هشدارهایی جدی برای احمدی نژاد؟!
کارگزاران: در تاریخ تمام كشورها دورههایی حساس وجود دارد كه تاثیرات تعیینكنندهای بر تاریخ بلندمدت و نسلهای آینده میگذارد. پیشینه تمام كشورها در برگیرنده رویدادهایی تاریخساز است. این اتفاقی طبیعی است كه افراد تحصیلكرده در هر جامعه خود را وامدار نسلهای حال و آینده دانسته و مسوولیتی فراتر از حیطه زندگی شخصی بر دوش خود احساس كنند.
بهویژه در جامعه دینمحور ایران افراد تحصیلكرده در كنار رسالت ملی و تاریخی خود رسالتی دینی بر دوش دارند و از اینرو در چارچوب امكانی كه جامعه در اختیار آنها قرار داده به ادای مسوولیت دینی، تاریخی و ملی خود میپردازند. مسوولیتی كه به پاسخگویی در قبال امكاناتی كه از جامعه وام گرفته و به این مرحله از دانش رسیدهاند، میپردازد. اقتصاددانان نگارنده نامه سوم به رئیسجمهور در جایگاه افراد تحصیلكرده اجتماع با هدف پاسخگویی در برابر خداوند متعال به نگارش نامه به رئیسجمهور پرداختهاند تا مسوولیت خود را نسبت به نسل آینده و جامعه ایفا كرده و در دفاع از حقوق مردم كوشا باشند.
مجموعه افرادی كه مبادرت به ارسال چنین نامهای كردهاند والاترین هدف خود را كمك به دولت قرار دادهاند. برخلاف آنكه رویكرد نگارش دو نامه قبلی سیاسی تلقی شد، اما نگارندگان نامه فرض را بر آن قرار دادند كه دولت صادقانه در جستوجوی راهكار منطقی است. نگارش نامههای قبل پاسخهایی در برداشت كه منجر به نتیجهای مفید فایده نشد. در حال حاضر اما نكته مهم توجه به اهمیت تاریخی ایران است كه از چند وجه قابل بررسی است.
ظرفیتهای عظیمی كه از افزایش درآمد نفت در دولت نهم حاصل شد به خوبی مورد استفاده قرار نگرفت. بروز نشانههای نامناسب در این شرایط به ارسال نامه اول و دوم انجامید كه در حقیقت اخطاری بود نسبت به تبعات سیاستهای نامناسب دولت در حوزه اقتصاد. نگارندگان نامه تلاش داشتند با نگارش دو نامه قبل سیاستگذاران را نسبت به تبعات سیاستهای ناكارآمد اقتصادی آگاه كنند.
اگرچه با پیامی كه در دو نامه نخست مستتر بود برخورد مناسب نشد اما امروز شاهد به وقوع پیوستن هشدارها و پیشبینیهایی هستیم كه در نامههای قبلی تذكر داده شده بود. خطیر بودن برهه كنونی هنگامی تشدید میشود كه ایران در بستر مناسبات جهانی مورد بررسی قرار گیرد. تردیدی نیست كه بحران جهانی اقتصاد، اقتصاد ایران را نیز تحت تاثیر قرار داده است. در چنین شرایطی جمعی از دانشگاهیان كشور بیش از هر زمان دیگر نسبت به وطن خود احساس مسوولیت داشته و نسبت به نگارش نامه سوم به رئیسجمهور اقدام كردهاند.
این نامه نیز همچون نامههای قبلی با هدف كمك به دولت نهم نگاشته شده است. در شرایطی كه با توجه به ظرفیتهای عظیم حاصل از افزایش درآمدهای نفتی وضعیت اقتصاد كشور بیش از هر زمان دیگر مأیوسكننده به نظر میرسد. دولت بهرغم ظرفیتهای قابلتوجه به دلیل اعمال سیاستهای نامناسب بهرغم شعارهای خود، موجب بروز روزافزون فقر و نابرابری در كشور شده است.
افزایش تورم و رشد نرخ بیكاری محصول مستقیم سیاستهای ناكارآمد و فقدان سرمایهگذاری كافی و اعمال سیاست واردات بیرویه در سطح گسترده است و آسیبهای جدی را بر مناسبات اجتماعی وارد كرده است. بر هر حال امضاكنندگان این نامه امید دارند تا دولت بهتر از قبل نسبت به نامه سوم واكنش نشان دهد. در نامههای قبلی واكنش دولت كاملا سیاسی و مأیوسكننده بود. بدیهی است كه نگرانی نویسندگان این نامه نگرانی در مورد آینده و نسلهای آتی است.
این نامه حاصل درك جمعی از شرایط اقتصادی كشور است و امضاكنندگان این نامه انتظار دارند تا دولت با مجموعه این آرا و نظرات برخوردی علمی داشته و از نقاط قوت آن در راستای سیاستهای اقتصادی بهویژه در شرایط بحران اقتصاد جهانی استفاده كند.