پرسپولیس با دیكارمو هم نیكبخت شد!
هفته دوازدهم یكی از پرگلترین هفتههای لیگ بود، رد و بدل شدن 27 گل در 7 بازی و میانگین حدودا 4 گله. پرسپولیس یكی از دراماتیكترین بازیهای لیگ را از آن خود كرد تا با توجه به تساوی ذوبآهن و مس و شكست برق خودش را در جدول بالا بكشد و امیدوار باشد با تساوی امروز تیمهای استقلال و پیكان به پله سوم برسد.
دوئل اشتباهات
بارش باران و زمین خیس بستر مناسبی بود برای بهره بردن از اشتباهات. بنگر نتوانست توپ خودش را كنترل كند و توپ به اوت رفت و همان توپ با پرتاب بلند حیدری و ضربه سر عجیب و غریب باقری گل اول را رقم زد. پس از گل كنترل بازی از دست محسن تركی و كمكهایش خارج شد و در این بازه زمانی، عمادرضا در موقعیت كاملا آفساید گل مساوی را زد، هادی عقیلی كم مانده بود تركی را ضرب و شتم كند (البته تاوان این حركات را با اخراج در دقیقه 76 داد) و تكل وحشتناك حیدری روی ساق پای جمشیدیان حتی خطا هم اعلام نشد تا نوبت به پاس عالی جمشیدیان و سوپرگل عمادرضا برسد، گلی كه با اشتباه باقریها و لیز خوردن او در بدترین لحظه ممكنه همراه بود. پایان نیمه اول نزدیك بود كه اینبار عقیلی تعادلش را از دست داد تا نیكبخت گل مساوی را بزند.
یك به اصطلاح مهاجم
كفه نیمه دوم خیلی زود به نفع پرسپولیس سنگین شد. قطبی برای بردن ریسك كرد و فرانك آتسوی مدافع را از بازی بیرون كشید تا دی كارموی به اصطلاح مهاجم وارد بازی شود. نیكبخت در دقیقه 63 تیر خلاص را شلیك كرد و از آن به بعد بود كه بازی تحتالشعاع حركات دی كارمو قرار گرفت. مهاجم برزیلی مورد علاقه قطبی حداقل سه موقعیت صددرصد گل را از دست داد تا بازی از یك حالت پرتب و تاب به یك نمایش كمیك بدل شود. هواداران پرسپولیس حتی در موقعیتهای تك به تك دی كارمو هم از روی سكوها بلند نمیشدند و جالب عكسالعمل علی كریمی بود پس از تعویضش: «دیگه چی میخواد.» به جرات میتوان گفت كه تا اینجای كار این گلزن برزیلی بدترین خارجی لیگ است حتی بدتر از امثال مورهنو، دی كارمو را مقایسه كنید با امثال ادینیو، اولروم، اشپیتیم و حتی برهانی، حساب كار دست همه میآید.