آيا اعمال تحريم های جدید جدي است؟
دکتر محمد صدر در مورد تحریم های جدید علیه ایران در روزنامه اعتماد چنین نوشته است:
بحث تهديدهاي گروه1+5 عليه ايران در خصوص پذيرش سريع تر بسته پيشنهادي از يک سو و بحث اعمال تحريم هاي بيشتر عليه ايران از سوي ديگر را مي توان اين طور ارزيابي کرد که اين گونه فشارها عليه ايران براي اين است که اروپا و امريکا به ايران پيام بدهند تحريم ها به صورت جدي دنبال مي شود. در واقع موضوع تحريم بانک ملي و بيانيه اتحاديه اروپا خارج از قطعنامه هاي سازمان ملل متحد بود. يعني در اين قسمت امريکا و اروپا با يکديگر اختلافي ندارند؛ افزايش فشارهاي سياسي، اقتصادي و تبليغاتي عليه ايران، که از طريق قطعنامه هاي سازمان ملل و تصميمات اتحاديه اروپا و امريکا، جداي از چين و روسيه، اتخاذ مي شود.
اما آن چيزي که مقداري فشار رواني هم همراه آن بود، بحث حمله نظامي توسط اسرائيل يا خود امريکا است که در اين قسمت اختلافات جدي بين اروپا و امريکا وجود دارد. يعني اروپا در حمله نظامي، چه بخواهد از طرف اسرائيل باشد و چه بخواهد از طرف امريکا باشد، به هيچ وجه با امريکا که تصميم گير اصلي است، توافق نخواهد کرد.
اصلاً علت اينکه اروپا در تحريم ها کاملاً با امريکا هماهنگ است، اين است که سعي کند امريکا را از حمله نظامي بازدارد و به همين دليل در تحريم هاي اقتصادي با امريکا همکاري مي کند. در بعد تحريم هاي اقتصادي، سياسي اروپا و امريکا با يکديگر هماهنگ هستند و خيلي هم جدي با همديگر کار مي کنند ولي در بعد نظامي نه.
من اعتقاد دارم اسرائيل بدون اجازه امريکا جرات حمله به ايران را ندارد و امريکا در اين مواقع حساس در بعد نظامي کاملاً اسرائيل را کنترل مي کند و بنابراين اگر روزي اسرائيل خواست به ايران حمله نظامي کند، يعني موافقت امريکا را گرفته است. در مورد حمله 33 روزه اسرائيل به لبنان که مشخصاً با موافقت امريکا بود، برخي تحليل ها وجود دارد که اصلاً اسرائيل خودش نمي خواست حمله کند، بلکه امريکا مجبورش کرد آن جنگ 33 روزه را راه بيندازد چون فکر مي کرد مي تواند حزب الله را از بين ببرد.
دليل دوم در اين مورد که اسرائيل بدون اجازه امريکا نمي تواند کار نظامي را انجام بدهد در زمان حمله نظامي امريکا به عراق است. در آن زمان صدام حسين چند موشک به اسرائيل شليک کرد اما امريکا به اسرائيل گفت شما اصلاً عکس العمل نشان ندهيد، چون اگر اسرائيل عکس العمل نشان بدهد، حالت جنگ اعراب و اسرائيل را پيدا مي کند و اعراب مي روند پشت سر صدام حسين و از وي حمايت مي کنند. اين است که اسرائيل موشک ها را خورد و هيچ گونه عکس العملي نشان نداد؛ اسرائيلي که اين اندازه هم امنيتش برايش مهم است و هم اينکه بگويد من هميشه تفوق نظامي بر کشورهاي عربي دارم و در واقع با اين استراتژي زنده است، چون امريکا گفت عکس العملي نشان ندهد، عکس العملي نشان نداد. بنابراين حمله نظامي اسرائيل به ايران بدون توافق و اجازه امريکا امکان پذير نيست. در واقع در اين زمينه هر اتفاقي بيفتد، امريکا مسوول است که طبيعتاً بايد پاسخگو هم باشد.