عروس ربايي در روسيه
عروس ربايي در قلمرو جمهوري هاي قفقاز شمالي روسيه دوباره متداول شده است . بسياري از مردم و حتي مقامات در اين جمهوري ها عروس ربايي را از موضوع هاي قديمي ملي خود مي دانند و بر اين باورند كه در بيش تر موارد عروس را با رضايت خود او مي ربايند . مثلا در حالتي كه مرد جوان و دختر همديگر را دوست دارند اما والدين آن ها با ازدواج آن ها مخالفت دارند .
سرمایه: اما مواردي هم هست كه جوان از زبان دختر مورد علاقه اش جواب منفي براي ازدواج دريافت كرده است و به خاطر به دست آوردن همسر آينده اش چاره اي جز ربودن آن دختر نمي بيند .
ولي اگر در ابتدا مقامات محلي در قفقاز عروس ربايي را مورد غفلت قرار داده بودند اما گسترش اين معضل در سال هاي اخير و افزايش شكايت هاي دختران و والدين آنها به نهاد هاي انتظامي باعث شده است كه اين مقامات اكنون در فكر پيدا كردن راه هاي جلوگيري از گسترش موارد عروس ربايي به خصوص مواردي باشندكه عروس را اجبارا و بر خلاف تمايل اش مي ربايند .
مدينه كارسيگيناوا يك دختر چركسي كه هدف عروس ربايي قرار گرفته است، درباره حادثه ربوده شدنش مي گويد: «وي مرا از خانه ام دزديد و به منزل خودش برد . من به او گفتم كه با او زندگي نخواهم كرد . در يك ساعتي كه من در خانه آن ها بودم خانواده او منتظر پدرشان بودند كه با اجازه پدرشان مرا براي هميشه در آنجا نگاه دارند، اعضاي خانواده او سعي در آرام كردن من داشتند و مي گفتند كه به تدريج به اين وضع عادت خواهم كرد . هر قدر كه من ناله و زاري مي كردم خانواده او همانقدر پافشاري مي كردند و مي گفتند در صورت مخالفت تو ما دوباره تو را خواهيم ربود تا زماني كه راضي شوي . بعد ها من چنان ترسيده بودم كه براي دو ماه از خانه بيرون نرفتم .»
مدينه توانست با مقاومت خودش را از چنگ ربايندگانش بيرون آورد و به خانه خود برگردد ولي بيش تر وقت ها دختر ربوده شده از ترس شرمندگي و حرف مردم مجبور است با فردي كه او را ربوده ازدواج كند حتي اگر اين مرد را نشناسد،مجال و توجهي به دوست داشتن و نداشتن او نيست و اين دختر محكوم به زندگي با تنفر و ترس است .
متاسفانه آمار دقيقي، از تعداد دختراني كه در سال طعمه عروس ربايي در سرزمين هاي قفقاز شمالي روسيه مي شوند، وجود ندارد ولي تنها در داغستان در يك سال گذشته به دادستاني اين منطقه 55 شكايت رسمي شده است . بر اساس اين شكايت ها 17 پرونده جنايي باز شده است و تنها سه پرونده آن توانسته است به دادگاه برسد .
كمتر كسي از دختران ربوده شده يا والدين آن ها جرات مي كنند كه رسماً به دادستاني يا پليس شكايت كنند چرا كه در افكار جوامع سنتي قفقاز شمالي فرد با اين كار خود آبروي خود و خانواده اش را مي برد و افكار اين جوامع بهتر مي داند كه دختر اشاره اي به اين ربايش نكند .
به اين دليل در سال جاري در روسيه تنها يك نفر با اتهام مشاركت در عروس ربايي محكوم به زندان شده است . دادگاه «گلينه سمايلاوا» را در مجبور كردن يك دختر 14 ساله به ازدواج با پسرش، مجرم شناخته و به مدت 14 سال محكوم به زندان كرده است .
از سوي ديگر قوانين روسيه نيز عروس ربايي را به عنوان يك جرم و جنايت سنگين معرفي نمي كند و اگر مرد عروس را به خانواده اش برگرداند، اصلاً از مسووليت معاف مي شود اما براي دختري كه حداقل يك شب در خانه رباينده اش باقي بماند، تقريباً انتخاب ديگري به جز ازدواج با رباينده اش باقي نمي ماند .
پارلمان اينگوشستان اخيراً از دوماي دولتي مجلس پارلمان روسيه خواست «عروس ربايي در قانون جنايي روسيه به صورت يك قانون جدي و محكم قرار بگيرد .
بر اساس اين پيشنهاد براي عروس ربايي تا سه سال حكم زندان تعيين مي شود اما دوماي دولتي روسيه به بحث در اين باره پرداخته و پيشنهاد پارلمان اينگوشستان را به اين دليل كه خلاف قانون برابري زن و مرد است و نبايد براي ربودن زن يك جزا و براي ربودن مرد جزاي ديگر مقرر شود، رد كرد .
در چنين شرايطي عدم مسووليت كار به جايي رسيده است كه ربايندگان حتي از صحنه عروس ربايي خود فيلم گرفته و به وسيله اينترنت از جمله در سايت معروف يو تيوب به معرض نمايش مي گذارند .
در چنين شرايطي مقامات جمهوري هاي قفقاز شمالي رو به روحانيون اين مناطق آورده اند كه با استفاده از نفوذ خود و بر پايه قوانين شرعي از چنين فجايعي جلوگيري كنند .
مفتي چچنستان «سلطان ميرزايف» در اين رابطه گفته است: «روحانيون چچن در انديشه راه اندازي يك نشست اعتراضي گسترده عليه عروس ربايي اند .»
اين مفتي چنين رسومي را مخالف قانون و شريعت اسلام خوانده و گفته است: «عروس ربايي در اسلام همچون گناه كبيره محكوم مي شود .»
«اسراييل حاجي» يك روحاني معروف چچني نيز عروس ربايي را به شدت محكوم كرد و گفت: «عروس ربايي را خداوند عملي حرام حكم كرده است . اين عمل را شريعت نيز جنايت مي داند . بايد جلوي چنين اقداماتي را گرفت.»
«حسن علي اف» معاون مفتي داغستان، يك جمهوري ديگر قفقاز شمالي روسيه نيز عروس ربايي را يك عادت و رسم ضداسلامي مي خواند و مي گويد: «دزدي زن و بردن آبروي او حرام است و اين را نه قرآن و نه سنت پيغمبر اجازه نمي دهد .»
اما در جمهوري هاي عمدتاً مسلمان قفقاز شمالي روسيه كه بر پايه دو اصل - شريعت و عادت - بنا شده است شريعت عروس ربايي را حرام حكم مي كند.در عرف مردم قفقاز اين عمل بيش تر به عنوان يك رسم و عادت قديمي ملي ارزيابي مي شود .
در همين مورد «صفر بيك اف» مردم شناس داغستاني مي گويد: «عروس ربايي به خصوص در بين چچن ها و كبردين ها رايج است و تقريباً به يك جزء حتمي مراسم عروسي اين مردمان تبديل شده است » ولي صفر بيك اف مي گويد: «اين رسم معمولا با رضايت هم عروس و هم والدينشان صورت مي گيرد و بيش تر يك صحنه سازي است .»
اما اگر اين قاعده اساسي بازي مراعات نشود و دختر را از روي اجبار بربايند تنها دو حالت مي تواند پيش بيايد؛اول اينكه دو طرف توافق كنند و با وجود اجباري ربوده شدن عروس، كار با برگزاري توافقي جشن عروسي تمام شود و گر نه كار مي تواند به تعقيب ربايندگان از سوي خويشاوندان دختر و حتي به خونريزي بكشد .
از نظر قانونگذاري روسيه بيرون ماندن اين مساله و عوامل عمدتاً اخلاقي كه به خصوص طرف قربانيان را از مراجعه به مقامات انتظامي باز مي دارند، طرف هاي دعوا در چنين مواردي مجبور به جست وجوي راه حل هاي خارجي دادگاه مي شوند.
در چنين وضعي بديهي است كه نقش افراد سالمند و معتبر سلاله ها و روحانيون برجسته تر مي شود ولي در بيشترين حالت تنها راه حلي كه روحانيون آبرومند و بعضاً و حتي والدينشان مي توانند به دختر ربوده شده بدهند، اين است كه به او مي گويند كار ديگر از كار گذشته است و بايد به تقدير تن داد و دختر بيچاره نمي تواند در برابر اين پيشنهاد مقاومتي كند و بايد تن به پوشيدن جامه عروسي و ازدواج با مردي كه شايد اصلاً دوستش ندارد دهد و در واقع راه حل ديگري نيز وجود ندارد .
