آگاه
کد خبر: ۱۴۵۵۸

تبدیل ریال به «داریک» و بازگشت به اصل

بسیاری از باستان شناسان همچون «کریستین سن» معتقدند؛ ریال یک واژه عاریتی از زبان اسپانیولی و تومان واژه ای ترکی است که در آستانه حذف سه صفر از پول ملی، بهتر است برای این مولد فرهنگی، یک نام ایرانی مانند «داریک» یا «تالانت» انتخاب شود.

در دوره هخامنشی از واحد «داریک» یا «دریک» برای سکه های طلا و از «سیکل» یا «شکل» برای سکه های نقره استفاده می شد.

در دوره اشکانی نیز «دراخم» که بعدها «درهم» نام گرفت استفاده می شد، ولی این واحد نیز همچون ریال و تومان عاریت گرفته از زبان غیرفارسی (یونانی) بود.

ایرانیان نخستین ملتی هستند که در دوره ایلخانی اقدام به چاپ اولین اسکناس در جهان کرده و اسکناس خود را «چاو» نامیدند.واژه «چاو» از زبان مغولی گرفته شد.

اسکناس «چاو» اولین بار در تبریز به چاپ رسید، ولی در پی یک شورش در این شهر (ناشی از عدم شناخت نسبت به اسکناس و احتمال هرگونه سوءاستفاده ناشی از چاپ آن) تولید این اسکناس متوقف شد تا اینکه در دوره قاجار اسکناس دیگری با واحد پول «تومان» منتشر شد.

به گفته صدیقه فروغیان کارشناس سکه، هرچند چاو را به چینیان نیز منتسب می دانند، ولی این اسکناس اولین بار در ایران منتشر شد.

او معتقد است در بین واحدهایی که پول ملی ایران به خود دیده داریک اصیل تر و ملی تر از سایرین بوده است.عبدالحسین ساسان عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان نیز در این خصوص می گوید: «برای ملت بزرگی چون ایران با یک پیشینه عظیم تاریخی درست نیست که واحد پول خود را از کشورهای غربی به عاریت بگیرد، لذا لازم است به جای استفاده از ریال یا تومان یا حتی قران، از یک اسم فارسی قدیمی همچون داریک یا دریک (داریوشی) بهره گرفته شود.»

ارسال نظرات
خط داغ