ریانووستی بررسی می کند
آيا احمدي نژاد در حال ترك صحنه است؟
به گزارش سرویس بین الملل فرارو، نشریه ی روسی ریانووستی طی مقاله ای به این نکته توجه داده است که آقای احمدی نژاد در حال ترک قدرت است.
این گزارش را در ذیل بخوانید:
يك سال ديگر در ايران انتخابات رياست جمهوري برگزار خواهد شد. تغييرات سياسي در اين كشور به طور مكرر صورت نمي گيرد ولي هر بار كه اتفاق مي افتد پيوسته در ارتباط با يك رويداد مهم سياسي در يك دوره پنج ساله است.
اين بار اين رويداد در ارتباط با مقاله اخير روزنامه ايتاليايي لارپوبليكا است. اين مقاله توسط يكي از متنفذترين سياستمداران ايران يعني علي اكبر ولايتي نگاشته شد. وي به مدت 17 سال وزير خارجه ايران بود. اگر چه ولايتي طي سال هاي اخير هيچ نقش سياسي برجسته اي را ايفا نكرده ولي نفوذ سياسي خود را به عنوان مشاور ديپلماتيك آيت ا.. علي خامنه اي، رهبر عالي مذهبي ايران حفظ كرده است.
ولايتي در مقاله اش مي نويسد كه از حالا به بعد (آيت ا..) خامنه اي خود گفت و گوهاي مربوط به برنامه هسته اي را در دست مي گيرد. به عبارت ديگر، وي محمود احمدي نژاد را از اين مسئوليت معاف كرده است. ولايتي مي گويد تصميم رهبر ايران بر اثر نياز به جستجو براي مصالحه بر سر برنامه هسته اي ايران تسريع شد.
ولايتي تصريح مي كند كه ايران كاملا آماده است تا در ملزومات سياست خارجي رييس جمهور تجديد نظر كند. وي به نقل از (آيت ا..) خامنه اي گفت كه صلح بين الملل به شناسايي حاكميت و احترام به مرزهاي بين المللي متكي است. اين يك نشانه روشن مبني بر اين است كه (آيت ا..) خامنه اي نمي خواهد "اسراييل را از صفحه روزگار حذف كند." وي معتقد است كه "آينده سياسي كشورهاي مهم در منطقه بايد در انتخابات مردم سالارانه تعيين شود، و اگر مسلمانان، يهوديان و مسيحيان در آن انتخابات به عنوان شهروندان آزاد شركت كنند، نتايج آن بايد مورد قبول و احترام واقع شود."
بسياري از كارشناسان سياسي معتقدند كه اين اظهارات تأييدي بر موضع رسمي تهران در مورد شناسايي اسراييل است كه توسط رييس جمهور قبلي محمد خاتمي تنظيم گرديد. آن موضع اساسا مي گويد كه اگر فلسطيني ها به يك پيمان صلح بر اساس يك راه حل دو كشوري رأي دهند، ايران به فلسطيني ها ملحق خواهد شد و بنابراين امكان دارد اسراييل را به رسميت بشناسد.
اگر چه تصميم (آيت ا..) خامنه اي مبني بر قبول مسئوليت براي سياست خارجي در نگاه اول شگفت آور است ولي چند توضيح احتمالي براي آن وجود دارد.
اول اين كه ايران زمينه را براي گفت و گو با رييس جمهور جديد ايالات متحده آماده مي كند و مي خواهد در مورد همة مسائل كليدي از يك لوح سفيد شروع كند. تهران به اين طريق احتمالا براي پيشرفت در برنامه هسته اي خود و در عين حال كاهش تنش با اسراييل مهلت كسب مي كند.
دوم اين كه رهبر ايران كارهاي مقدماتي را براي انتخابات رياست جمهوري در سال آينده به راه انداخته است. او زمان درستي را انتخاب كرده است (انتخابات 12ماه ديگر صورت مي گيرد)، و با انتخاب يكي از برجسته ترين جنبه هاي خط مشي احمدي نژاد، رييس جمهور را از بخش قابل ملاحظه اي از قدرت خود محروم ساخته است.
چه كسي جايگزي احمدي نژاد خواهد شد و آيا جانشين وي مأموريت او را ادامه مي دهد؟ اين سؤالات به طور فزاينده اي جنبه فوريت دارند.
چند تن از شخصيت هاي ايران در صحنه جهاني در سال هاي گذشته بار ديگر در صحنه سياست داخلي ظاهر شده اند. يكي از آنها شريك قديمي احمدي نژاد، علي لاريجاني، دبير پيشين شوراي امنيت ملي است. او كه قبلا مذاكره كننده اصلي هسته اي ايران بود ناگزير شد به خاطر مخالفت با رييس پيشين خود، گروه احمدي نژاد را ترك گويد. وقتي نتايج انتخابات مجلس در بهار گذشته در ايران اعلام شد، همه روي لاريجاني شرط بستند كه خود را به عنوان يك نو محافظه كار مطرح كرد. تصور مي رفت كه اگر رژيم حاكم قبل از انتخابات رياست جمهوري محبوبيت خود را از دست دهد، او در اين مورد كمك كند.
اكنون به نظر مي رسد آن سناريو در حال رخ دادن است. اگر چه به طور مفتضحانه اي دشوار است كه در ايران خطوط مستقيم را رسم كرد، ولي لاريجاني كه اكنون رييس مجلس است، احتمالا نقش مهم فزاينده اي را ايفا مي كند.
هر چيز ديگري رخ دهد، كاملا روشن است كه احمدي نژاد در حال از دست دادن تدريجي نفوذ خود در صحنه جهاني است. آينده نشان خواهد داد كه آيا وي به طور كلي صحنه سياسي را ترك خواهد گفت يا خير.