آگاه
کد خبر: ۱۴۱۰۳

ابهام در تعیین درصد ساخت خودروهای داخلی

سرمایه: در حال حاضر بیش از یک میلیون دستگاه انواع خودرو در کشور تولید می شود که تولید قطعات مورد نیاز حدود 800 هزار دستگاه از این خودروها توسط قطعه سازان داخلی صورت می گیرد. می توان گفت 80درصد خودروهای تولیدی کشور ساخت داخل است اما باید توجه داشت این تولیدات از لحاظ کمیت رشد داشته نه کیفیت چرا که خودروهایی که به ادعای خودروسازان تا 95 درصد از قطعات آن در داخل تولید می شود و ساخت داخل به حساب می آید در دنیا جزء خودروهای از رده خارج هستند و برخی از این خودروها 20 سال است که تولیدشان متوقف شده است. کارشناسان عقیده دارند در شرایط فعلی برای تولیدکنندگان این مساله اهمیتی ندارد که چند درصد از یک محصول را در داخل تولید کنند بلکه ارزش افزوده ای که برای آن محصول ایجاد می شود، مهم است اما متاسفانه در کشور ما خودروسازان فقط تلاش می کنند یک خودرو بدون توجه به کیفیت، قیمت و ارزش افزوده تولید و روانه بازار کنند.

به گفته صاحب نظران اگر سیاست هایی که در صنعت خودرو اعمال می شود به همین صورت ادامه یابد نه تنها در آینده نزدیک بلکه تا 20 سال آینده نمی توان خودروسازان کشور را خودروساز تلقی کرد.
علی خاکسار استاد دانشگاه و کارشناس صنعت خودرو در این زمینه می گوید: «متاسفانه در سال گذشته آمارهای واقعی و درستی از درصد ساخت داخل خودروهای تولیدی در کشور از سوی مسوولان ارائه نشده و آمارهایی که ارائه شده براساس منافع خودروسازان تنظیم شده بود به طوری که برخی از خودروها تا 95 درصد ساخت داخل اعلام شد.»

وی می افزاید: «برای تعیین درصد ساخت داخل یک خودرو باید آن را از لحاظ وزنی، تعداد قطعات و ارزش افزوده مورد بررسی قرار داد که متاسفانه در کشور ما درصد ساخت داخل فقط از لحاظ وزنی مشخص می شود.» خاکسار معتقد است: «مقایسه خودروسازان درخصوص درصد ساخت داخل در کشور از لحاظ وزنی معیار غلطی است.»

وی می گوید: «در دنیای امروز تولید اقتصادی مبنا و معیار اصلی است تا صنعتی و برای تولیدکنندگان این مساله اهمیتی ندارد که چند درصد از یک محصول را در داخل تولید می کنند. مهم ارزش افزوده ای است که برای آن محصول ایجاد می شود و متاسفانه در ایران تولید اقتصادی مبنا و معیار قرار نمی گیرد.»

این کارشناس صنعت خودرو می گوید: «در کشور ما برای خودروسازان اهمیتی ندارد که یک خودرو چه مقدار ارزش افزوده ایجاد می کند یا چقدر از خروج ارز از کشور جلوگیری می شود و فقط خودروسازان کشور تلاش می کنند یک خودرو بدون توجه به کیفیت، قیمت و ارزش افزوده تولید کنند.»

وی در ادامه می افزاید: «با توجه به سیاست های اعلام شده در این صنعت نه تنها در آینده نزدیک بلکه تا 20 سال آینده خودروسازان کشور را نمی توان خودروساز تلقی کرد.»

خاکسار معتقد است: «اگر قرار باشد به سمتی برویم که واقعاً درصد ساخت داخل معیار تعیین کننده برای تولید داخل باشد باید ارزش قیمت تمام شده و قیمت محصول تعیین کننده باشد نه وزن آن.»
این کارشناس می افزاید: «اگر می خواهیم در صنعت خودرو به سمت تولید باکیفیت گام برداریم مهم نیست که بعضی از قطعات خودرو را 100 درصد وارد و مونتاژ کنیم. مهم این است که ارزش افزوده ایجاد شده و رضایت مصرف کننده را هم از لحاظ قیمت و کیفیت تامین کند.»

از سوی دیگر محمدقلی یوسفی کارشناس خودرو نیز معتقد است: «با توجه به شرایطی که در دنیا حاکم است تولید و تجارت درهم ادغام شده و یک مفهوم واحد پیدا کرده و تولید خودرو ملی و درصد ساخت داخل مفهومی ندارد و برای تولیدکنندگان مهم این است که کالایی که تولید می شود چه میزان ارزش افزوده داشته و چه میزان درآمد و اشتغال ایجاد کرده است.»

وی می افزاید: «اگر بخواهیم دلمان را به این خوش کنیم که یک سمبل در داخل کشور داشته باشیم این نه به نفع کشور است و نه باعث از بین رفتن نابرابری و عقب ماندگی اقتصادی کشور خواهد شد.»
این کارشناس می گوید: «باید توجه داشت که صنعت موتور تحول اقتصادی هر کشور به حساب می آید و صنعت خودرو نیز نقش مهمی در این زمینه دارد و در ایران نیز 60 درصد فعالیت های اقتصادی کشور مربوط به صنعت خودرو و زیرمجموعه های آن است.»

یوسفی در ادامه معتقد است: «صنعت خودرو در کشور به یک ابزار سیاسی تبدیل شده و نگاه مدیران کشور به این صنعت سیاسی است تا مدیریتی و این از یک عزم ملی حکایت نمی کند بلکه این امر باعث خواهد شد تصمیم هایی که برای این صنعت اتخاذ می شود در کوتاه مدت قابل اجرا باشد و در بلندمدت ثمری نخواهد داشت.»

این استاد دانشگاه می افزاید: «قبل از انقلاب حدود 30 تا 40 درصد تولید خودرو در داخل صورت می گرفت و 60 درصد آن از خارج تامین می شد ولی در حال حاضر این میزان رشد چشمگیری داشته است و مسوولان و دست اندرکاران این صنعت باید از توانایی ای که بین قطعه سازان و خودروسازان ایجاد شده، حمایت و آنها را تشویق کنند و تولیدات خود را مطابق با مدرن ترین تکنولوژی روز دنیا تولید کنند.»
این کارشناس خودرو معتقد است: «خودروسازان باید با جذب سرمایه های خارجی و جوینت شدن با خارجی ها رقابت خود را در بازارهای جهانی ارتقا دهند تا بتوانند واقعاً محصولی را تولید کنند که ارزش افزوده بالایی داشته باشد.»

یوسفی می گوید: «تعیین درصد ساخت داخل برای هر کالایی نگاه نادرست و غلطی است بلکه باید نگاه مدیران و مسوولان کشور به این صنعت نگاه اقتصادی باشد.»

حسین قاسمی کارشناس اقتصادی نیز می گوید: «در برخی کشورهای سازنده خودرو به دلیل اینکه تولید بعضی قطعات در داخل از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیست، به کارخانه ها و کشورهای دیگر سفارش می دهند.»

وی می گوید: «کشوری که بتواند بیشتر از 70 درصد یک خودرو را تولید کند، خودروساز محسوب می شود البته منوط به اینکه قیمت فروش در داخل و خارج یکسان باشد و همچنین بتواند محصولی را تولید کند که در بازارهای بین المللی رقابت کند و به عنوان تک تولیدکننده، آن محصول را به صورت مستقل معرفی کند.»

قاسمی می افزاید: «متاسفانه مشکل عمده ای که در کشور ما وجود دارد این است که کارخانه های تولید خودرو در کشور از سوبسید استفاده می کنند و تقریباً ارزش افزوده تولید خودرو پایین است و اگر این سوبسیدها برداشته شود، خودروسازان قادر به تولید نخواهند بود.»

با این حال صنعت خودرو در سال های گذشته به کمیت بیش از کیفیت بها داده و مسوولان نیز پیوسته دم از افزایش و رشد تولید این صنعت می زنند ولی با نگاهی دقیق به شرایط حاکم بر این صنعت مشخص می شود رشد تولید در سال های اخیر اشاعه و گسترش مونتاژ را به دنبال داشته است. به عبارت دیگر رشد تولید حاصل نشده مگر با گسترش مونتاژ.

صنعت در چند سال اخیر با درصد ساخت بالای برخی خودروها توانسته از رشد کمی برخوردار شود اما راه توسعه را که کیفیت نیز جزء شاخص های اصلی آن است به کندی پیموده است.

ارسال نظرات
خط داغ