یادداشت توماس فریدمن درباره شعف جهان از انتخاب اوباما
پول را نشان دهید
به گزارش سرویس بین الملل فرارو، توماس فریدمن، روزنامه نگار سرشناس آمریکایی در تازه ترين مقاله خود در هرالد تریبون بين المللي" International Herald Tribu" چنین نوشته است:
داشتم با يك دوست ايراني صحبت مي كردم و مي گفتم كه براي مردم خاورميانه عجب چيز جالبي است كه ببينند آمريكايي ها هفت سال پس از 11 سپتامبر كسي را به عنوان رييس جمهور انتخاب مي كنند كه اسمش باراك حسين اوباما است. قطعا آمريكا تنها كشوري است كه مي تواند در يك دهه عليه رييس حمهوري به نام حسين (صدام حسين) بجنگد، كشوري را تهديد به استفاده از زور كند كه محترم ترين شهيد آن نامش حسين است (ايران) و آن گاه رييس جمهوري را برگزيند كه اسم وسط او حسين است.
آيا آمريكا كشوري بزرگ است يا چه؟
در مورد اين كه چگونه مردم سراسر جهان پيروزي حسين ما را جشن گرفتند و اسم اول آن - باراك- به عربي به معناي بركت است، مطالب بسياري نوشته شده است. واقعا اين كه اين همه مردم در بسياري از نقاط جهان چيزي از خود را در اوباما منعكس مي بينند، يك بركت است.
خواه آن چيز در رابطه با رنگ پوست باشد يا دين پدر بزرگ او يا ميراث آفريقايي وي يا بزرگ شدن توسط يك مادر بيوه يا فقر او در بچگي. و آن تضمين مي كند كه ماه عسل اوباما با جهان كمي بيشتر از معمول به طول خواهد انجاميد.
ولي در مورد آن مبالغه نمي كنم. به محض آن كه اوباما مجبور شود از قدرت نظامي ايالات متحده در نقطه اي از جهان استفاده كند، مي توانيد مطمئن باشيد كه با واكنش مواجه خواهد شد. ولي فعلا زندگي نامه، رفتار و تمايل او براي حداقل آزمايش رژيمي مانند ايران از طريق ديپلماسي موجب مي شود كه ديو ساختن از او در مقايسه با جورج بوش كاري مشكل تر باشد.
كريم سجادپور كارشناس ايران در مؤسسه "كارنگي اندومنت گفت "اگر يك تندرو در تهران باشيد، يك رييس جمهور آمريكا كه بخواهد با شما صحبت كند بيشتر از رييس جمهوري كه بخواهد با شما مقابله كند سر درگم است. حال جگونه مي توانيد از جمعيت بخواهيد فرياد "مرگ بر باراك حسين اوباما" سر دهند؟ چنين فريادي بيشتر شببيه فرياد ظالم است نه فرياد مظلوم. اوباما در قصه ي يك آمريكايي نژاد پرست خونخوار كه مايل است مسلمانان جهان را سركوب كند، نمي گنجد. يك ناموزوني ادراكي وجود دارد.
ولي در حالي كه به نظر مي رسد جهان در صدد است تا اوباما را به ماه عسلي طولاني ببرد، پرسشي بسيار مهم تر در ميان است و آن اين كه اوباما چه مدت ماه عسل براي جهانيان در نظر دارد؟
براي همه ي آنهايي كه از اروپا، كانادا، ژاپن، روسيه، ايران، چين، هند، آفريقا و آمريكاي لاتين پيام هايي در رابطه با شادي خود براي دوستان آمريكايي شان فرستاده و از اين كه حال كه اوباما انتخاب شده و بار ديگر آمريكا را دارند، ابراز خوشحالي كرده اند، فقط يك چيز را به آنها مي گويم : "پول را نشان دهيد."
فقط علاقه خود را نشان ندهيد. فقط لبخند خود را نشان ندهيد. علاقه ي شما بي ثبات است و همان طور كه گفتم همين قدر طول مي كشد كه اوباما يك پايگاه القاعده را در پاكستان بمباران كند. نه، نه، نه، پول را به من نشان دهيد. به من نشان دهيد كه آماده هستيد سهام دار اوباما باشيد؛ نه يك مفت خور - سهام دار در ابتكارات پر هزينه و مشكل توسط دولت اوباما براي حفظ ثبات و آزادي در زماني كه از منابع كمتري برخورداريم.
به عنوان مثال هر خارجي را كه با حمله ايالات متحده به عراق مخالفت كرد، درك مي كنم. ولي قطعا همه ي مردم جهان در كمك به اوباما تا اين جنگ را به يك پايان شرافتمندانه و ثبات برساند، نافع است به ويژه در حال حاضر كه فرصتي براي عراق وجود دارد تا به عنوان اولين كشور مردم سالار در قلب دنياي عرب-مسلمان ظهور كند هر چند كه اين مردم سالاري در هم ريخته باشد.
اوباما با چگونگي شروع جنگ عراق مخالف بود ولي براي چگونه پايان دادن به آن مسئول شناخته خواهد شد. بنابراين چرا حالا همه ي متحدان ما هر آن چه كه مي توانند - پول، پليس، امدادگر، نيروي نظامي، حمايت ديپلماتيك - ارائه نمي كنند تا احتمال يك پايان شرافتمندانه را بيشتر كنند؟ همين طور در مورد افغانستان.
سازمان ملل مي گويد نمي خواهد ايران هسته اي شود و نمي خواهد ايالات متحده براي جلوگيري از هسته اي شدن ايران از زور استفاده كند. من هم موافقم.
به همين دليل است كه از همه اي كساني كه در چين، فرانسه، روسيه، هند و آلمان براي اوباما لبخند مي زنند بيايند و از دولت هاي خود بخواهند تا از اهرم قوي اقتصادي عليه ايران استفاده كنند و به ايرانيان بفهمانند كه اگر تهران در مخالفت با قطعنامه هاي سازمان ملل به حركت به سوي سلاح هسته اي ادامه دهد، اين كشورها تحريم هاي اقتصادي واقعي تحميل خواهند كرد.
هيج چيز بيشتر از برخوردار بودن از تهديد جدي چين، هند و تحريم هاي اقتصادي اتحاديه اروپا براي دست يافتن به يك معامله ديپلماتيك با ايران به اوباما كمك نمي كند.
بنابراين من به همه ي خارجي ها مي گويم: به خاطر استقبال شما از رييس جمهور جديد ما متشكريم. خوشحالم كه همه ي شما احساس مي كنيد آمريكا (به صورت اول) "بر مي گردد." ولي اگر مي خواهيد اوباما موفق باشد، تنها به نشان دادن علاقه ي خود اكتفا نكنيد. پول را به ما نشان دهيد. نيروهاي نظامي را نشان دهيد. تلاش ديپلماتيك را نشان دهيد. همكاري اقتصادي را نشان دهيد. چيزي بيش از يك لبخند قشنگ نشان دهيد.
زيرا آزادي مجاني نيست و بهانه ي شما براي كم كاري در ژانويه از شهر رخت بر مي بندد.