افشاگری به سبک شاهحسینی
مصاحبههای عبدالرحمن شاهحسینی و محمدرضا شریف دو خط موازی را تشكیل میدهد، خطوطی كه آژیر قرمز بحران را برای فوتبال ایران به صدا درمیآورد و جو كنونی فدراسیون فوتبال را ریاكارانه و خطاكارانه میداند.
کارگزاران: رئیس پیشین كمیته مبارزه با دوپینگ میگوید: «نمیتوانستم با این سیستم كه فضایی مملو از رفتارهای ریاكارانه و خطاكارانه داشت، كار كنم.
صراحتا اعلام كردم كه سیاستهای جدید اعمالشده دوپینگ در فدراسیون فاقد سلامتی است و در حد و اندازههای شخصیت همكاران من در كمیته مبارزه با دوپینگ نیستند، بنابراین استعفا دادم و در مدت یك ماه گذشته تنها برای یكبار به هیاترئیسه فدراسیون نامه نوشتم و از آنها خواستم كه با توجه به طرح جدید ستاد ملی مبارزه با دوپینگ برای ادغام كمیته مبارزه با دوپینگ وكمیته پزشكی كه منجر به خاموشی فعالیت كمیته مبارزه با دوپینگ میشود، تصمیم لازم را اتحاذ كنند.
اگر قرار باشد آییننامههای مصوب مجمع به وسیله لابیهایی، افراد را وارد فدراسیون كند و تفكراتی اینچنینی در فدراسیون فوتبال حاكم شود، مجمع فدراسیون دور زده میشود.
حال آنكه میبینیم چنین اتفاقی در فدراسیون افتاده و حرمت قانون رعایت نشده است. اگر قرار است تصمیمات دوپینگ در فدراسیون فوتبال را اینگونه پنهان كنند، همان بهتر كه افرادی بر سر كار بیایند كه بتوانند این كارهای خلاف را انجام دهند. اگر كمیته مبارزه با دوپینگ در فدراسیون با همین شرایط هدایت شود، لطمات فراوانی به ورزش وارد میشود و فرصتهای فراوانی از كشور بر باد داده میشود.»
شریف در مورد حكم دوپینگ علی مولایی حقایق تكاندهندهای را بیان میكند: «حكم من محرومیت یكساله این ورزشكار و محرومیت دو ساله مربی خاطی (فرهاد كاظمی) و مربی بدنساز (سلطان) و همچنین ارجاع پرونده به مراجع ذیصلاح بود. من این حكم را مكتوب دادم ولی این حكم مفقود و از سوی برخی افراد از روند بررسی خارج و این یعنی مافیای فوتبال.»
شریف در پایان هم تلویحا یك سری جملهها را بیان میكند كه شخص علی كفاشیان را نشانه میرود: «منافع نامشروع یك فرد یا یك گروه مساوی با نظرات سازمان تربیتبدنی نیست و من این دو را جدا از هم میدانم. اگر سازمان تربیت بدنی را به عنوان تشكلی حقوقی متصور شویم، باید بدانیم كه در این مسئله منافعی برای سازمان ایجاد نمیشود بكله تنها از اسم این سازمان برای اعمال نظرات یك شخص بهرهبرداری میشود. تمام صحبتهای من دارای سند و مدرك و مدتهای زیادی است كه در حال جمعآوری این مطالب هستم چرا كه پیشبینی چنین روزهایی را میكردم.»
اما عبدالرحمن شاهحسینی هم با توپ پری فدراسیون و اعضای جدید آن را مورد انتقاد قرار میدهد؛ رئیس پیشین كمیته انضباطی چنین میگوید: «گفتههای رئیس مبنی بر اینكه به دلیل بیماری با استعفای من موافقت شده است، كذب محض بوده و من در سلامت كامل بهسر میبرم، من از كمیته انضباطی كنارهگیری كردهام و قبل از هرگونه اظهارنظری از سوی مدیران فدراسیون فوتبال به طور رسمی گفته بودم كه به هیچ وجه قصد ادامه همكاری با فدراسیون را ندارم و با شرایط موجود هم تحت هیچ شرایطی دیگر به فوتبال بازنخواهم گشت. اگر آقایان بخواهند چنین اكاذیبی را مطرح كنند با اسناد و مدارك حقایقی را درخصوص پروندههای انضباطی گذشته بازگو خواهم كرد، پس بهتر است آقایان سكوت كنند و اجازه ندهند فوتبال بیشتر از این دچار تنش شود.»
شاهحسینی علل كنارهگیری خود را هم تشریح میكند: «علت اصلی كنارهگیری بنده آرایی بود كه درخصوص متخلفان دانهدرشت فوتبال صادر كردیم اما توسط مدیران فدراسیون خصوصا دبیركل (مهدی محمدنبی) و به دستور اشخاص غیر اجرا نمیشد در حالی كه آرای انضباطی بازیكنان و افراد گمنام مو به مو اجرا میشد و این عین ظلم است. جالب اینكه بعضی از مسوولان فدراسیون فوتبال هم با اینگونه اشخاص همسو شده بودند و این نكته برای دستگاه قضایی اصلا قابل تحمل نبود. مثلا در 28 اردیبهشت كمیته انضباطی منطبق با مقررات قانونی علیه یكی از متخلفان دانهدرشت فوتبال رای انضباطی صادر كرد و این حكم برای ابلاغ و اجرا به دبیركل فدراسیون ارسال شد اما تا به امروز اثری از این پرونده وجود ندارد و گویا اصلا چنین پروندهای از ابتدا وجود خارجی نداشته است. در مورد باشگاه سپاهان باید اعتراف كنم كه آنها نورچشمی فدراسیون هستند و طی چند ماه اخیر خصوصا از زمان مدیریت جدید فدراسیون همه آرا در خصوص آنها اجرا نشده است. یكی از اعضای هیاترئیسه هم به نام آیتاللهی با یك شكایت روبهرو شده بود و طبق تحقیقات ما، ایشان متهم بود اما فدراسیون هیچ عكسالعملی نشان نداد تا او هم
پس از رای كمیته انضباطی علیه تیمهای منتسب به استان این عضو (برق شیراز و فجرسپاسی) به جرگه دشمنان ما بپیوندد. من میپرسم كه چگونه هادی عقیلی، محمدرضا ساكت، علی دایی و مجتبی جباری یك شبه تبرئه شدند؟ مگر 10 میلیون نفر تخلف آشكار جباری را ندیدند؟ محسن قهرمانی بازیكن پگاه را هل داد و طبق ماده 77 آییننامه انضباطی كه لازمالاجرا است، رسیدگی به تخلفات انضباطی داوران با كمیته انضباطی است. ما هم حكم خود را دادیم اما مسعود عنایت در یك دهنكجی كامل به نایبرئیس اول فدراسیون كه حكم را كتبا ابلاغ كرده، حكم را اجرا نكرد. مطابق بند 4 ماده 6 اساسنامه فدراسیون فوتبال اشخاصی كه در سایر قسمتهای فدراسیون عضویت دارند نمیتوانند در ركن قضایی حضور داشته باشند اما آقایان افتخاری و نبی دو ماه به صورت غیرقانونی در شورای عالی استیناف رای صادر كردند.»
توجه به صحبتهای شریف و شاهحسینی اخبار تازهای را درخصوص اوضاع فدارسیون جدید فوتبال روشن میكند، واقعیت این است كه حتی اگر نیمی از حرفهای روسای كمیتههای انضباطی و دوپینگ صحت داشته باشد باید به حال این فوتبال گریست، فوتبالی كه یك مربی به دلیل «خاص»بودن فعالیت میكند ولی علی مولایی چون «هیچكس» نیست و البته چون «پولی» هم ندارد تا صاحب «كس و كار» شود پس باید حقش خورده شود. وای به این فوتبال!