاً ساده زیستی اش ذاتی باشد و ثالثاً از خصلت خوب و البته عادی ساده زیستی اش سوءاستفاده نشود. از همه مهم تر اینکه مردم از مشکلات اقتصادی و معیشتی خسته شده اند، بیکاری فرزندان آنها را عذاب می دهد. مردم دوست دارند رئیس جمهوری آینده طرح قابل اجرا و مفیدی را در رابطه با حل معضل بیکاری ارائه کند چرا که معتقدند اگر بیکاری حل شود، بسیاری از معضلات نیز حل خواهد شد وگرنه خانه دار شدن جوان بیکار مشکلی را حل نمی کند، جامعه ایران رشد تدریجی و قابل تحمل قیمت ها را می پذیرد اما رشد تصاعدی و پشت سر هم قیمت ها را هرگز قبول نخواهد کرد. تاکید می کنم این مهم از ارکان ذائقه شناسی مردم ایران است. از سوی دیگر نباید از کنار این مساله به راحتی بگذریم که برای مردم شهرستان ها، شخصیت و عملکرد فرمانداران و استانداران به مراتب از عملکرد وزیران مهم تر است و به همین علت روسای جمهوری را از روی فرمانداران و استانداران آنها می شناسند به همین علت تصریح می کنم استقبال از مسوولان هیچ ارتباطی با اقبال مردم در رای دادن به آنها ندارد. کما اینکه شاهد بودیم در انتخابات دور سوم شورای شهر تهران در حالی که مردم تهران و سایر استان ها از احمدی نژاد استقبال می کردند اما از لیست 15 نفره مورد حمایت احمدی نژاد در تهران فقط به دو نفر رای دادند و لیست مورد حمایت احمدی نژاد در واقع بازنده شد.

به این ترتیب شانس کدامیک از نامزدهای احتمالی انتخابات سال آینده یعنی خاتمی، نوری، قالیباف، لاریجانی، کروبی، روحانی و حدادعادل بیشتر است؟به عبارت دیگر محوریت آرا با کدامیک از کاندیداهای احتمالی است؟
قالیباف که اتفاقاً کمتر از دیگران در بوق و کرنا دمیده می شود از شانس بیشتری برای پیروزی برخوردار است.

انتخابات آتی انتخاباتی جدی و متفاوت خواهد بود و آرا بر چهار محور کروبی، خاتمی، قالیباف و احمدی نژاد متمرکز بشود که سه گزینه خاتمی، احمدی نژاد و کروبی امتحان خود را در راس قوای مقننه و مجریه پس داده اند اما قالیباف گرچه مسوولیت های حجیم و حساس را با موفقیت پشت سر گذاشته ولی برای گزینه ریاست جمهوری نسبت به سه نفر دیگر چهره ای جدیدتر و جوان تر است.

چرا؟
معمولاً خودش حقوق بالایی ندارد اما به دیگران حقوق بالا می دهد. درست مثل زمان جنگ که به بچه ها چلوکباب می داد اما خیلی وقت ها غذا گیرش نمی آمد، عجب انسانی است این حاج باقر. یکی از خصوصیات مهم قالیباف این است که هیچ گاه باند و دوروبری های مردم آزار نداشته و ندارد و همین الان اگر کسی توانست برای ایشان دوروبری نام ببرد من به او جایزه می دهم. از سویی دیگر عملکرد قالیباف در شهرداری تهران بی نظیر است و تفاوت عملکرد ایشان با سایر شهرداران تهران کاملاً روشن است. از جمله در حوزه حمل و نقل، مترو و اتوبوس های سریع السیر BRT و پل های شبدری (متقاطع و چندمنظوره) و جدیداً اتوبان دوطبقه را به سایر روش های فانتزی و تبلیغاتی ترجیح داده همچنین به موضوع مهم معیشت پرسنل شهرداری توجه خاص داشته و بودجه شهرداری تهران را از زیر هزار میلیارد تومان به 3500 میلیارد تومان رسانده و طی برنامه نه چندان درازمدت خود قرار است این مبلغ را به هفت هزار میلیارد تومان برساند جالب تر اینکه هفت برابر کردن بودجه شهرداری تهران را با افزایش تعرفه عوارض انجام نداده بلکه حجم سرمایه گذاری به ویژه جذب سرمایه گذاری خارجی را افزایش داده است و در حالی که در گذشته شهرداری تهران دارای چندین میلیارد تومان هزینه بدون سند بود برای اولین بار بودجه شهرداری حسابرسی شده و از طریق بررسی جدی و ساماندهی شرکت ها و سازمان های شهرداری (109 شرکت وابسته به شهرداری تهران) موفق شده 1100 میلیارد تومان اموال ثبت نشده شهرداری را که هیچ کدام ثبت شده بود برای مردم تهران زنده کند.

دکتر قالیباف همچنین از حیث استعداد مدیریتی در سطح بسیار بالایی قرار دارد. چه مدیریت جهادی در هشت سال دفاع مقدس و بر هزار و شش پروژه بزرگ ملی در دوران سازندگی و در قلمرو مدیریت عالی شهری در تهران که یک پنجم جمعیت کل کشور را داراست. از سوی دیگر مدیریت بر دستگاه انتظامی در تهران آن زمان که افکار عمومی در قبال پلیس خدشه دار شده بود از ویژگی های بارز قالیباب است. مجموع این امور جملگی نشان از توان بالای مدیریتی به ویژه گره گشایی قالیباف از گره های کلان کشور دارد.

از سوی مردم نیز به صورت عینی و مصداقی تاکنون نشانه هایی از پذیرفتن قالیباف مشاهده می شود؟
اولاً بنده در متن جامعه هستم و مصادیق آن را به وفور در تهران و شهرستان ها مشاهده می کنم. ثانیاً نظرسنجی های مختلف که توسط مجموعه های متنوع انجام شده مبین این واقعیت است. ثالثاً شما به عنوان روزنامه نگاران مستقل و مردمی می توانید در یک نظرسنجی نه چندان دشوار به این واقعیت برسید، چرا که ذائقه فعلی مردم ایران به روی خصوصیاتی چون «گره گشایی» و «موفقیت در مسوولیت های گذشته کاندیداها» و «مدیران روزهای سخت» و «پرکار بودن در عین حال موثر بودن» و «مدیرانی با دایره وسیع مشاورت» و «انتقادپذیر بودن» و «تواضع ذاتی» و «ساده زیستی» گرایش زیادی از خود بروز می دهند که بدون اغراق دکتر قالیباف این کاره است.

قالیباف اصلاً به میدان انتخابات خواهد آمد؟ در چه شرایطی؟
به نظر می رسد ایشان در حال بررسی باشند و احتمال آمدنشان از نیامدنشان بسیار بیشتر است. قالیباف اهل شرط و شروط نیست او آدم کار و فکر است و به خدمت کردن به ویژه خدمت به نیازمندان عشق می ورزد و همان گونه که گفتم اهل حاشیه نیست و مهم تر از همه اینکه به شدت «مثبت اندیش» است.

ارسال نظرات
خط داغ