اکونومیست گزارش داد
سندرم هجوم به چین؛ بیماری کهنه روسای جمهوری آمریکا
شخصی که در آمریکا در جایگاه نامزد انتخابات ریاست جمهوری از سوی یک حزب سیاسی مهم قرار می گیرد باید خواستار سیاستی قاطعانه در قبال چین باشد و این حقیقتی است که تمام جهان از آن آگاه هستند.
فرارو- هر دو حزب دموکرات و جمهوری خواه آمریکا استارت سخنوری در مورد دومین اقتصاد بزرگ جهان را آغاز کرده اند.
به گزارش سرویس بین الملل فرارو به نقل از اکونومیست، شخصی که در آمریکا در جایگاه نامزد انتخابات ریاست جمهوری از سوی یک حزب سیاسی مهم قرار می گیرد باید خواستار سیاستی قاطعانه در قبال چین باشد و این حقیقتی است که تمام جهان از آن آگاه هستند.
بیل کلینتون جورج بوش را به دلیل «نازپرورده کردن دیکتاتورها» مورد شماتت قرار می داد؛ بوش پسر نیز طی دوره ریاست جمهوری خود به دلایل مشابه مورد اتهام قرار گرفت. باراک اوباما در رقابت های انتخاباتی در دور نخست ریاست جمهوری بوش پسر را در تقابل با چین یک «فریب خورده» خواند. حال نوبت به میت رامنی رسیده است: طی ماه فوریه بود که وی اوباما را در مورد «اتخاذ رویکرد ملتمسانه در قبال پکن» مورد سرزنش قرار داد.
رامنی به عنوان نویسنده کتاب « کتاب عذرخواهی نه!: مبحثی در عظمت آمریکا » می گوید اگر پیروز انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شود هیچ تردیدی برای نشاندن چین سر جای خود نخواهد داشت. وی مدعی است که در نخستین روز آغاز به کارش سیاست کنترل ارز را اجرایی خواهد کرد؛ گامی که ممکن است منجر به افزایش گمرکات مرزی بر واردات چین شود. در ابعادی گسترده تر وی می گوید چین را مجبور می کند که بر اساس قوانین تجارت و سرمایه گذاری بین المللی عمل کند: دیگر خبری از سرقت مالکیت فکری، سوبسیدهای غیرعادلانه بر شرکت های دولتی و قیمت گذاری غارتگرانه نخواهد بود. ضمن اینکه بحث اقتصاد تنها مسئله مورد نظر وی نیست: وی وعده داده که چین را بیش از پیش به دلیل نقض حقوق بشر مورد انتقاد و سرزنش قرار خواهد داد و برای مقابله با قدرت نظامی رو به رشد چین، نیروهای مسلح آمریکا را تقویت خواهد کرد.
هجوم میت رامنی به چین مانند بسیاری از اقدامات دیگر وی به نظر از روی مطالعه و کاملاً علمی به نظر می رسد. وی برای جلوگیری از ارتقاء چین در بخش فناوری پیشرفته از دیگر کشورها درخواست خواهد کرد که تحریم هایی را بر بخش مالکیت فکری چین اعمال کنند. وب سایت رامنی تحت عنوان «مقابله مستقیم با چین» در تلاش برای پایان دادن به خریدهای دولت از چین تا زمانی است که پکن امکان دسترسی دوجانبه به شرکت های آمریکایی را فراهم کند. به اعتقاد وی تایوان باید مجوز خرید هر تعداد تسلیحات که می خواهد را داشته باشد. ضمن اینکه بر اساس محاسبات رامنی، نیروی دریایی آمریکا برای عهده دار شدن تمام چالش های موجود از جمله چین، باید سالانه شش کشتی مازاد تولید کند. وی این ادعا را که وی در حال تجهیز شدن برای به راه انداختن یک جنگ تجاری است را به استهزا می گیرد. به عقیده وی جنگ پنهان در این زمینه در جریان است و در حال حاضر چین پیروز این مقابله است.
شاید واضح ترین پاسخ به تمام این استدلال ها و ادعاها شانه بالا انداختنی بیش نباشد. نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا ممکن است در مبارزات انتخاباتی خود از اقدامات چین به خشم بیایند اما زمانیکه در این سمت آغاز به کار می کنند، از شدت جوش و خروششان در این زمینه کاسته می شود و روندی متعادل تر را در پیش می گیرند. وعده های امروز رامنی دقیقاً همان ادعاهای چهار سال پیش اوباما است که برچسب کنترل ارزی را به سیاست های چین می چسباند. یکی از دلایل چنین ادعایی افزایش بهای ارز چین و کاهش مازاد تجارت جهانی این کشور طی سال های اخیر است. اما دلیل عمده آن این است که به راه انداختن یک جنگ تمام عیار با مهمترین شریک تجاری کشور و بزرگترین طلبکار خارجی دولت آمریکا به نظر چندان ایده جالبی نیست، به خصوص زمانیکه شما تنها کسی باشید که باید پاسخگوی پیامدهای اقتصادی آن باشید.
با وجود تمام لفاظی های رامنی در این زمینه، چین هنوز واکنش هشداردهنده ای نشان نداده است. با وجود اینکه رامنی استارت سخنوری های خود علیه چین را از اوایل سال جاری میلادی آغاز کرده، شی جین پینگ، مردی که انتظار می رود رئیس جمهور بعدی چین باشد به واشنگتن سفر کرده و روابط کشورش با آمریکا را «رودخانه ای بدون توقف خواند که به شکل فزاینده ای در جریان است.»
کلمات هم پیامد دارند
در واقع خطرات موجود چندان هم کم نیستند. چین هم درست مانند آمریکا در میانه انتقال رهبری است؛ و زدن برچسب کنترل کننده ارزی به چین می تواند به آسانی خطر پاسخی تند و زننده را در پی داشته باشد. این در حالی است که سخنان رامنی باعث شکل گیری فضایی شده که نامزدهای انتخاباتی را به پیشی گرفتن از یکدیگر برای هجوم به چین ترغیب می کند. اوایل ماه جاری میلادی، زمانیکه دولت شکایتی را در مورد تعرفه گمرکی چین بر خودروها را در سازمان تجارت جهانی مطرح کرد، کمپین انتخاباتی رئیس جمهور با افتخار اعلام کرد که چنین اقدامی را دو بار بیش از رئیس جمهور قبلی آمریکا انجام داده است. حزب جمهوری خواه فوراً واکنشی تلافی جویانه داشته و اعلام کرد که اوباما خیلی دیر اقدام می کند و باید بیش از این چین را به چالش بکشاند.
مشکل اصلی اینجا است که چنین سخنانی باعث می شوند رهبران چین احساس کنند که آمریکا در کمین نشسته تا «رشد صلح آمیز» این کشور را نابود کند. این واقعیت که هر دو حزب آمریکا چین را مخالف جهانی شدن جلوه می دهند، باعث شکل گیری این برداشت می شود که آمریکا در دشمنی با چین به اتحاد رسیده است. همین امر پیام آمریکا مبنی بر اینکه چین بی جهت حالت دفاعی به خود گرفته را کمرنگ می کند.