آگاه
کد خبر: ۱۴۷۳۵

مرگ ۱۶ مسافر اتوبوس در یک قدمی مقصد

فقط چندقدم تا رسیدن به مقصد باقی مانده بود. 35مسافر اتوبوس قرار بود پس از یک کیلومتر به ترمینال کرج برسند تا چشم به راهی های خود را از نگرانی وانهند.

شب پنجشنبه از خرم آباد راه افتاده بودند. باد سحرگاهی شروع به وزیدن کرده بود اما هنوز آفتاب برنیامده بود. اتوبوس به تهران رسید. چهار نفر از مسافرها پیاده شدند و بقیه که برخی خواب و برخی خواب و بیدار بودند خسته از مسافت طولانی سفر منتظر بودند تا به کرج برسند.

انگار راننده هم خسته شده بود؛ خسته تر از مسافرهایش. چشم هایش را می مالید و می خواست هر چه زودتر به مقصد برسد. آسمان از گرگ و میش گذشته بود و آفتاب برآمده بود.مسافران مشغول جمع وجورکردن بار و بندیل شان بودند. راننده باید پل شهید سلطانی را رد می کرد تا اتوبوس و هر آنچه در آن بود به مقصد نهایی برسند.اما کسانی که یک کیلومتر آن ورتر انتظار مسافرهای خود را می کشیدند هر چه ایستادند خبری از اتوبوس نشد که نشد. ساعت نزدیک شش صبح بود.

راننده خوابش برده بود و اتوبوس از بالای پل که 15 متر با رودخانه خشک کرج فاصله داشت به پایین سقوط کرد و این سقوط مرگ 16 نفر و 15 مسافر زخمی را باخود به همراه آورد.پیش از آنکه پلیس از حادثه باخبر شود رهگذری به اورژانس زنگ می زند و نیروهای امدادی به محل می رسند.

برای رسیدن به اتوبوس واژگون باید از تلی خاک عبور کنی. با گذر از این تپه با 10 ، 12 جنازه مواجه می شوی که رویشان را با پتو پوشانده اند و کنار هم چیده اند. هنوز آمبولانسی نیست تا این جسدها را که پای یکی و دست آن یکی از پتو بیرون زده به جایی برساند.صحنه تصادف آن قدر فجیع است که ماموران ویژه نیروی انتظامی مردم را دورتر از محل حادثه نگه داشته اند. اما مردم از همان فاصله دور کار خودشان را می کنند. هر یک موبایلی به دست دارند و از صحنه عکس و فیلم می گیرند.دو زن با چادر سیاه در کنار سه مرد فریادکشان می آیند و خود را خویشاوند مسافران معرفی می کنند و مکرر این جمله را می گویند: «فقط چندمتر به مقصد مانده بود.

چرا باید چنین اتفاقی می افتاد. چرا...»مدیر کشیک اورژانس شهر تهران آنجاست و خواب آلودگی راننده را به عنوان علت حادثه فقط در حد تخمین عنوان می کند.

رئیس اورژانس کرج هم همین را می گوید و فرمانده پلیس راهور کرج هم که آنجاست هیچ توضیحی درباره علت حادثه نمی دهد. این اظهارنظرها در حالی صورت می گیرد که سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی کرج در اطلاعیه ای عنوان می کند که اتوبوس مسافربری ساعت شش صبح جمعه در حدفاصل پل کلاک و پل شهید سلطانی کرج به علل «نامعلومی» از مسیر خارج و به داخل رودخانه سقوط کرده است.

جرثقیل آمده اما سه ساعت طول می کشد تا اتوبوس واژگون از صحنه جابه جا شود.پلیس هر روز از کم شدن تلفات جاده ای نسبت به سال های گذشته خبر می دهد.

اما انگار باید «عادت» کنیم که هرماه اتوبوسی واژگون شود و تعداد زیادی در دم بمیرند. همین چند روز پیش بود که ستاد مبارزه با مواد مخدر اعلام کرد که 27 درصد از معتادان کشور راننده اند. راستی دلیل این همه تصادف منجر به مرگ های اینچنینی چیست؟ آیا می توان ناامنی و غیراستاندارد بودن جاده های کشور را هم به مجموع دلایل اضافه کرد؟

ارسال نظرات
خط داغ