دیلی استار چاپ لبنان می نویسد
افکار خاتمی چرا تامل برانگیز است؟
به گزارش سرویس بین الملل فرارو ، روزنامه ی دیلی استار ، چاپ لبنان ، مقاله ای در باره ی سید محمد خاتمی درج نموده است که در زیر می خوانید:
رويارويي بين ايران و بسياري از كشورهاي غربي و خاورميانه نشان دهنده مسائل ستيزه جويانه اي است كه بعيد به نظر مي رسد به زودي حل شوند و يا با حملات نظامي آمريكا يا اسراييل عليه تأسيسات هسته اي ايران اصلا برطرف گردند. ميزان تماس هاي اندك بين آمريكايي ها و ايرانيان به ويژه عدم وجود هر گونه تماسي بين اسراييلي ها و ايرانيان قابل توجه است. بخش عمده مطالبي را كه در باره ايران مي شنويم معمولا از طريق رسانه هاي غربي است كه نسبت به ايران تعصب منفی دارند.
بنابراين شنيدن سخنان چند روز پيش رييس حمهور پيشين ايران محمد خاتمي در همايشي در نروژ، و سپس گفت و گويي دوستانه با وي براي من واقعا لذت بخش بود.
خاتمي به دلايلي چند، شخصيتي مهم است: عقايد حساس و بشردوستانه وي، ايدئولوژي اسلام گرايي اصلاح طلبانه او، و عزم وي براي تعامل با غرب و جهانيان در گفت و گويي بي پرده و نافع براي طرفين. ولي مهمتر از همه آن كه تك صدا نيست. وي دو بار بين سال هاي 1997 تا 2005 به رياست جمهوري ايران برگزيده شد و به گفته ايرانياني كه افكار عمومي را به دقت تحت نظر دارند، او هنوز از حمايت بسيار بين مردم ايران برخوردار است.
خاتمي اين روزها بيشتر وقت خود را صرف انجام وظيفه به عنوان مؤسس بنياد گفت وگوي تمدن ها مي كند و همچنين در "گروه عاليرتبة دبير كل سازمان ملل براي اتحاد تمدن ها" فعاليت دارد. هر دو اين گروه صاحب ارج، بر بهبود روابط بين جوامع اسلامي و غرب تمركز دارند.
پيام اصلي خاتمي در رابطه با اهميت گفت و گو - كه وي آن را از بحث و مذاكرات متمايز مي داند - به عنوان ابزاري براي بهبود درك متقابل است. وقتي خاتمي مي گويد "اساس گفت و گو، مهرباني و معاشرت است موضوع كمي جنبه احساساتي پيدا مي كند - ولي به خاطر داشته باشيد وي دو بار به رياست جمهوري برگزيده شده است.
خاتمي معتقد است رابطه بين برخي از قدرت هاي غربي و منطقه اسلامي به خاطر دو پديده ناميمون، شكل نامتناسبي به خود گرفته و موجب بروز تنش و منازعه شده است: سياست هاي برخي از قدرت هاي غربي داراي خصوصيت استكباري ، معيار دوگانه و خشونت است، در حالي كه بخش عمده دنياي اسلام از تحقير، عقب افتادگي و ديكتاتوري رنج مي برند و بدين ترتيب صلح امري غير ممكن مي شود.
خاتمي مي گويد براي فائق آمدن بر اين وضعيت تقابلي، دو چيز لازم است: احساس عدالت به جاي احساس وحشت و زير دست بودن، و فرهنگ تفاهم به ازاي خصومت. غرب بايد به شرق اسلامي به چشم يك شريك و نه يك دشمن نگاه كند و امنيت هر دو طرف به يكسان برقرار شود. او احساس مي كند كه گفت وگو و مذاكرات بايد بدون پيش شرط برقرار شود و منعكس كننده چند عامل مشترك باشد.
شرق و غرب داراي نگراني هاي مشترك در مورد ناامني در جهان خود هستند و هر دو مي توانند داراي هدف مشترك داشتن يك جهان سرشار از صلح و بدون سلطه جويي باشند. خاتمي مي گويد اگر چنين عوامل مشتركي را بتوان فعال كرد و هر دو طرف آماده باشند بر اساس احترام متقابل، به جاي سلطه گري، با يكديگر گفت وگو داشته باشند، مي توانيم يك نقشه راه مشترك را براي دست يافتن به مردم سالاري، صلح و امنيت تعريف كنيم.
وي مي افزايد "مردم سالاري بايد در خدمت منافع مردم خود باشد و نه در خدمت قدرت هاي خارجي" و يادآور مي شود كه براي ريشه گرفتن، نياز به زمان دارد. به گفته خاتمي "براي غرب 400 سال طول كشيد تا جوامع مردم سالاري برقرار كند، بنابراين ما نبايد انتظار داشته باشيم بعد از يك يا دو انتخابات بلافاصله مردم سالاري داشته باشيم."
خاتمي فردي جذاب و آرزومند است، ولي به اين دليل نيست كه ما بايد با دقت به حرف هاي او گوش دهيم و در مورد چالش هاي او به طور جدي تأمل كنيم. گوش دادن به حرف ها و تأمل كردن در باره چالش هاي او به اين دليل است كه نظرات وي منعكس كننده احساسات اكثريت ايرانيان است. با اين وجود، اين روزها احساسات اكثريت مردم ايران عامل محرك سياست هاي دولت نيست.
اگر اكثر ايرانيان در علاقه وافر خاتمي شريك هستند مبني بر اين كه "اجازه دهيم صداي خرد، مردم سالاري و عدالت در جوامع اسلامي آزادانه شنيده شود"، در آن صورت به نظر مي رسد كه ارزش داشته باشد قدرت هاي اصلي غربي و عربي به گونه اي سياست هاي خارجي را تدوين كنند كه آن احساسات را مورد آزمايش قرار دهند و اجازه دهند آن سياست ها اجرا شود. به نظر مي رسد قدرت هاي خارجي و مردم ايران از واقعيت معكوس رنج مي برند: فشار، تحريم و تهديد عليه ايران به رهبران تندرو امكان مي دهد تا قدرت خود را تحكيم بخشند و گرايش هاي ملايم تر اكثريت را خاموش كنند.