خبرنگار فایننشال تایمز از تهران می نویسد
براي ايران نفت خيز، دوست یابی مشكل نيست
به گزارش سرویس بین الملل فرارو، خانم "آنا فیفیلد "، خبرنگار روزنامه ی انگلیسی فایننشال تایمز، طی گزارشی که از تهران به رشته ی تحریر درآورده، شکسته شدن تحریم های سازمان ملل و امریکا از سوی ایران را مورد بررسی قرار داده است.
گزارش را در زیر بخوانید:
درست چند هفته پس از آن كه جاكارتا به تنها كشور عضو سازمان ملل تبديل شد كه به آخرين قطعنامه شوراي امنيت رأي ممتنع داد محمود احمدي نژاد رييس جمهور ايران همتاي اندونزيايي خود را به عنوان "برادر" گرامي داشت.
آقاي احمدي نژاد در طول ديدار سوسيلو بامبانگ يوديونو از تهران در ماه مارس گفت "ما براي ايجاد صلح بين الملل، اقدام به عمل خواهيم آورد."
آنها پنج يادداشت تفاهم و از جمله يادداشت تفاهمي در زمينه ساخت يك پالايشگاه 6 ميليارد دلاري در اندونزي امضا كردند. ضمنا آقاي يودويونو اظهار داشت: "برنامه هسته اي ايران داراي ماهيت صلح آميز است و نبايد سياسي شود."
اين قضيه به يك الگوي آشنا تبديل شده است. در حالي كه واشنگتن مبارزه اي را براي منزوي كردن ايران رهبري مي كند، تهران با استفاده از ديپلماسي "دفترچه چك" و به منظور تقويت حمايت از برنامه هسته اي خود و كمك به شكستن فشار غرب، يك راهبرد جهاني را به راه انداخته است. در زماني كه قيمت هاي نفت سر به فلك كشيده و وحشت نسبت به عرضه آن بالا گرفته، به نظر مي رسد كه يك عرضه كننده بزرگ نفت ، پيوسته دوستاني خواهد داشت.
گفت وگوهاي تهران با رهبران كشورهاي در حال توسعه همانند مذاكرات وي با رييس جمهور اندونزي، پيوسته به قول كمك و سرمايه گذاري از طرف ايران و حمايت متقابل از حق تهران براي داشتن انرژي هسته اي خاتمه مي يابد.
آقاي احمدي نژاد در طول سه سال رياست جمهوري به يكي از پر سفرترين رهبران ايران تبديل شده و تقريبا هر ماه به كشورهاي خارجي سفر مي كند. برنامه سفرهاي او در سال گذشته همانند فهرست "پايگاه هاي استبداد" دولت بوش است: ديدارها از كشورهاي بلاروس، سوريه، تركمنستان، ونزوئلا و سودان صورت مي گيرد.
ايران در كشورهاي مورد بازديد احمدي نژاد، ده ها سرمايه گذاري به عمل آورده است: 10 كارخانه آرد در ونزوئلا، يك سد و نيروگاه برق در مالي، يك وام 5/1 ميليارد دلاري براي پروژه هاي زيربنايي در سري لانكا و بازسازي يك پالايشگاه نفت در زيمبابوه.
سعيد ليلاز يك منتقد دولت احمدي نژاد مي گويد هيچ ترديدي وجود ندارد كه اين پروژه ها بيشتر از آن كه اقتصادي باشند جنبه سياسي دارند. "براي درك رفتار ديپلماتيك جمهوري اسلامي، بايد در نظر داشته باشيد كه آمريكا در وسط كار قرار دارد. همه تلاش هاي ديپلماتيك ما حول محور پروژه هسته اي و پروژه هسته اي ما حول محور روابط با آمريكا دور می زند."
اين امر الزاما به معناي آن نيست كه سخاوتمندي آقاي احمدي نژاد چشم اين كشورها را كور مي كند: برخي از كارشناسان سياسي خاطر نشان مي كنند كه كشورهاي آمريكاي مركزي و جنوبي كمك هاي آمريكا را با خرسندي پذيرفته و سپس به طرز كينه جويانه اي به ضد واشنگتن تبديل شده اند.
تلاش هاي ديپلماتيك اخير ايران صرف نظر از آن كه در نهايت ،موفقيت آميز باشند يا نباشند، نشان دهنده ی ماهيت جهاني جاه طلبي هاي اين كشور ند .
كاوه افراسيابي، مفسر سياسي مقيم آمريكا مي گويد "ايران داراي يك خط مشي جهاني براي خنثي كردن اثرات رژيم تحريم ها است. رژيم تحريم ها ايران را وادار كرده است كه به دنبال دوستان جديد و تشكيل اتحاد با آنها عليه برتري جويي جهاني آمريكا باشد ، و ايران كارت هاي اقتصادي زيادي براي بازي كردن دارد."
سعيد جليلي، مشاور امنيت ملي ايران اخيرا گفته كه ايران مي خواهد به يك "قدرت جهاني" تبديل شود و يك سياست خارجي فعال با اولويت دادن به "عدالت جهاني"را ترويج کند.
قيمت هاي فزاينده نفت به معناي آن است كه آقاي احمدي نژاد عليرغم وضعيت اقتصادي رو به وخامت ايران، پول كافي براي تشويق متحدان دارد. به علاوه، دقيقا به خاطر قيمت هاي بالاي نفت است كه بسياري از كشورهاي در حال توسعه در هيچ زماني به اين اندازه نياز به كمك نداشته اند. يك كارشناس سياسي در تهران گفت كه نفت با قيمت 120 دلار در بشكه دست آقاي احمدي نژاد را باز كرده و ايران با چنين قيمتي مي تواند انتظار داشته باشد روزانه 340 ميليون دلار و يا 125 ميليارد دلار در سال جاري درآمد نفتي داشته باشد.
اين كارشناس گفت "اگر مشكلاتي را در لبنان ايجاد كنيم و سه دلار در هر بشكه قيمت نفت را اضافه كنيم، در آن صورت 3 ميليارد دلار درآمد بيشتري خواهيم داشت. بنابراين پرداخت 500 ميليون دلار به حزب ا.. از نظر تجاري معامله خوبي است."
ايران از منابع عظيم انرژي خود براي ايجاد نفوذ در ميان غول هاي اقتصادي و كشورهاي كوچك استفاده مي كند. هند عليرغم مخالف شديد آمريكا، در ماه جاري استقبال گرمي از آقاي احمدي نژاد در دهلي به منظور گفت وگو در زمينه خط لوله گاز 6/7 ميليارد دلاري از ايران به پاكستان و هند به عمل آورد.
قرارداد ترديد آميز نيروي هسته اي كه آمريكا با هند منعقد ساخت از دولت بوش خواست كه در مورد تلاش هاي هند براي "منزوي ساختن و در صورت لزوم تحريم و مهار" ايران گزارش دهد.
ولي هند كه قريب به 70 درصد از نفت و گاز مورد نياز خود را وارد مي كند، در پي منبع جديد براي تأمين دراز مدت انرژي جهت تهيه سوخت براي اقتصاد رو به شكوفاي خود مي باشد و به دنبال راه هاي جايگزين نيروي هسته اي بوده است.
آقاي افراسيابي مي گويد "نهايي كردن قرار داد خط لوله، محكي براي موفقيت ايران در اين سياست خواهد بود" زيرا به خوبي نشان خواهد داد كه آيا هند روابط با آمريكا را به نياز براي انرژي ترجيح مي دهد يا خير.
كارشناسان سياسي مي گويند اگر ايران به مجامع منطقه اي مانند سازمان همكاري هاي اقتصادي آسياي جنوبي و سازمان همكاري شانگهاي ملحق شود، جاه طلبي هاي جهاني ايران تقويت خواهد شد.
مايكل روبين، يك كارشناس در امور ايران در مؤسسه محافظه كار "آمريكن انترپرايز" مي گويد واشنگتن اصلا درك نمي كند كه تهران در جلب متحدان، داراي يك راهبرد جهاني مي باشد. او مي گويد "ما در يك تلاش جهاني عليه ايران هستيم ولي ايران به بازي شطرنج مشغول است و ما به بازي تخته نرد. !"