مجله انگلیسی زبان "New Statesman"
سياست خارجي ايران: غرب چه چيزي را بايد بداند
به گزارش سرویس بین الملل فرارو؛
مجله انگلیسی زبان "New statesman" در یادداشتی به تحلیل سیاست خارجی ایران پرداخته است که در زیر می خوانید:
برنامه بين المللي جمهوري اسلامي مي تواند غربي ها را سر در گم كند؛ صادق خرازي، سفير سابق ايران در فرانسه اصولي را در تأييد آن توصيف مي كند.
سياست خارجي ايران تحليل گران خارجي را سر در گم مي كند؛ تلاش براي درك آن از طريق تجزيه و تحليل هاي پيچيده تاريخ ايران و تعامل بين جناح هاي محافظه كار و اصلاح طلب در دولت ايران بي فايده است.
قانون اساسي ايران شاید بهترين راهنما براي درك سياست خارجي ایران است.
شوراي عالي امنيت ملي به موازات وزارت خارجه ايران مهم ترين سازمان تصميم گيرنده است. بر طبق ماده 177 قانون اساسي، مسئوليت اصلي شورا "تعيين سياست هاي دفاعي/امنيتي در چارچوب سياست هاي عمومي تعيين شده توسط رهبر عالي مقام جمهوری اسلامی ایران مي باشد."
علاوه بر سازمان هاي رسمي، نهادهاي غير رسمي مانند مرجعيت شيعه (آيات عظام يا مراجع تقليد) و بازار بر سياست خارجي تأثير گذار هستند. فرايند تصميم گيري توسط رهبر عالی مقام ایران فرق دارد و در مقايسه با تصميم هايي كه از سوي ديگر رهبران دين سالار منطقه اتخاذ مي شوند، بيشتر جنبه مردم سالارانه دارد.
براي ناظران خارحي همچنين حائز اهميت است كه درك كنند ايران يك بازيگر منطقي در صحنه بين المللي است؛ ايرانيان قرن ها با غرب در تماس بوده اند و بسياري از آنها چندين سال در غرب زندگي و يا تحصيل كرده اند، بنابراين آنها مي دانند چگونه با اروپايي ها و آمريكايي ها مذاكره كنند.
اروپا و ايالات متحده بايد از تلاش براي متقاعد كردن ايران مبني بر موافقت با آنها دست بردارند و با ايران به عنوان شركاي برابر مذاكره كنند. براي ديپلمات هاي ايراني نيز مفيد خواهد بود كه غرب را بيشتر درك كنند و نقطه نظرات غربي را درك نمايند.
اين فقدان تفاهم موجب شده است غرب پيشرفت ايران را به سوي يك سياست خارجي واقع گرايانه تر در دوران اكبر هاشمي رفسنجاني (97-1989) و محمد خاتمي (2005-1997) ناديده بگيرد.
برخي از دولت هاي غربي و همچنين سياستمداران ايراني معتقدند كه نوع متفاوتي از حكومت در ايران به مذاكرات مثمر ثمرتري بين ايران و غرب منجر خواهد شد؛ اين يك تصور نامعقول است كه قرن ها تلاش ايران را براي استقلال و آزادي ناديده مي گيرد.
رهبر عالي مقام جمهوری اسلامی ایران وظيفه دارد كه از حاكميت مردم ايران محافظت كند. هر گونه تلاشي براي جدا كردن مردم از دولت نتيجه معكوس خواهد داشت. ولي كار كردن با جمهوري اسلامي به عنوان يك شريك برابر و تشويق آن به اخذ سياست هاي واقع گرايانه تر، به درك بهتري بين ايران و ساير جهانيان منجر خواهد شد.