آگاه
کد خبر: ۱۲۸۱۹۷

نحوه پاسخ‌گویی احمدی‌نزاد به سوالات فرهنگی

نشست خبری روز گذشته رئیس‌جمهور با خبرنگاران در حالی برگزار شد که مهم‌ترین پرسش فرهنگی اصحاب رسانه را خبرگزاری مهر پرسید. اما باید دید به این سئوال چه پاسخی از سوی احمدی‌نژاد داده شد.

نشست خبری روز گذشته رئیس‌جمهور با خبرنگاران در حالی برگزار شد که مهم‌ترین پرسش فرهنگی اصحاب رسانه را خبرگزاری مهر پرسید. اما باید دید به این سئوال چه پاسخی از سوی احمدی‌نژاد داده شد.

نشست خبری روز گذشته رئیس جمهور با خبرنگاران داخلی و تعدادی از نمایندگان رسانه‌های خارجی عمدتاً با محوریت پرسش‌های اقتصادی به ویژه التهابات اخیر در بازار ارز و سکه دنبال شد و به جرأت می‌توان گفت، تنها خبرنگاری که در میان سئوالات گوناگون اقتصادی، پرسش مهم فرهنگی مطرح کرد، خبرگزاری مهر بود.

احمدی‌نژاد در پاسخ به سئوال مهر که از وی پرسید در آخرین دیدار هیئت دولت با مقام معظم رهبری ایشان انتقاداتی را درباره وضعیت فرهنگی کشور نسبت به دولت داشتند و اعلام کردند نسخه‌ای از برنامه‌های عمیق فرهنگی را به رئیس جمهور داده‌اند، این نسخه چه بود و چه سرفصل‌هایی داشته است؟ گفت: ما هم نگران فرهنگ هستیم و بالاتر از مسائل اقتصادی، نگرانی فرهنگی داریم.

نوع مواجهه آقای احمدی‌نژاد با سئوال جدی و اساسی مهر نیز همینطور بود. وقتی او از رئیس‌جمهور پرسید که انتقادات رهبری از وضعیت فرهنگی چه بوده و ایشان چه نسخه‌ای به شما داده‌اند، او گفت که رئیس دولت هم نگران فرهنگ است و بالاتر از مسائل اقتصادی، دولت در حوزه فرهنگ نگرانی دارد.

اینکه دولت هم نگران مسائل فرهنگی است، لابد خوب است! اما آیا نفی‌کننده پاسخگویی دولت نسبت به مسائل گوناگون این حوزه بسیار مهم و اساسی هم هست که سئوال را با سئوال جواب می‌دهد.

به این جمله توجه کنید: «در بحث فرهنگ مهم‌ترین مسئله رویکرد فرهنگی و نوع نگاه‌ها به فرهنگ است، آیا ملت ما بی‌فرهنگ است؟ با فرهنگ‌ترین ملت، ملت ایران است.»

آیا سئوال مهر درباره فرهنگ ملت‌ها و موقعیت و جایگاه ملت ایران در میان ملل گوناگون بود که با چنین پاسخی روبرو شد؟ این در حالی است که اگر خبرنگار مهر نیز همانند خبرنگار روزنامه دولت امکان پرسیدن سئوالات دیگری را داشت، می‌توانست در همین حوزه فرهنگی، باز هم احمدی‌نژاد را خطاب قرار دهد و پرسش‌های دیگری از او بپرسد؛ مثلاً:

1. در وضعیتی که بازار نشر با نایاب شدن کاغذ مواجه است و دلال‌بازی در این عرصه، موجب تعطیلی بخش عمده‌ای از ناشران خصوصی و بیش‌تر ناشران دولتی شده، آیا هنوز هم می‌شود از کتاب و مطالعه صحبت کرد یا به تعبیر یکی از روزنامه‌نگاران کشور، روزی می‌رسد که کتاب جنبه تزیینی پیدا خواهد کرد و همه آن را در ویترین و دکور خانه‌هایشان قرار می‌دهند!

2. رهبر معظم انقلاب، در تیرماه سال 90 در دیدار کتابداران و مدیران نهاد کتابخانه‌ها از وضعیت مطالعه در کشور انتقاد کرده و همه نهادهای فرهنگی اعم از صداوسیما، وزارت ارشاد، نهاد کتابخانه‌ها و سایر دستگاه‌ها را به برنامه‌ریزی برای ارتقای سطح مطالعه در کشور ملزم کردند.

در همان زمان، معاون فرهنگی وزیر ارشاد در واکنشی فوری، پیگیری منویات رهبر انقلاب را از مهم‌ترین برنامه‌های معاونت فرهنگی قلمداد کردند و امید دادند که به زودی طرح جامعی در این زمینه آماده کنند که این طرح و برنامه تا زمان برکناری بهمن دری از این سمت، هیچگاه ارائه نشد.

3. در فضای فرهنگی کشور، رسانه‌های کاغذی (روزنامه‌ها و مجلات) هر روز نشریه خود را با دشواری به دست خوانندگان می‌رسانند. کمبود که نه، بگوییم نبود کاغذ در بازار، بیش‌تر از ناشران، روزنامه‌ها را با سختی مواجه کرده و با وجود فعال شدن کارگروه کاغذ در وزارت ارشاد، هنوز هیچ نتیجه‌ای عاید فضای نشر کشور نشده است.

آقای رئیس جمهور حتما به خاطر دارند که در نشست 17 مرداد خود با خبرنگاران، در حالی که عده‌ای از وبلاگ‌نویسان حامی دولت به عنوان خبرنگار در این جشن حضور داشتند، اسماعیل شفیعی سروستانی، مدیرمسئول موعود ـ که از روزنامه‌نگاران کارکشته و باتجربه کشور است ـ گفت که ماهنامه‌اش تا شهریور خواهد توانست روی پا بایستد و کمبود و گرانی کاغذ، لاجرم آن را تعطیل خواهد کرد.

دولتی که خود را دغدغه‌مند فرهنگ مردم می‌داند و وقتی مورد سئوال قرار می‌گیرد، خودش را در جایگاه سئوال‌کننده می‌گذارد و می‌گوید که اینها دلواپسی او نیز هست؛ دولتی که به جای جواب دادن، توپ را به زمین دیگران می‌اندازد و جمله تکراری فلان مقدار پول را چه کردند را به زبان می‌آورد، باید نگاهی به کارنامه خود در حوزه فرهنگ بیندازد و این همه نابسامانی را با شجاعت بپذیرد.

اینکه با فرافکنی و به گردن دیگران انداختن مشکلات، سئوالات دیرینه و مکرر اهالی رسانه را به وادی پرسش‌های جدید ببریم و به جای اینکه جواب بدهیم، سئوال را با سئوال از سر واکنیم، نیازی به نشستن و گفتگو کردن نیست.

وقتی سخن از فرهنگ می‌شود، تاختن به تمام نهادهای فرهنگی ـ که زیرمجموعه دولت نیستند، اما به تعبیر آقای رئیس‌جمهور از دولت پول می‌گیرند ـ چه نفعی دارد؟ به ویژه اینکه مگر دولت این پول را از جیب شخصی می‌پردازد که بارها این قضیه را چون پتک بر سر دیگران فرود می‌آورد؟

حتما همه مخاطبان سخنان دیروز رئیس جمهور مایلند علاوه بر آنکه از نحوه هزینه‌ شدن 150 میلیارد تومان نهاد فرهنگی مورد اشاره احمدی‌نژاد مطلع می‌شوند، از سرنوشت 11 هزار میلیارد تومان پولی که در اختیار مسئول دفتر رئیس جمهور است، باخبر شوند و بدانند چنین رقم سنگینی کجای کشور هزینه می‌شود.

توجه داشته باشید که آقای احمدی‌نژاد در پاسخ به مهر در نشست روز خبرنگار نیز با استفاده از همین ادبیات، خبرگزاری مهر را منت‌دار بودجه دولتی خطاب کرده بود و البته تأکید کرده بود که پول مهر را با وجود نقدهای فراوان این رسانه، خواهد داد!
ارسال نظرات
خط داغ