آگاه
کد خبر: ۱۵۹۵۷

آیا علی کردان استیضاح خواهد شد؟

علي مطهري: در برابر دولت کوتاه نمي آييم

علي مطهري: در برابر دولت کوتاه نمي آييم

علی مطهری نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی معترض ترین نماینده به عدم برکناری وزیر کشور، علی کردان بوده است، وی در گفت و گویی که پیرامون این موضوع با روزنامه اعتماد داشته است، به ابراز نظر در مورد ابعاد این ماجرا پرداخته است.

این گفت و گو را در زیر می خوانید:

-ابعاد مختلف موضوع مدرک تحصيلي کردان در جامعه انعکاس متنوعي يافته به نظر مي رسد موضوع به لحاظ اعتماد عمومي بيش از همه براي جامعه مهم باشد. آيا شما هم با اين نظر موافق هستيد؟

اين خيلي روشن است که سياستمداران هر کشور و به طور کلي نخبگان يک کشور الگوها و نمونه هاي مردم هستند و جزء مربيان اجتماع هستند که مردم از آنها درس مي گيرند و طبيعي است اگر خود آنها به اصول اخلاقي عمل نکنند آثار بسيار بدي در جامعه مي گذارد. يکي اينکه خود آن اصول اخلاقي سست مي شود که ممکن است عده يي فکر کنند اين اصول هم خيلي مهم نيست. دوم اينکه احساس مي کنند در همه شئون جامعه همين مساله، بي اخلاقي، وجود دارد و اعتماد به حکومت و جامعه سلب مي شود.

بنابراين در اين گونه مواقع لازم است عکس العمل جدي صورت بگيرد و نگوييم اينها مسائل جدي است و مهم نيست و حالا يک اشتباهي شده و بگذريم. اين تبعات خيلي بدي دارد و همچنان در ذهن جامعه باقي مي ماند که اساساً کل نظام را سست مي کند.

-آيا پيش بيني مي شد در زمان حاکميت اصولگرايان و در نظام جمهوري اسلامي چنين پديده هايي بروز و ظهور پيدا کند؟

اصلاً شايسته نظام ما نيست. نظام ما يک نظام مذهبي است و انقلاب ما يک انقلاب مذهبي و اسلامي است، لذا مسووليت هاي بيشتري دارد و اصول اخلاقي در اجتماع ما بيشتر مورد توجه است و اصلاً نهضت ما با همين شعارهاي اخلاقي شروع شده است. اگر بخواهيم اين مسائل را ناديده بگيريم اصلاً نقض غرض شده است.

يک انقلاب غيرمذهبي ممکن است اين مسائل خيلي برايش مهم نباشد. شايد مکتبي بي اخلاقي را براي تامين منافع بيشتر توجيه کند که همه اصول اخلاقي در خدمت منافع تفسير و تبيين شود که مثلاً ما راست مي گوييم، به خاطر اينکه اين راستگويي به حال خودمان مفيد است و منفعت بيشتري براي ما دارد. براي اينکه اگر همه بخواهند دروغ بگويند آن وقت همه ما ضرر مي کنيم و همه به منافع خودمان نمي رسيم. يک وقت اين طور توجيه مي کنيم. يک وقت مي گوييم اساساً راستگويي خوب است چون راستي مطابق با فطرت انسان است و از اصول اوليه اخلاقي است و يک اصل ثابت است و تغييرناپذير در همه زمان ها است. اگر بخواهيم به شکل مکاتب مادي توجيه کنيم، اخلاق را بر پايه منافع توجيه کنيم يا به شکل هاي ديگر آن طور که مارکسيست ها توجيه مي کنند در اين طور موقع ها شايد بتوانيم از آن اصول عدول کنيم ولي در يک انقلاب مذهبي وقتي ما ادعاي اسلام مي کنيم اساساً امکان چنين چيزي نيست و ما نمي توانيم اين مسائل را کوچک بگيريم. اشتباه برخي از دوستان نماينده ما اين است که فکر مي کنند اينها مسائل مهمي نيست.

-اين به خاطر همان ملاحظات منافع سياسي نيست؟

ممکن است هر کسي براي خود توجيهي داشته باشد ولي به طور کلي عرض مي کنم ممکن است بعضي از آنها فکر کنند مسائل مهم صرفاً مسائل اقتصادي است، مسائل تورم، گوشت، مرغ و... است و اينها اصلاً مهم نيست و طرف يک خلاف واقعي گفته و بگذريم. اين خيلي اشتباه است و اين اصلاً با اصول الهي سازگار نيست و به هر حال ما به عنوان انقلابيون مسلمان اساساً نمي توانيم در اين مواقع سکوت کنيم و اساساً وظيفه همه است که عکس العمل نشان بدهيم و ان شاءالله به وظيفه خودمان عمل کنيم.

-اين حادثه در زمان حاکميت اصولگرايان رخ داده است، از طرفي با نوع رفتار کردان و موضعي که رئيس جمهور در اين زمينه اتخاذ کرده اند و مهم تر از همه سکوت نمايندگان اصولگرا پيش بيني مي شود که نه عزل شود و نه استعفا بدهد و نه استيضاح مجلس توفيقي داشته باشد. فکر مي کنيد مردم باز هم به شعارهاي اصولگرايان براي دفاع از ارزش ها و اصول توجهي نشان بدهند؟

سوال خوبي طرح کرديد. شما گفتيد اگر عکس العمل مناسبي نشان ندهند اساساً خود اصولگرايي زير سوال مي رود. اين يکي از آن آزمايشگاه هاي مهم براي اصولگراها است که تا چه حد در گفتار و ادعاهاي خود ثابت قدم هستند. مصداق همان آيه قرآن است که مي فرمايد؛ «آيا مردم فکر کرده اند همين که گفتند ما ايمان آورده ايم همين کافي است و ديگر آزمايش نمي شوند، اين طور نيست، دائم در معرض آزمايش هستند.» وقتي مساله يي پيش مي آيد بايد موضع گيري و عکس العمل نشان دهند تا مومنان راستين از مومنان دروغين متمايز شوند. مثلاً وقتي جهادي پيش مي آيد معلوم شود آنهايي که مي گفتند ما مومن هستيم چه کساني هستند. آنهايي که بلافاصله عازم جبهه و جنگ مي شوند معلوم مي شود مومنين راستگو هستند و کساني که شک و ترديد، بهانه و توجيه کنند معلوم مي شود آنها مومنين راستين نيستند. در مسائل سياسي هم همين طور است و اين طور نيست که ما صرفاً ادعا کنيم اصولگرا يا اصلاح طلب هستيم بعد هم تمام شود و اسم ما به عنوان اصولگرا و اصلاح طلب ثبت شود و همچنان تا آخر عمر اصولگرا يا اصلاح طلب بمانيم؛ اين طور نيست. ما بايد بتوانيم در اين آزمايش ها از مهلکه و ميدان بيرون بياييم. آيا عکس العمل مناسب نشان مي دهيم.

- فکر مي کنيد اصولگراها از اين آزمايش چگونه بيرون مي آيند؟

هنوز روشن نيست.

-چرا روشن نيست؟

براي اينکه آنها مي خواهند تصميم جمعي بگيرند، مثلاً قرار بود جلسه در مجمع عمومي فراکسيون ها باشد و درباره اين مساله تصميم بگيرند. حالا من نمي دانم تصميم آنها به کجا رسيده است. به نظر من اصلاً نيازي به چنين جلساتي نبوده است، چون مساله خيلي روشن است، جلسه بگذاريم براي چه؟ مطلب خيلي روشن است. وقتي اين داستان روشن شد آن شخص يا بايد استعفا بدهد و کنار برود و اگر نشد رئيس جمهور ايشان را عزل کند و اگر باز هم نشد ما (نمايندگان) ايشان را استيضاح کنيم. مساله قابل ترديد نيست، منتها وابستگي هاي گروهي، رودربايستي ها، محافظه کاري ها و به تعبير اميرالمومنين(ع) مسامحه، ماست مالي کردن، رفيق بازي و... باعث مي شود نتوانند تصميم درستي بگيرند. شما در امريکا مشاهده کرديد که در دوره کلينتون وقتي مشخص شد ايشان با منشي اش (مونيکا) رابطه جنسي برقرار کرده است، او را خواستند و بازجويي کردند. ابتدا کلينتون انکار کرد. قضيه گذشت تا اينکه مساله ثابت شد و اعترافات طرف را آوردند. تمام اعتراضات جامعه و سياستمداران به اين بود که چرا کلينتون دروغ گفته است. آن مساله ارتباط فراموش شد اما مساله دروغ براي جامعه مهم شد چون يک سياستمدار نمي تواند دروغ بگويد. کسي که در جايگاه رياست جمهوري يا وزارت نشسته است، نمي تواند دروغ بگويد چون همين دروغگويي باعث سلب اعتماد مردم مي شود و اين فرد ديگر نمي تواند در جاي خود باقي بماند چون از فردا مردم از خودشان مي پرسند از کجا معلوم حرفش درست است، از کجا معلوم امانتداري کند. فردا ممکن است انتخابات برگزار کند از کجا معلوم که راست بگويد و از کجا معلوم آن نامي که از صندوق ها بيرون مي آيد همان نامي باشد که مردم انتخاب کرده اند. خود به خود ترديد ايجاد کرده و انتخابات را زير سوال مي برد. اينجاست که بايد حتماً اقدامي صورت بگيرد.

-شما تا چه زمان منتظر آقاي احمدي نژاد مي مانيد، چون آقاي وزير نشان داد بناي استعفا ندارد؟

متاسفانه آقاي احمدي نژاد يک خصلتي دارد که وقتي به اصطلاح روي دنده لج مي افتد کسي ديگر حريف ايشان نيست. شما در مورد مساله مشايي ملاحظه کرديد که مطلب خيلي روشن بود. آمده گفته که ما دوست مردم اسرائيل هستيم و بعد هم آمده حرف هاي ديگري گفته که «ديگر در دنياي امروز خط کشي ميان انسان ها ديگر معنايي ندارد»، «مساله ايمان و کفر ديگر معنا ندارد»، «دنياي امروز دنيايي نيست که ما بخواهيم دين را بر آن حاکم کنيم» و اينها خلاف تعليمات اسلامي است. اسلام مي گويد بايد بر دنيا حاکم شد. ما اصلاً به دنبال گسترش اسلام هستيم. اسلام دايره جهاني دارد.
ايشان همچنان پافشاري کند و اين همه مراجع و نماينده اعتراض کنند. يک توبيخي، يک تذکري، يک کلمه؛ ايشان بگويد مثلاً من مشايي را توبيخ کردم، ايشان حرف غلطي زده است. خب مساله تمام مي شد. دو الي سه ماه کشور روي اين مساله مي چرخيد تا اينکه رهبر انقلاب وارد شدند و مساله تمام شد. در اين مساله هم همين طور، ايشان باز لجبازي مي کند و مي خواهد يک طوري حل شود؛ يا مجلس وارد شود يا باز هم رهبر انقلاب وارد شوند. روش آقاي احمدي نژاد روش درستي نيست.

-با توجه به اينکه آقاي احمدي نژاد با آن سخنان در جلسه علني مجلس براي آقاي کردان راي اعتماد گرفتند، تبعات اين مساله را در جامعه چگونه ارزيابي مي کنيد؟

بله خب آن سخنان هم اشتباهي ديگر بود. ما نبايد بياييم از قول ديگران اين مساله را ذکر کنيم و مطالب را از قول رهبر بيان کنيم. شايد آقاي احمدي نژاد احساس کرد که ايشان ممکن است راي نياورد. بايد خودمان فکر کنيم، تصميم بگيريم و هر کجا رهبر احساس کنند ما داريم به خطا مي رويم خودشان هشدار مي دهند که فرضاً اين کار صلاح نيست و بايد رها شود، مثل داستان «سوال از رئيس جمهور». وظيفه ما اين است که اقدام کنيم و نمي شود سکوت کرد. ما پيش رفتيم و حتي سوال هم به هيات رئيسه تقديم کرديم ولي بعد وقتي رهبر وارد مساله شدند و توضيح لازم را دادند و در واقع تنبيه لازم انجام شد، ما گفتيم که ديگر پيگيري نمي کنيم. اين طور نيست که هر کاري کنيم، برويم ببينيم نظر رهبر چيست و بعد شروع کنيم. اين روش درستي نيست. هر نماينده استقلالي دارد و کار خود را انجام مي دهد و اگر خطا باشد رهبر تذکر مي دهند و اينکه ما هر کاري را ابتدا سوال کنيم اصلاً رهبر چنين وقتي ندارند. علت اينکه عده يي در اين طور مسائل موضع گيري نمي کنند، همين است. مي گويند اول ما بايد برويم و ببينيم نظر رهبر چيست و بعد شروع کنيم. اين درست نيست. هر کسي بايد خودش فکر کند که اين کار درست است يا خير، بعد تصميم گيري و اقدام کند و اگر مشکلي باشد رهبر تذکر مي دهند.

-مساله ديگر در مورد مدرک آقاي رحيمي است. ايشان همواره مطبوعات و رسانه ها را تهديد به شکايت کرده است و سايت الف با شکايت ايشان يک مدت فيلتر شد. آيا قصد داريد اساساً در مورد مدرک تحصيلي ايشان، ورود پيدا کنيد؟

نه فکر نمي کنم فعلاً نيازي باشد. آقاي کردان هم که اين مسائل برايشان مطرح شد، به خاطر اين بود که ايشان در معرض راي قرار گرفت و مجلس وظيفه داشت تحقيق کند. وقتي تحقيق کرديم متوجه شديم چنين مساله يي درست است. لذا گفتيم اين مساله را بازگو کنيم. آقاي رحيمي فرضاً اگر بخواهد کانديداي وزارت مجلس معرفي شود، آن وقت تحقيق راجع به ايشان شروع مي شود ولي حالا نياز به اين کار وجود ندارد.

-شما در مساله آقاي کردان خودتان را تنها احساس مي کنيد؟

نه، خيلي از نمايندگان هستند که نظرشان همين است، منتها ابراز نمي کنند يا شايد حاضر نيستند به خاطر تبعات بعدي آن متن استيضاح را امضا کنند و حق هم دارند.

-تبعات بعدي آن چيست؟

مثلاً ما نماينده تهران هستيم و مسوولان اجرايي با ما کاري ندارند. ما هم از مسوولان درخواستي نداريم ولي يک نماينده شهرستان همين که امضا کند اين فهرست به دولت مي رود. از آن روز به بعد فشار از طرف استانداران حوزه انتخابيه شان بر آنها شروع مي شود که چرا اين را امضا کرده يي و شروع مي کنند به اذيت و آزار نماينده ها.

-مثلاً چه آزاري؟

قول هايي که به او داده بودند که فلان کار را مي کنند. مي گويند ما ديگر انجام نمي دهيم و آن نماينده چون به مردم قول داده مثلاً فلان کار عمراني را مي خواهيم انجام دهيم وقتي انجام نشود دست آن نماينده را مي بندند. نماينده هاي بسياري به ما مي گويند امضا نمي کنيم ولي قبول داريم. خيلي از نماينده ها مي گويند ما اگر امضا کنيم پدر مرا درمي آورند. البته اين در کار سيستم حکومتي ما يک نقص است. نماينده بايد آزاد باشد و استاندار حق ندارد نماينده يي که به وزير اعتراض کرده را اذيت کند و تحت فشار قرار بدهد.

ارسال نظرات
خط داغ