فرارو | به یاد خالق "دایه دایه وقت جنگه"
کد خبر: ۱۶۳۱۶۶
تاریخ انتشار: ۱۱:۳۶ - ۳۱ شهريور ۱۳۹۲
دایه دایه هیچ ساز و برگی نداشت؛ یک صدای گرم و گیرا و یکی دو ساز محلی. سادگی در کارش موج می زد. نمونه ای عالی از تلفیق مولفه های گوناگون فرهنگ و هنر، صرف حداقل امکانات و بهره برداری حداکثر. همه اینها مرهون شناخت صحیح رضا سقایی و مردم جنگ دیده و رزمندگان دلیر و فرهنگ های محلی بود.

فصلنامه ادبی «درگاه» که در لرستان منتشر می شود و کیفیت و غنای آن با وزین ترین نشریات مرکز برابری می کند، در شماره جدید خود یادداشتی خواندنی از احمد مسجد جامعی – چهره آشنای عرصه فرهنگ و رییس جدید شورای شهر تهران – درج کرده که در آن وزیر ارشاد دولت اصلاحات به یاد اثر جاودانه « دایه دایه وقت جنگه» نوشته است.

بخش دوم این متن را که از منظر فرهنگ، هنر و موسیقی به جنگ نگریسته از «درگاه» از نظرتان می‌گذرد: 

«یکی از ملزومات جنگ، پشتیبانی فرهنگی، اجتماعی، روانی و اجراهای حماسی بود. موسیقی حماسی متکی به روحیه جنگاوری است. در این میان بود که سازهای برنجی و کوبه ای به ویژه دف و سنج جایگاه خود را میان مردم باز کردند. چیزی نگذشت که این سازها به سرعت به یکی از ژانرهای اصلی و مهم موسیقی تبدیل شدند. موسیقی یی که در ابتدا با فرم آشنای نوحه خوانی ارایه شده بود به سرعت حالت حماسی ها پیدا کرد. موسیقی جنگ شد فرهنگی مهیج و برانگیزاننده با ریتمی تند و کوبنده. صدای هیجان آور دف و چرخش و گردش زیبای آن فقط در جنگ و جبهه به کار نیامد که امروز هم چشم و گوش و دل مردم همراه آن است. کنسرت های پر مخاطب و بی شمار و گروه های دف نوازی خود گواه این مدعاست.

نگاهی به آثار یادگار مانده از آن روزها از آن روزها بیندازیم: دایه دایه، خلبانان، ممّد نبودی، گلبرگ سرخ لاله ها، شهیدان، چلچله، شهر خون، کربلا کربلا، با نوای حسینی و ... سرودها و اجراهایی با صداهای ماندگار سید حسام الدین سراج، محمد گلریز، صادق آهنگران، غلام کویتی پور و محمد حسین توکلی اهل آباده (نوجوان)  یادگار آن دوران است که از آن میان تاثیر گذاری و ماندگاری «دایه دایه وقت جنگه» بر هیچ کس پوشیده نیست.

آهنگران بیشتر از ملودی های دزفولی و شوشتری بهره می گرفت و کویتی پور بیشترین توجه را به نغمه های بوشهری و دشتستانی داشت. عموم آنها مردمانی دردمند و دوست داشتنی بودند، دعوی و دعوای هنری نداشتند. مدرسه و مکتب را به هم آمیختند، سری پرشور، صدایی گرم و دلی مهربان داشتند. نوا و نغمه شان آتشی بود از دل؛ اشکی از چشم و آهی از سینه.

در تاریخ معاصر انگشت شمار بوده اند هنرمندانی از گروه های بومی و محلی که تاثیر ژرف و کاری بر فرهنگ شنیداری کشور داشته اند.

در میان این گروه استاد رضا سقایی چهره ای درخشان تر دارد. سقایی یکی از برجسته ترین هنرمندان این سرزمین است. او یکی از نام های ماندگار مجموعه های فرهنگ غرب کشور است که کلیتی به نام قوم لر و لک  و کرد را رقم می زند. هنرمندانی مانند او، نماد و نماینده فرهنگ خود هستند. نهادهای رسمی و دستگاه های حکومتی، قرار دادها و بخشنامه ها کمترین نقشی در ماندگاری یا حتی معرفی آنان ندارند.

او شاگرد طبیعت ناب غرب ایران بود. همه و همه چیز از لایه لایه خشت ها و سنگ های قلعه استوار و کهنسال فلک الافلاک گرفته تا بلوط های پیر، گونه های وحشی، شبدرهای خودرو، لاله های واژگون، چشمه سارهای بلورین، ترنم زیبای آبشارهای کوهساران، نهرهای آهنگین جاری بر بستر رودها، نغمه دل انگیز کبک، ترنم صمیمی بارش باران های قشلاق، آهنگ غریب نی لبک چوپان ها، یال های شلال و افشان اسب ها و سم توانمند ستوران به به او مشق موزیک می داد.
هنر او از دل طبیعت بیرون می آمد و صدایش از نایی بلاکشیده برمی خاست. سقایی موفقیت های خود را بیش از همه مدیون جوشش و کوشش خودش بود. او نیز مانند دیگر موسیقی دانان گمنام محلی، فارغ از قید و بندهای رایج مراکز هنری و آکادمیک، موسیقی را همچون بهترین ترجمان احساس پاک خود به کار می گرفت.

با این که خانه به دوش بود و از کمترین امکانات معیشتی بهره ای نداشت، از طبعی بلند برخوردار بود و بیماری  و جانبازی از او مردی سخت کوش و توان مند و استوار ساخته بود.

بخش مهمی از محبوبیت سقایی نتیجه حضور جدی شعر و ترانه و ترنم و آواز و موسیقی از یک سو و حماسه و جوان مردی و آزادگی و دلاوری و آیین و اخلاق از سویی دیگردر لایه های گوناگون فرهنگ های اصیل و رنگارنگ ایران زمین است.

در همه این سال ها او با آن که جانبازی استوار و یادگاری از فداکاری های دوران دفاع مقدس بود کار موظفی نداشت و به ناچار فعالیت چندانی نمی کرد اما وقتی بُغض فروخفته خود را بیرون می ریخت نوای آتشین او شوری از عشق و حماسه خلق می کرد.

باری او این چنین مردی بود که جاودانه ای به نام «دایه دایه وقت جنگه» در ذهن و زبان عشایر و شهروندان غرب کشور جاری شد و ادبیات آن پشتیبان حماسه های بسیاری شد.

دایه دایه هیچ ساز و برگی نداشت؛ یک صدای گرم و گیرا و یکی دو ساز محلی. سادگی در کارش موج می زد. نمونه ای عالی از تلفیق مولفه های گوناگون فرهنگ و هنر، صرف حداقل امکانات و بهره برداری حداکثر. 

همه اینها مرهون شناخت صحیح سقایی و مردم جنگ دیده و رزمندگان دلیر و فرهنگ های محلی بود، اثری که بعدها در شمار یکی از آثار موسیقایی یکصد سال اخیر به ثبت رسید البته در این میان سهم هنرمند ارجمند مجتبی میرزاده  در جای خویش کاملا محفوظ است. نوای آتشین مرحوم سقایی یادآور حماسه آفرینان پرشور و زخم خورده و تلخ و شیرین دفاع مقدس است. 

نمونه ای دل نشین با شعر و ملودی ساده که از دل فرهنگ عشایر و شهروندان غرب ایران برخاسته و سقایی را به چهره ماندگار هنر ایران تبدیل کرده است.با این حال سقایی پس از رسیدن به شهرت نیز هیچ گاه زادگاه خویش را ترک نکرد.

اصابت بمب و درگیر شدن تن او با رنج و بیماری تا آخرین لحظه های حیات تقدیری بود که از گذر جنگ نصیبش شده بود. بدون آن که برایش نام و نانی بیاورد، با بیماری و بیکاری نبردی طولانی تر داشت. سال های پس از جنگ به ویژه سال های آخر عمر بی سر و صدا خانه نشین شده بود. با همه اینها صفای باطن را – که مهم ترین و نخستین لازمه کار هنری است – حفظ کرد و برای غلبه بر مشکلات توان فرسای خود تنها و تنها به دامان پرمهر خواهر پناه برد.

حکایت بازی های روزگار و رنج تنهایی اش را باید از «ماه دولت» شنید که با همه دشواری های طاقت فرسا تا پایان راه با او باقی ماند. مردمی که هنوز به خاطر دارند که ترانه های محلی و حماسی چگونه روحیه مضاعف به رزمندگان و مادران و همسران چشم به راه می بخشید.

امروز عشایر و شهروندان غرب ایران به خاطر حضور در کنار او سرخوش و شادمان به خود می بالند چرا که فرزند هنرمند و برومند آنها سربلند ایستاد و تن به خفت زمانه و بازی های روزگار نداد و ما با خاطره امثال او، با حماسه، با درد، با دریغ به زندگی ادامه می دهیم.

باری، جنگ با فرازها و فرودها تمام شد اما «دایه دایه» هیچ گاه پایان نیافت.
صفا
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۹:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
صحبت از جنگ اگر به مفهوم كوبيدن بر طبل جنگ باشد مذموم است اما ياد آور خاطرات رشادت ها و جوانمردي انشان هاي بزرگي كه بدون هيچ چشم داشتي براي وطن جنگيده اند بسيار نيكوست - ياد باد آن روزگاران ياد باد
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۹:۲۶ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
خدمت آن دوستانی که از این نوشته فقط آهنگ دایه دایه را فهمیدند و ریشه آن را به حسن زیرک مرتبط دانستند واقعا متاسفم. این نوشه در باب بزرگ مرد موسیقی ایرانی است بهتر است این نکته را دریابید.
در عالم هنر همیشه بده بستانهای فراوانی بوده، چه بسا که موسیقی کردی هم از لک ها و لرها وام کرفته است. خواهشا قومیتی نگاه نکنید. من لر نیستم ولی رضا سقایی عزیز برای همه ایرانیان است.
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۹:۲۶ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
خدمت آن دوستانی که از این نوشته فقط آهنگ دایه دایه را فهمیدند و ریشه آن را به حسن زیرک مرتبط دانستند واقعا متاسفم. این نوشه در باب بزرگ مرد موسیقی ایرانی است بهتر است این نکته را دریابید.
در عالم هنر همیشه بده بستانهای فراوانی بوده، چه بسا که موسیقی کردی هم از لک ها و لرها وام کرفته است. خواهشا قومیتی نگاه نکنید. من لر نیستم ولی رضا سقایی عزیز برای همه ایرانیان است.
رضا
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۶:۳۱ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
اولین باری که این ترانه را شنیدم سال 1355 از تلویزیون ملی ایران با صدای رضا سقایی جوانی برومند با طنینی گیرا و خاص که در میان فضای آن دوران همه چشم ها را به خود دوخت. دیری نپایید صدای سقایی جوان در بین انبوه خوانندگان نسل مدرن با گفتمانی از جنگ جای خود را باز کرد او سخن از درد توده ها می گفت و سرمایه فرهنگی به یغما رفته قوم لر در جنگ رضاخانی را دوباره زنده می کرد . چنین خطایی از تلویزیون انحصاری شاه بعید بود اما دیری نپایید که جنگ و تخاصم جدی شروع شد و انقلابی سخت همه چیز را دگرگون کرد.
علي حسنوند
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۲۲:۱۷ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
شناخت آقاي مسجد جامعي نسبت به مؤلفه هاي فرهنگي، طبيعي، اجتماعي و اخلاقي لرها و لك ها و غرب نشينان ستودني است. چنان موضوعات را در اين موسيقي غرور آفرين مرتبط نموده بود كه با خواندن آن احساس كردم در يك آن در زير سايه بلوطي كهن دشتي پراز لاله واژگون را نظاره ميكنم كه نغمه كبك ها نوازش گر فصل بهار م بودند.
انتشار یافته: ۳۶
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۱:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
نمیتونم بگم یادش بخیر چون خاطرات خیلی بدی این شعر برام تداعی میکنی جنگ بود و خونمون ازش هیچی نمونده بود پدرم شهید شده بود و ما آواره بودیم رفته یکی از روستاهای اطراف داشتیم توی یک دخمه زنگی میکردیم این شعر رو هم اون زمونا ساخته بودن.ولی شعر قشنگی بود
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۲۲:۲۸ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
عزیز گرامی
این شعر در زمان جنگ با عراق خیلی پخش میشد ولی قبل از جنگ سروده شده بود
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۱:۴۵ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
یاد گروه سرود آباده به خیر. سرود مادر ماندگارترین اثر این گروه بود که زبان حال یک فرزند شهید بود. با اجرای محمد حسین توکل (که آن زمان نوجوان بود و حالا برای خودش پزشک سرشناسی شده است) و به سرپرستی آقای توکلی.
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۱:۵۵ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
این یک قانون است:
هنری که بر جان انسانها بنشیند فقط موقعی خلق می شود که هنرمند به فکر شهرت و مادیات و غیره نباشد
خداوند روان ایشان و همه هنرمندان نیک این سرزمین را شاد فرماید و مانند آنها را دوباره به ما ارزانی فرماید.آمین.
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۲:۱۱ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
زنده باد همه لرهاي غيور وآريايي وشجاع
یک ایرانی
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۷:۴۱ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
احسنت بر تو ای هموطن غیور و غیرتمند و هزاران احسنت بر تمام کسانی که در مقابل دشمنان این مرز و بوم سینه سپر کردند و دلیرانه همچون لرها و کردها جنگیدند و یک وجب از خاکمان را به دشمنان ندادن
بیرانوند
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۲:۴۶ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
مرسی جالب بود.
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۳:۲۱ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
ملودی "دايه دايه" برگرفته و کپی يکی از آهنگهای استاد حسن زيرک خوانند ممتاز و بزرگ کرد به نام "لايه لايه بو ده کم" است. اساد حس زيرک اين نابغه کرد با حلق نزديک به هزارو پانصد ترانه در حالی که حدود پنجاه سال بيشتر نداشت در سال ۱۳۵۲ در گذشت.
علی
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۸:۰۸ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
ملودی آهنگ های لری و کردی شبیه هم هستن و دلیل بر تقلید نیست
یاد
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۸:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
دوست خوبم یاد و خاطره مرحوم حسن زیرک با آن اوازهای فولکلور هیچ وقت فراموش نمی شود اما اگر می خواهی از رضا سقایی بهتر بدانی توصیه میکنم نظرات ناصر رزازی را در مورد توانمندی و ریشه آواز دایه دایه پیدا کنی
عليرضا سلاحورزي
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۶:۲۷ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
سلام
لازم شد در اين خصوص كمي توضيح بدم اينكه خالق دايه دايه مرحوم استاد رضا سقايي است هيچ ترديد نداريم اما خواهش ميكنم فراموش نكنيد اين اهنگ كمي قبل از پيروزي انقلاب اسلامي ساخته و خوانده شد و مربوط به حماسه مقاومت مردم غيور لر در برابر ظلم و زيادي خواهي رضا خان مير پنج پهلوي ميباشد قبلاً‌اسم آهنگ (موتور چي)‌بود كه ترجيعي به همين مطلع داشت. البته هنگام بازخواني آهنگ توسط استاد محمد ميرزاوند اين ترجيع حذف و ( دايه دايه)‌ترجيع ابيات گرديد. و اهنگ دايه دايه كه به گوش بسياري از مردم ايران زمين بجز لر زبانان آشناست توسط محمد ميرزاوند خوانده شد و جز آهنگ هاي خاطره انگيز دفاع مقدس شد.
مسعود
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۳:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
بسیار زیبا نوشتید و جامع و درخور.باشد که اصحاب فرهنگ این مملکت همواره به یاد هنرمندان بومی و خوب مان باشند.
سروش
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۳:۴۲ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
کاشکی قدر این عزیزان را در دوران حیاتشان بیشتر بدانیم نه پس از مرگشان
حمید
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۳:۵۳ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
دایه دایه برگرفته از ترانه لاوه لاوه باوه کم استاد حسن زیرک بود که در اواخر دهه 40 ساخته شد. یاد این دوعزیزگرامی باد
ایرانی
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۹:۵۵ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
به دوستان کرد که این ترانه را برگرفته از یکی از ملودی های مرحوم حسن زیرک می دانند، احتمالاً داستان برعکس است و این ملودی از لرستان به کردستان رفته.این ترانه در مقام "سه پا" ی لری است و مربوط به اواخر قاجار و اوایل پهلوی، زمان درگیری عشایر لرستان با حکومت مرکزی بوده. "نازی" هم که از آن در این ترانه یاد می شود، به روایتی نازی خانم بیرانوند بوده و به روایتی دیگر نازی خانم دختر حاج علی خان سگوند و همسر علی مردان خان فیلی. نگاه کنید به کتاب "پیشینه تاریخی موسیقی لرستان" از محمد سیف زاده.
عليرضا سلاحورزي
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۶:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
خواهش ميكنم اول اهنگ لاوه لاوه حسن زيرك را گوش كنيد و آهنگ دايه دايه را انگاه حتماً‌به تفاوت هاي اساسي آنها پي خواهيد برد تشابه اسمي دليل اين اشتباه جنابعالي و دوست عزيز ناشناس در دو كامنت بالايي است
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۵:۵۶ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
راستی ما تا کی باید از جنگ صحبت کنیم. رادیو، تلویزیون، اینترنت، نماز جمعه، کتاب، روزنامه، فیلم، عکس، موسیقی و و و همه و همه از جنگ نقل میکنند. خواهشا دیگه رهاش کنید و به فکر صلح باشین و به فکر زندگی. خواهشا نظر منو منعکس کنید.
اسماعیل
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۷:۲۸ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
برادر عزیز تا وقتی ندانیم جنگ چیه قدر صلح رو هم نخواهیم دانست
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۲۲:۱۷ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
ما تا ظهور اقامون در جنگ حق و باطل خواهیم بود و پس از ظهور سرباز ایشون
ان شالله
صفا
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۹:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
صحبت از جنگ اگر به مفهوم كوبيدن بر طبل جنگ باشد مذموم است اما ياد آور خاطرات رشادت ها و جوانمردي انشان هاي بزرگي كه بدون هيچ چشم داشتي براي وطن جنگيده اند بسيار نيكوست - ياد باد آن روزگاران ياد باد
شاهد
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۰۹:۵۷ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
چرا منفی؟
دوست داری برو بجنگ ولی نه تو کشور من کشور صلح و دوستی و مهر
رسول
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۶:۱۵ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
من باید بگویم یادش بخیر زمستان سال 59 جوانی 18 ساله از گیلان سرسبز پای به کرمانشاهان گذاشتم یک نیروی موظف برای رساند مایحتاج نیروهای اعزامی از بندر انزلی به سر پل ذهاب که در بین را دچار حادثه شده بودند و نیازمند ...پس از فراغت از ماموریت سری به بازار کرمانشاه که البته برای ما که غریب بودیم بیشتر همان اطراف گاراژها حوالی میدان ازادی فعلی است زدیم جای جای این میدان پر بود از گاریهایی که نوار فروشان ان را بگردش در میاوردند و بای بگویم اگر اشتباه نکنم بیش از 90%انها دایه دایه رضا سقایی را بلند بلند پخش میکردند و برای من حیلی اهنگ گیرایی بود چندین شب پیش در 2.3 وحله از برنامه تلوزیونی شبکه مستند که در ساعات اخری شب اهنگ های درخواستی پخش میکند خواستم که این ترانه را بیاد ایامی بس عظیم برای ما پخش کنند که نشد چرا که احساس میکنم با شنیدن این اهنگ بیکباره خود را در کنار عزیزانم میبینم همانها که یا شهید شدند یا جانباز یا گرفتار عفریت زندگی
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۷:۳۸ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
ملودی "دايه دايه" برگرفته و کپی يکی از آهنگهای استاد حسن زيرک خوانند ممتاز و بزرگ کرد به نام "لايه لايه بو ده کم" است. اساد حس زيرک اين نابغه کرد با حلق نزديک به هزارو پانصد ترانه در حالی که حدود پنجاه سال بيشتر نداشت در سال ۱۳۵۲ در گذشت.
پوپک
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۱:۱۴ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۱
دوستان کرد این آهنگ و ملودی مال زمان رضا شاه است چه اصراری دارید بگویید همه چیز را از شما کپی کرده اند
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۷:۴۰ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
ملودی "دايه دايه" برگرفته و کپی يکی از آهنگهای استاد حسن زيرک خوانند ممتاز و بزرگ کرد به نام "لايه لايه بو ده کم" است. اساد حس زيرک اين نابغه کرد با حلق نزديک به هزارو پانصد ترانه در حالی که حدود پنجاه سال بيشتر نداشت در سال ۱۳۵۲ در گذشت.
یاد
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۸:۳۹ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
یادش بخیر مرحوم سقایی خدا رحمتش کند این آواز هویت لرها شده است و جالب است بدانید حتی در مراسم عروسی خوانده می شود .روحت شاد رضا سقایی
یاد
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۸:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
یادش بخیر مرحوم سقایی خدا رحمتش کند این آواز هویت لرها شده است و جالب است بدانید حتی در مراسم عروسی خوانده می شود .روحت شاد رضا سقایی
بردیا لرستانی
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۹:۱۹ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
دایه دایهقدمتی به تاریخ چهل هزاز ساله قوم کاسیت لر دارد که سینه به سینه به ما رسیده است
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۹:۵۰ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
ناشناس گرامی که خیلی هم از کلمه "خواهشاً" استفاده می کنی، برادر، هم وطن، تبلیغ جنگ البته امر ناپسند و غلطی است، اما زنده نگه داشتن خاطره آنچه بر سرمان آمد، کاری پسندیده و ضروری است.
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۹:۵۶ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
ناشناس گرامی که خیلی هم از کلمه "خواهشاً" استفاده می کنی، برادر، هم وطن، تبلیغ جنگ البته امر ناپسند و غلطی است، اما زنده نگه داشتن خاطره آنچه بر سرمان آمد، کاری پسندیده و ضروری است.
محسن
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۲۰:۵۲ - ۱۳۹۲/۰۶/۳۱
این ترانه قبل از انقلاب توسط استاد سقایی اجرا شده است و در زمان جنگ توسط جناب میرزایی باز خوانی شده است .سبک استاد سقایی تکرار نشدنی است.دیدن عکس روانشاد استاد مظلوم سقایی (در سایت عصر ایران )مرا به هم ریخته است .
مجله فرارو
پرطرفدارترین عناوین