موج انتقادهای المپیکی به رئیس جمهوری
سرمایه: دیروز المپیک تمام شد و تمام کشورهای جهان جایگاه خود را در آن درک کردند اما معمولاً چنین رویدادهایی برای ما خصوصاً اگر با شکست همراه باشد به این راحتی ها جمع نخواهد شد و تبعات آن ادامه خواهد داشت. المپیک پکن اوج ناکامی کاروان ورزشی ایران بود و زخم های کهنه ای را این نتایج باز کرده است تا مردان موثر در ورزش دیروز و امروز کشور با اظهارنظرهای متفاوت به جان یکدیگر بیفتند. گروه بندی ها کاملاً مشخص و واضح است. تمام آنها که مسوولیتی در بدنه سازمان تربیت بدنی یا کمیته ملی المپیک دارند از زیربار مسوولیت باخت شانه خالی می کنند و توپ را با تمام قدرت به زمین دیگران شوت می کنند، البته برخی دیگرانی که بیرون گود مانده اند فرصت را برای تسویه حساب مغتنم شمرده وتندترین حملات را متوجه مسوولان ورزش می کنند؛ اینکه کدام گروه حقیقتاً استدلال و دلیلش برپایه منطق است به قضاوت شما که تمام این اظهارنظرها را می خوانید و در جریان توانایی های ورزش ایران در گذشته و وضعیت فعلی آن هستید، برمی گردد.
-
یزدانی خرم: کشتی گیران همت نکردند
یزدانی خرم رئیس فدراسیون کشتی همچنان مدعی است تمام تلاش خود را برای موفقیت تیمش انجام داده اما این کشتی گیران بوده اند که کم گذاشتند. او می گوید: «در طول این سه سال که مسوولیت را قبول کردم برای موفقیت و افتخارآفرینی کشتی گیران در المپیک از تمام ابزارهای موجود استفاده کردم اما خود کشتی گیران هم برای رسیدن به موفقیت باید همت می کردند.»
یزدانی خرم که اطمینان می دهد از نظر مالی هیچ کدام از ورزشکارانش دچار مشکل نبوده اند ورای مسائل علمی و تخصصی، غیرت و تعصب را هم لازمه موفقیت می داند: «همه چیز در مسائل فنی و اردوی منظم خلاصه نمی شود بلکه غیرت و تعصب و صرف فعل خواستن توسط کشتی گیران از عوامل مهم در کسب افتخار در میادین معتبر بین المللی است.»
-
اسحاقی: کمیته المپیکی ها عذرخواهی کنند و استعفا دهند
اسحاقی رئیس فدراسیون گلف که در دولت گذشته مدیر روابط بین الملل سازمان بوده، حمله تندی را متوجه مسوولان کمیته ملی المپیک می کند. از نظر او، آنها مقصرند و هیچ توجیهی را هم نمی پذیرد: «در اینکه ورزشکاران اعزامی به المپیک نتوانستند نتیجه ای
در خور شأن ورزش ایران کسب کنند، شک و تردیدی وجود ندارد بنابراین هیچ توجیهی برای سرپوش گذاشتن برای نتایج قابل قبول نخواهد بود. حداقل انتظار از مسوولان کمیته ملی المپیک که مقصر اصلی این ناکامی ها هستند این است که به طور رسمی عذرخواهی کرده و از سمت خود کناره گیری کنند.» اسحاقی هیچ اشاره ای به نقش مسوولان سازمان تربیت بدنی در این شکست نمی کند.
-
افشارزاده: مجلس متوقع نباشد
اما بشنوید از افشارزاده رئیس فدراسیون وزنه برداری. او حتی پیگیری مجلس درخصوص نتایج اخیر کاروان ورزشی را برنمی تابد و در مقام پاسخگویی به انتقادات مطرح شده از سوی مجلس برمی آید. او با اشاره به اینکه مجلس در شرایط فعلی بی جهت متوقع شده، به مهر می گوید: «وقتی پیروز می شوید همه می خواهند خود را در پیروزی سهیم کنند اما در زمان باخت فقط انتقاد می کنند و کسی به علل واقعی آن نمی پردازد. جمعی از نمایندگان مجلس از وزنه برداری انتقاد کردند که چرا در پکن ضعیف عمل کرد اما من از آنها می پرسم آیا هنگام برگزاری اردوها یک بار به آنها سرزدید که امروز بابت شکست ها متوقع شده اید؟» جالب اینکه او ناکامی های گذشته را یادآوری می کند و اینکه آن نتایج هم در سایه رضازاده محو شده است: «در رقابت های سال 2004 فقط رضازاده موفق به کسب مدال طلا شد و به نظر من نتایج او همه ناکامی ها را تحت الشعاع خود قرار داد.»
-
فائقی: رئیس جمهوری پیگیری کند
وقتی مسوولان ورزش انتقاد مجلس را هم برنمی تابند منتقدان هم چاره ای ندارد جز اینکه به مرجعی بالاتر رجوع کنند. فائقی معاون اسبق سازمان تربیت بدنی ابراز امیدواری کرد لااقل رئیس جمهوری احمدی نژاد وارد این معرکه شود و دستور بررسی نتایج کاروان ورزش ایران را صادر کند. او می گوید: «رئیس جمهوری باید از مسوولان مربوطه بخواهند دلایل ناکامی برخی رشته ها و چگونگی نتایج کسب شده در پکن را توضیح بدهند چرا که چشم امید ما و همه ورزش دوستان کشور به پیگیری ایشان است.» او از انتظار مردم برای شفاف سازی می گوید و یادآور می شود حضور در المپیک، روحیات المپیکی می خواهد.
فائقی به شعارهای عملی نشده مسوولان اشاره کرده و می گوید: «شعارهای مسوولان اصلاً اجرایی نبوده و فقط تعداد افراد اعزامی زیاد بود اما کسب دو مدال اصلاً توجیه پذیر نیست. آنها قول مدال داده بودند که اشتباه محض بود.»