آگاه
کد خبر: ۱۲۷۴۸

نیوزویک بررسی می کند: بهاي نفت و حمله به ايران

هفته نامه ی امریکایی نیوزویک طی مقاله ای به قلم "يورگ کاستاندا" ، پیامدهای نفتی حمله احتمالی اسراییل یا امریکا علیه تاسیسات اتمی ایران را مورد بررسی قرار داده است.
بخوانید:

اين روزها دو سؤال اذهان را به خود مشغول کرده است و بنظر نمي رسد کسي پاسخ مناسبي براي ‏آنها داشته باشد. اول اينکه، چرا با وجود رشد کند اقتصاد جهان و تمايل سعودي ها براي افزايش توليد نفت، بهاي نفت ‏همچنان رو به افزايش است؟ دوم اينکه، چرا بسياري از حکومت ها و تحليلگران تصور مي کنند که آمريکا يا اسرائيل ‏و يا هر دو تلاش خواهند کرد قبل از اتمام دوره تصدي جرج بوش، برنامه هسته اي ايران را نابود کنند و يا مانع از ‏اجراي آن شوند؟ ‏

اگرچه پاسخ هايی براي اين دو سؤال وجود دارند، اما نويسنده اين مقاله معتقد است که پاسخ ، در ارتباط بین اين ‏دو سؤال با يکديگر است.‏

مسلما ً هيچ توجيه قطعي براي افزايش دائمي و خيره کننده بهاي نفت، که اخيرا ً به بيش از 140 دلار در هر بشکه ‏رسيده است، وجود ندارد. اما يک دليل آن مي تواند اين باشد که دلالان انرژي و حتي مصرف کنندگان واقعي نفت از ‏جمله پالايشگاهها، شرکت ها و دولت ها بر مداخله آمريکا و اسرائيل بر عليه ايران در آينده اي نزديک شرط بندي ‏کرده اند و معتقدند که اين اقدام بهاي نفت را به شدت افزايش خواهد داد. اگرچه نگرش آمريکا، اسرائيل و خصوصا ً ‏اروپا درباره افزايش فشارها، تحريم ها و تهديدها بر ضد ايران مي تواند بهترين روش براي جلوگيري از اقدام نظامي ‏و کسب اطمينان از عدم دسترسي ايران به سلاح هاي اتمي باشد، اما اين پيامد ناخواسته را بدنبال دارد که احتمالا ً به ‏باور برخي از افراد مبدل خواهد شد. ممکن است اهالي بورس و ديگران بر اساس اين فرضيه عمل کنند که واشنگتن و ‏متحد اسرائيلي اش اقدام به "نابودي" تأسيسات هسته اي ايران خواهند کرد، چرا که اين دقيقا ً همان هدف بوش و ‏متحدانش است که در صورت عدم پذيرش قطعنامه هاي سازمان ملل توسط دولت احمدي نژاد اتفاق خواهد افتاد. ‏

اگر قرار باشد اين مداخله صورت گيرد، چه اتفاقي خواهد افتاد؟ اول اينکه، ايران قريب به يقين در اقدامي تلافي جويانه ‏اکثر و يا تمام فروش هاي نفتي خود را به خارج به حال تعليق درخواهد آورد؛ اين اقدام چند ميليون بشکه نفت را از ‏ذخيره کنوني بازارهاي جهاني نفت که هم اکنون به طور تقريبي 85 ميليون بشکه در روز است، کسر خواهد کرد. ‏سپس، هوگو چاوز متحد نزديک ايران به احتمال زياد فروش نفت را به آمريکا قطع خواهد کرد و احتمالا ً تعليق ‏عمومي فروش را اعلام خواهد کرد.

بدين ترتيب، 1.5 ميليون بشکه نفت ديگر نيز در روز از ذخائر نفتي جهان کم ‏خواهد شد. و در نهايت اينکه براي ديگر صادرکنندگان نفت (که در خفا اقدام اسرائيل و آمريکا را ستايش مي کنند و در ‏ملأ عام تظاهر به طرفداري از قوانين بين المللي مي کنند) حذف چندين ميليون بشکه نفت در هر روز از بازارهاي ‏جهاني غيرممکن نخواهد بود. قيمت ها نيز به احتمال زياد به سقف 200 دلار خواهد رسيد و يا احتمالا ً به مراتب بالاتر ‏از آن خواهد رفت.‏

آيا دود اين کار به چشم ايران و ونزوئلا مي رود؟ تاحدودي بله، اما تفاوت چنداني هم با تحريم فروش نفت به کشورهاي ‏صنعتي از سوي صادرکنندگان عرب بدنبال جنگ يوم کيپور (1973) در خاورميانه نخواهد داشت؛ اقدامي که منجر به ‏چهار برابر شدن بهاي نفت گرديد. دست کم برخورداري تهران و کاراکاس از ذخائر مالي به آنها اجازه مي دهد تحريم ‏را براي مدتي حفظ کنند. درست است، آنها نمي توانند اين شرايط را به مدت نامعلومي حفظ کنند، اما آيا جمهوريخواهان ‏واقعا ً مي خواهند مبارزه انتخاباتي پاييز را با بنزين گالني 6 دلار- يعني يک افزايش 50 درصدي - و بحران کنوني ‏خليج فارس و آمريکاي لاتين آغاز کنند؟ ‏

از سوي ديگر باب اقدام درباره ايران تا ابد گشوده نخواهد بود. هر چه بيشتر زمان بگذرد، ايران به ساخت سلاح اتمي ‏و قابليت پرتاب آن در منطقه نزديک تر خواهد شد. کاملا ً غيرممکن بنظر مي رسد که دولت اوباما بخواهد دور اول ‏رياست جمهوري خود را با حمله حساب شده به ايران آغاز کند؛ اين احتمال هم که اسرائيل به تنهايي و بدون رضايت ‏آمريکا مبادرت به انجام اين کار کند، بعيد بنظر مي رسد. در واقع، آنهايي که نگران ايران هسته اي هستند، جاي ‏کمتري براي مانور دارند.‏

يک نظريه اين است که برنامه هسته اي ايران اساسا ً بخاطر خرابکاري و ترورهاي پي در پي و همچنين اختلال در ‏خريد و نقل و انتقال تجهيزات که همگي توسط سرويس هاي اطلاعاتي غرب انجام شده اند، به مراتب عقب مانده تر از ‏آن چيزي است برخي تصور مي کنند. اين ديدگاه نشان مي دهد که تحريم هاي مالي، عمليات هاي مخفيانه و تلاش هاي ‏اسرائيل براي ايجاد تفرقه ميان ايران و متحدانش در منطقه، به ويژه سوريه، در حال حاضر مي توانند براي جلوگيري ‏از دستيابي ايران به سلاح هاي اتمي کفايت کنند. اما اگر ايران و ديگر کشورها باور دارند که گزينه نظامي همچنان در ‏دستور کار است، دلالان انرژي نيز اين باور را باور خواهند کرد و متعاقبا ً بهاي نفت بالا خواهد رفت.‏

ارسال نظرات
خط داغ