آگاه
کد خبر: ۱۷۲۹۳

میدل ایست اکونومیک دایجست بررسی می کند

ایران و مشکلات واقعی تحریم مالی و اقتصادی

به گزارش سرویس بین الملل فرارو، نشریه ی انگلیسی زبان میدل ایست اکونومیک دایجست (تحلیل اقتصادی خاورمیانه) در گزارشی که روز شنبه منتشر ساخته، مشکلات عملی و واقعی ای که گریبان گیر اقتصاد ایران به خاطر تحریم های مالی غرب علیه ایران شده است را مورد بررسی قرار داده است.
گزارش را در زیر بخوانید:

هيجان در تهران در رابطه با رييس جمهور منتخب آمريكا باراك اوباما در چند روز اخير رو به سردي گراييده چرا كه مردم در يافته اند وي احتمالا موضعي شديدتر از آن چه كه قبلا انتظار مي رفت در برابر مسئله هسته اي ايران اتخاذ مي كند.

رامين ربيعي مدير صندوق فيروزه مستقر در تهران مي گويد هنوز اميد و جود دارد ولي ديگر انتظار معجزه نداشته باشيد. احتمالا اوضاع حداقل براي مدتي مطابق معمول خواهد بود."

با توجه به اين كه انتظار مي رود سرمايه گذاري خارجي در ماه هاي آينده رو به پایان گذارد، حمايت شركت هاي مالي بين المللي كه آماده سرمايه گذاري در اين كشور هستند بيش از هر زمان ديگري اهميت بيشتري دارد.

ربيعي مي گويد "تعداد زيادي از سرمايه گذاران هستند كه درك مي كنند بازارهاي پيشگام (مانند ما) چگونه كار مي كنند و ادامه خواهند داد. ولي جذب سرمايه گذاران جديد به چشم انداز تغييرات داخلي و بين المللي بستگي دارد."

در اوايل سال جاري روحيه تاجران و بانكداران تهراني خيلي خوب بود. برنامه هايي براي ايجاد يك مركز مالي بين المللي طرح مي شد و شركت هاي محلي با كار كردن با شركت هاي كوچك تر كه معاملات كمتري با آمريكا داشتند و در نتيجه ترس كمتري از واشنگتن داشتند، از تحريم هاي ايالات متحده اجتناب مي ورزيدند.

اين خوش بيني عليرغم بحران اعتباري موجود در ساير كشورهاي عمده در سراسر جهان ، ادامه يافت. در حالي كه سهام وال استريت سقوط مي كرد و شركت هاي سرمايه گذاري آمريكايي و اروپايي تحت فشار شديد قرار گرفتند، ايران اميدوار بود كه شايد عدم ارتباط نسبي آن با بازارهاي مالي جهاني به آن امكان دهد از بدترين حالت در اين شرايط سقوط، فرار كند.

ولي فشار بر اقتصاد ايران به آهستگي در حال شكل گرفتن است و جو موجود در جمهوري اسلامی رو به منفي شدن و عدم اطمينان به پيش مي رود.

در حالي كه ايران ادعا مي كند تعداد بانك هايي كه در خارج از كشور با آنها در ارتباط است همچنان رو به افزايش است، ولي در همين حال حمايت نهادهاي بزرگ بين المللي به همراه سرمايه آنها در حال از بين رفتن است.

تا اين موقع از سال، شركت ها و سازمان هاي دولتي فقط 5/4 ميليارد دلار در 18 قرارداد اصلي در ايران سرمايه گذاري كرده اند در حالي كه بنا به گزارش مؤسسه پژوهشي "امريكن انترپرايز" مستقر در واشنگتن، در سال 2007 جمعا 5/109 ميليارد دلار طي 42 قرارداد سرمايه گذاري شده است.

سرمايه گذاري از سوي كشورهاي ديگر در خاورميانه رو به اتمام است هر چند كه شركت هاي اروپايي و آسيايي همچنان به سرمايه گذاري و عمدتا در بخش انرژي ادامه مي دهند. "شوراي تجارت ايران" مستقر در دوبي مي گويد بيشتر كشورهاي منطقه خليج (فارس) نسبت به تأمين سرمايه با توجه به ادامه تحريم ها عليه ايران و نااطميناني هاي مالي جهاني بسيار محتاط هستند.

همچنين فعاليت براي برخي شركت هاي ايراني در بازارهاي ديگر مشكل تر شده است. "اولين صندوق عدل فارس"، كه يك شركت وابسته به بانك ملي ايران است ، اخيرا از دريافت پروانه فعاليت از يك مركز مالي بين المللي دوبي (دي آي اف سي) محروم گرديد.

همچنين تصور مي رود دي آي اف سي برنامه هاي "سازمان خصوصي سازي ايران" را براي خريد سهام يك شركت انرژي با دارايي 90 ميليارد دلار رد كرده باشد.

فشارهاي جديد نيز اعمال مي شود. در 24 اكتبر، چهارمين بانك ايراني، يعني بانك توسعه صادرات ايران از سوي وزارت خزانه داري آمريكا از معامله با شهروندان آمريكايي منع گرديد. در 10 سپتامبر، بزرگ ترين شركت كشتيراني ايران موسوم به خطوط كشتيراني جمهوري اسلامي ايران در ليست سياه آمريكا قرار گرفت.

ناصر هاشم پور معاون شوراي تجارت ايران مي گويد اقدامات رسمي مانند ثبت شركت براي شركت هاي ايراني در امارات متحده عربي طي چند ماه گذشته بسيار مشكل تر شده است. . وي مي افزايد "امارات در حال قرار گرفتن در خط تحريم ها است و اين امر اثرات منفی در بر دارد."

ولي او تأكيد مي كند تجارت بين دو كشور همچنان به شدت رو به رشد است و كالا و خدمات همچنان آزادانه از طريق تنگه هرمز در جريان است.

هاشم پور انتظار دارد ارزش معاملات بين ايران و امارات در سال 2008 از رقم 15 ميليارد دلار در سال گذشته فراتر رود و سه جهارم معاملات شامل صادرات مجدد كالاها به ايران باشد.

او مي گويد "از دولت امارات خواسته شده است تا كالاها را مورد بازبيني قرار دهد كه اين كار چند روزي طول مي كشد و سپس ارسال خواهند شد. هيچ تغيير عمده اي در آن جبهه صورت نگرفته است."

هاشم پور علاوه بر ايفاي نقش خود در شوراي مزبور، يك شركت تجاري مواد غذايي و پتروشيمي را اداره مي كند كه كالا از تهران وارد مي كند. او مي گويد شركت هايي مانند شركت وي كه به تجارت روزمره اشتغال دارند مسئله ساز نيستند. اكثر شركت ها با مواظب بودن در مورد اين كه چه كسي بيشترين سهام را در تجارت آنها دارد و كجا ثبت شده است، مي توانند از تحريم ها در امان بمانند.

او تأكيد مي كند "من يك شريك ايراني در اين شركت هستم ولي ما يك شركت ايراني نيستيم. بلكه يك شركت اماراتي هستيم و بنابراين حقيقتا هيچ مشكلي نداريم."

ولي با توجه به گمانه زني ها مبني بر اين كه بانك هاي بين المللي از باز كردن حساب براي شركت هاي ثبت شده در امارات كه صاحب آنها ايراني باشد يا توسط ايراني ها اداره شود خودداري مي كنند، اوضاع مي تواند از اين پيچيده تر شود.

هاشم پور تأييد مي كند كه معاملات بزرگ از نوعي كه ايران براي رشد صنعتي شديدا بدان ها نياز دارد در حال سقوط است. او مي گويد "ابزار اصلي تجارت بانكداري است و تا زماني كه در آن بخش از تجارت مشكل وجود دارد، ايران در تقلا خواهد بود."

سرمايه گذاري هاي بزرگ در بخش انرژي نيز با توجه به اين كه سرمايه گذاران بين المللي مشغول بازنگري در طرح هاي خود به خاطر بحران اعتبار هستند، متوقف شده است. گفت وگوهايي كه سال گذشته بين شركت دولتي نفت و گاز پارس و چند بانك آسيايي در باره تأمين مالي چند پروژه ناموفق در حوزه گاز پارس جنوبي توسط يك صندوق سرمايه گذاري پيشنهادي در دوبي شروع شده بود، از قرار معلوم با شكست مواجه شده است.

درخواست ديگري كه اخيرا از سوي يك مجري ايراني براي سرمايه گذاري خصوصي در دو پروژه گاز طبيعي توسط كشورهاي خليج (فارس) صورت گرفت نيز تصور مي رود با واكنش سرد مواجه شده باشد.

ارسال نظرات
خط داغ