آگاه
کد خبر: ۱۴۲۸۱

چالش کنترل تورم

علی نظری در روزنامه سرمايه در مورد چلش كنترل تورم چنين نوشته است:

سرعت و تورم دارای قرابت و شباهت نزدیکی اند. تورم در اقتصاد میزان حرکت شاخص قیمت ها در واحد زمان و سرعت در فیزیک معادل مسافت طی شده توسط یک متحرک در زمان تعیین شده. ماشینی را تجسم کنید که اندک اندک سرعت آن افزایش یافته و از 10 کیلومتر در ساعت به 140 کیلومتر در ساعت رسیده، اگرچه ممکن است این افزایش سرعت بطنی و تدریجی حاصل شده باشد، ولی کاهش سرعت آناً و ایمن چندان آسان نیست. افزایش نقدینگی همچون نقش پدال گاز را در افزایش تورم ایفا می کند و مطالعات اقتصادسنجی نشان می دهد این دو عامل در درازمدت پابه پای یکدیگر حرکت می کنند اگرچه ممکن است در کوتاه مدت، تمام رشد نقدینگی بر نرخ تورم منعکس نشود ولی به دلیل ثابت بودن ماهوی سرعت گردش پول، افزایش نقدینگی به تدریج و در درازمدت آثار زیانبار خود را بر نرخ تورم آشکار می کند. این واقعیت هنگام اجرای سیاست های کنترل تورم نیز به راحتی قابل درک است. هنگامی که رشد نقدینگی از نرخ 40 درصد به حدود 5/22 درصد می رسد، این امر به مفهوم آن است که در صورت اجرای بلندمدت این سیاست نرخ تورم می تواند به 5/22 درصد برسد ولی در کوتاه مدت به دلیل سرعت اولیه قیمت ها و تاثیرات رشد نقدینگی در دوره های پیشین دستیابی به چنین رقمی به راحتی ممکن نیست و سیاست های پولی انقباضی حداقل در میان مدت برای جبران مافات الزامی است.

کنترل تورم در ایران به دلایل متعددی از پیچیدگی های مضاعفی برخوردار است. بسیاری از ابزارهای متداول بانک های مرکزی جهان همچون عملیات بازار باز، فروش اوراق قرضه و افزایش نرخ بهره از سوی بانک مرکزی ایران اجرا نمی شود. این امر به آن مفهوم است که بسیاری از پدال های ناوبری اساساً در اختیار بانک مرکزی نیست و به همین دلیل کنترل سرعت حرکت قیمت ها برای سیاستگذاران اقتصادی بسیار دشوار است. هنگامی که دولتمردان برای دستیابی به اهداف جاه طلبانه خود بر پدال افزایش نقدینگی می فشارند همچون گنجشکی می مانند که در جیک جیک مستان، فکر زمستان را از یاد برده است و آن هنگام که سرمای تورم همه را به لرزه درمی آورد زمین و آسمان را به هم می دوزند و از بقال و کاسب خرده پا تا تورم جهانی را عامل تورم معرفی می کنند تا راهی برای تبرئه خود بیابند.

ارسال نظرات
خط داغ