پشت پرده قتل دوست قديمي به دست فروشنده موبايل
زن جواني که متهم است با همدستي مردي شوهرش را به قتل رسانده روز گذشته در جلسه محاکمه اتهام خود را انکار کرد و هم جرمش را عامل بدبختي خود خواند.
به گزارش اعتماد محمدرضا حيدري نماينده دادستان تهران در ابتداي اين جلسه محاکمه که ديروز برگزار شد در خصوص کيفرخواست گفت؛ 20 دي ماه سال 85 جسد مردي به نام عليرضا در خانه اش پيدا و مشخص شد معصومه همسر عليرضا با مردي به نام بهروز ارتباط دارد و بهروز در زمان نبودن عليرضا به خانه آنها رفت و آمد داشته است.
پليس بعد از سرنخ هايي که به دست آورد معصومه و بهروز را دستگير کرد و هر دو متهم به جرم خود اعتراف کردند. از نظر دادسرا بهروز متهم رديف اول در قتل عليرضا و معصومه متهم به معاونت در قتل است و با توجه به مدارک ارائه شده تقاضاي صدور حکم قانوني را دارم.پس از اظهارات نماينده دادستان پدر عليرضا به عنوان ولي دم و قيم نوه اش در جايگاه قرار گرفت و براي متهمان تقاضاي صدور حکم قصاص کرد.
وي گفت؛ معصومه دخترخاله پسرم بود، من مخالف ازدواج آنها بودم به همين خاطر هم با پسرم اختلاف پيدا کردم و از وقتي که ازدواج کرد ديگر رفت و آمدي با وي نداشتم، حتي نوه ام را هم نديده بودم. من نمي دانستم پسرم با همسرش اختلاف دارد و با وجود همه اختلاف هايي که با پسرم داشتم مي خواهم قاتلان پسرم قصاص شوند.در ادامه جلسه دادگاه بهروز متهم رديف اول در جايگاه حضور يافت.
وي اتهام قتل را پذيرفت و گفت؛ من در رشته کامپيوتر تحصيل مي کردم و براي تامين هزينه هاي زندگي ام يک سفره خانه سنتي در اسلامشهر داير کرده بودم.
من عليرضا را از مدت ها قبل مي شناختم. زماني که خريد و فروش موبايل مي کردم، يک خط به عليرضا فروخته بودم و هر ماه قسط آن را مي گرفتم. کم کم روابط ما گسترش پيدا کرد، با اينکه معامله به هم خورده بود و عليرضا قسط هايش را نداد و صاحب اصلي موبايل خط را قطع کرد، اما باز هم روابط ما ادامه داشت. من به خانه عليرضا مي رفتم و در آنجا با هم ترياک مي کشيديم. يک شب قبل از حادثه، عليرضا به من تلفن کرد و گفت مقداري ترياک دارد.
او سپس مرا براي مصرف مواد دعوت کرد. ما به خرابه يي در نزديکي شهرک واوان رفتيم. من مي خواستم براي روشن کردن منقل از جيبم کاغذ بيرون بياورم که يک چک پول 500 هزار توماني هم همراه کاغذ از جيبم بيرون آمد. وقتي عليرضا پول را ديد گفت، بابت قسط هايي که از وي گرفته بودم به او بدهکار هستم و بايد بدهي ام را بپردازم که ما سر اين موضوع با هم درگير شديم.
متهم افزود؛ عليرضا به سمت من مشت و لگد پرت مي کرد و در اين درگيري من يکدفعه به طور کامل بيهوش شدم. چند دقيقه بعد که به هوش آمدم اصلاً متوجه اطرافم نبودم، از چشمم خون مي آمد و شکاف بزرگي در اطراف آن ايجاد شده بود. به خانه رفتم و چشمم را پانسمان کردم، اما خونريزي چشمم خيلي شديد بود، صبح زود به درمانگاهي رفتم و بعد تصميم گرفتم سراغ عليرضا بروم. هر چند او هر روز صبح زود سرکار مي رفت اما قرار بود آن روز براي اجاره کردن مغازه سر يک قرار برود و من که مي دانستم وي سرکار نيست به خانه اش رفتم. همسرش در را باز کرد و من به او گفتم با عليرضا کار دارم اما وي گفت شوهرش در خانه نيست.
من حرفش را باور نکردم و به زور وارد منزل شدم همه جا را گشتم اما عليرضا نبود. زن جوان التماس مي کرد و مي گفت با او کاري نداشته باشم. او چاقويي برداشت و من را تهديد کرد.بهروز ادامه داد؛ چاقو را از دستش گرفتم و گفتم با شوهرش کار دارم. در همين حين عليرضا تماس گرفت.
من به معصومه گفتم که حضور مرا به شوهرش اطلاع ندهد. به فاصله دو دقيقه از مکالمه تلفني آنها عليرضا به منزلش بازگشت. من از ترس در کمد مخفي شده بودم، معصومه و عليرضا چند دقيقه يي با هم صحبت کردند و بعد عليرضا به سمت کمد آمد و من را بيرون کشيد.
ما با هم درگير شديم، معصومه چند چاقوي ميوه خوري آورد تا شوهرش با آنها مرا بزند اما من مغلوب نمي شدم تا اينکه بار آخر وقتي سرم را از پنجره بيرون بردم و فرياد زدم عليرضا دوباره گردن من را گرفت و در حين درگيري من چاقويي را که به زمين افتاده بود برداشتم و يک ضربه به او زدم و عليرضا روي زمين افتاد.
متهم در ادامه اعترافاتش گفت؛ در همين هنگام يکي از همسايه ها در خانه را زد و من از ترس اينکه مبادا معصومه به همسايه ها بگويد چه اتفاقي افتاده است خودم را از پنجره به بيرون پرت کردم و با اينکه خانه عليرضا در طبقه چهارم بود اما زخمي نشدم و توانستم فرار کنم.
مي خواستم از مرز اروميه به ترکيه بروم که شناسايي و دستگير شدم.
بعد از اعترافات اين مرد معصومه متهم رديف دوم، در جايگاه حضور يافت. وي اتهام معاونت در قتل را رد کرد و گفت؛ من و شوهرم زندگي خوبي داشتيم و من عاشق او بودم. اگر هم مي خواستم از او جدا شوم طلاق مي گرفتم و لزومي نداشت که او را بکشم. روز حادثه، بهروز به زور وارد خانه من شد و گفته هاي همسايه ها مبني بر اينکه من با بهروز رابطه داشتم دروغ است. هر بار که بهروز به خانه ما مي آمد شوهرم مرا داخل اتاقي حبس مي کرد و تا زماني که او نمي رفت من در اتاق بودم و بهروز را به چهره نمي شناختم. در اين هنگام قاضي دادگاه پرسيد «اگر بهروز به زور وارد خانه تو شده بود چرا فرياد نزدي و کمک نخواستي؟»
متهم جوابي به اين سوال نداد و فقط گفت من ترسيده بودم به همين خاطر او را در کمد مخفي کردم.معصومه افزود؛ آنچه همسايه ها در مورد ارتباط من با بهروز گفته اند دروغ است، هر چند من از ترياک کشيدن شوهرم ناراحت بودم اما او را دوست داشتم و هرگز راضي به قتلش نبودم حتي براي نجات او چند ضربه چاقو به بهروز زدم ولي حريفش نشدم. بهروز عامل بدبختي من است. پس از پايان جلسه محاکمه پنج قاضي شعبه 71 براي صدور راي وارد شور شدند.