آگاه
کد خبر: ۱۴۵۵۲

اکونومیست لندن می نویسد

ایران و اسراییل، چنگ در حلقوم یکدیگر انداخته اند

سرویس بین الملل فرارو؛ هفته نامه ی انگلیسی اکونومیست:
اگر اين داستان تيره جاسوس ها و عمليات آنها را بتوان به يك تدبير منفرد خلاصه كنيم به اين صورت خواهد بود: ايران و اسراييل در يك نبرد مهلك مخفيانه ، درگیرند و در اين نبرد، ايرانيان بيشتر به همراه متحدان شان در حزب اله لبنان، سرگرم ايجاد حصارهايي به دور دشمنان دست و پا چلفتي اسراييلي خود هستند. اين به تنهايي موجب مي شود كتاب رونن برگمن در سطحي بالاتر از عادي قرار گيرد. بسياري از داستان هاي جاسوسي در خاورميانه مبتني بر شهرت عالي موساد مي باشد، شهرتي كه رو به منسوخ شدن می رود.

آقاي برگمن يك خبرنگار سرشناس محقق است كه براي پر فروش ترين روزنامه اسراييلي يديوث آهرنوث كار مي كند. منطقه ی كاري وي حائز اهميت است زيرا تقريبا راه ديگري وجود ندارد كه حقيقي بودن مطالبي را كه وي فاش مي كند، تأييد كرد. او ادعا مي كند كه مطالب عنوان شده در كتاب بر اساس هزاران سندي است كه اكثر آنها اسناد طبقه بندي شده مي باشند و براساس 300 مصاحبه است . بنابراين لازم است كه بسياري از داستان هاي نقل شده از آقاي برگمن را از روي اعتماد پذيرفت.

چيزي كه بدون شك حقيقت دارد اين كه چون انقلاب سال 1979 تا كنون ايران را به يك دشمن كينه توزاسراييل تبديل كرده است، سازمان هاي اطلاعاتي جمهوري اسلامي و دولت يهود چنگ به گلوي يكديگر گذاشته اند. اين امر مانع از همكاري گاه و بي گاه آنها نشده است. آقاي برگمن مي گويد در اوايل دهه 1980 ، اسراييل در عملياتي موسوم به "سيشل" (صدف دريايي) اسلحه به ايران فروخت كه هدف از اين فروش تا حدودي به خاطر اين بود كه تضمين كند جنگ بين ايران و عراق ادامه يابد تا هر دو دشمن اسراييل تضعيف شوند ولي همچنين تلاشي از روي درماندگي بود تا بخشي از نفوذي را كه اسراييل قبل از سقوط شاه در تهران برخوردار بود، بار ديگر به دست آورد. ولي در مجموع، در بيشتر اوقات هر دو كشور در مناقشه با يكديگر بوده اند.

با توجه به اين كه ايران در فاصله دوري از اسراييل قرار دارد، مرگبار ترين صحنه ، لبنان بوده است كه در آنجا ايران به عنوان پيروز قاطع ظهور كرده است. اشغال يك "منطقه امنيتي" در جنوب لبنان توسط اسراييل از سال 1982 تا 2000 موجب خشم شيعيان محلي شد و كار را براي هم مسلكان ايراني آنها آسان تر كرد تا حزب اله را به يك نيروي قوي سياسي و نظامي تبديل كند. به گفته آقاي برگمن، در آن دوره اسراييل مفتضحانه نتوانست به درون اين سازمان شيعي نفوذ كند. حزب اله بارها و خيلي قبل از جنگ سال 2006، با شاهكارهاي جاسوسي ، راهكارهاي بديع و تسليحات جديد اسراييل را شگفت زده كرد. وي مي گويد، برعكس ، تلاش هاي اسراييل عليه حزب اله بيشتر شبيه كارهاي بازرس كلوسو بود تا شبيه كارهاي جيمز باند باشد.

نويسنده كتاب در تأييد اين ادعاها چندين فصل را به نگارش در مي آورد و چندين عمليات ويژه اسراييلي را توصيف مي كند كه بيشتر آنها با شكست مواجه شده و اسم برخي از فرماندهان پيشين آنها را نام مي برد و از آنها نقل قول مي كند. او همچنين داستان زندگي عماد مغنيه را به تفصيل شرح مي دهد، داستان مردي كه به گفته او مسئول برخي از شگفت آورترين حملات حزب اله از جمله بمب گذاري پايگاه تفنگداران دريايي آمريكا در بيروت در سال 1983 بوده است. در اين كتاب ادعا مي شود كه مغنيه ، ويليام باكلي، رييس پايگاه سيا در بيروت را ربود.

اگر لبنان صحنه اصلي نبرد بين ايران و اسراييل بوده است ، مسئله اصلي بين آنها جستجوي فرضي ايران براي دستيابي به تسليحات هسته اي مي باشد. در اينجا نيز آقاي برگمن مي گويد كه ايرانيان پيوسته اسراييل را فريب داده و اسراييل و متحدان غربي آن را گول زده اند. ولي اين داستان هنوز تمام نشده است . اما دليل وجود دارد كه در مورد اين كه آيا ايران سازمان هاي اطلاعاتي اسراييل را به طور جامع و آن گونه كه آقاي برگمن مي گويد شكست داده است، در شگفت بود. يك نمونه ، قتل مغنيه در دمشق ( كه به گفته حزب اله توسط اسراييل صورت گرفت )درست در زماني كه كتاب آقاي برگمن به زير چاپ مي رفت، مي باشد. نمونه ديگر كشف و تخريب چيزي توسط اسراييل است كه به نظر مي رسد يك رآكتور هسته اي مخفيانه سوريه بوده كه آقاي برگمن ادعا مي كند ايران در تأمين هزينه آن كمك كرده است.

ولي آيا ايران واقعا در آن دست داشت؟ يكي از منابع اطلاعاتي مي گويد كه ايران در آن همدست نبود و به نظر مي رسد كه در مورد اين اقدام مخاطره آميز سوريه هيچ چيز نمي داند. يك منبع اطلاعاتي ديگر، در مورد اين ادعاي آقاي برگمن ترديد دارد كه هشدار قاطعانه اي از سوي علي رضا عسكري يك ژنرال ايراني داده شد. وي اكنون ناپديد شده و تصور مي رود به سيا پناهنده شده باشد. با اين حال، جاسوسي يك بازي عجيب و غريب است. همه جزييات جالب توجه در اين كتاب الزاما صحت ندارند و تنها برخي از آنها را مي توان به سهولت تأييد كرد.

ارسال نظرات
خط داغ