نشنال پست چاپ کانادا می نویسد
كسي رجزخواني هاي بوش را در باره ايران جدي نمي گيرد
سرویس بین الملل فرارو :
روزنامه ی کانادایی " نشنال پست " در گزارش روز چهارشنبه ی خود سفر اخیر جورج بوش به خاورمیانه و اسراییل و دست آوردهای آن را مورد انتقاد قرار داده است.
این گزارش را در زیر بخوانید:
جورج بوش رييس جمهور آمريكا با گرد هم آوردن ده ها كشور در دانشگاه نيروي دريايي ايالات متحده در مريلند در نوامبر گذشته اعلام كرد به كمك به اسراييلي ها و فلسطيني ها براي امضاي يك قرار داد صلح جامع و تاريخي تا پايان سال جاري ميلادي عميقا متعهد مي باشد.
با توجه به اين كه وي به مدت قريب به هفت سال از اين پرونده دوري جسته است، تعداد معدودي از كشورهاي خاورميانه حرف او را در آن موقع جدي گرفتند و اكنون تقريبا هيچ كس او را جدي نمي گيرد.
رييس جمهور بوش خود در طول سفر سه روزه اش به اسراييل در هفته گذشته اين نكته را ثابت كرد. او به جز تعدادي كلمات پيش پا افتاده، به ندرت از فرآيند آناپوليس صحبت به ميان آورد و براي قرار دادن هر دو طرف اسراييلي و فلسطيني در كنار خود، حتي براي عكس گرفتن با هم، هيچ تلاشي به عمل نياورد.
ذهن آقاي بوش در هفته گذشته در اسراييل متوجه ايران بود تا اين كه به آينده فلسطين فكر كند. رييس جمهور بارها و بارها به طور علني و ظاهرا به طور خصوصي نيز ايران را به خاطر جاه طلبي هاي هسته اي آن، مداخله در سراسر منطقه، و لفاظي هاي فوق العاده تحريك آميز و تهديد كننده آن عليه اسراييل محكوم كرد.
اسراييلي ها به نوبه خود اطلاعات جديدي در باره برنامه هاي هسته اي ايران در اختيار آقاي بوش قرار دادند. آنها چنين اطلاعاتي را با اين اميد در اختيار وي قرار دادند كه ايالات متحده يافته هاي موجود در گزارشي از سوي تمامي سازمان هاي اطلاعاتي آمريكا را در سال گذشته كه نتيجه گيري كرده بودند ايران تلاش براي توسعه تسليحات هسته اي را متوقف كرده است، باطل كند.
ايهود اولمرت، نخست وزير اسراييل، همانند آقاي بوش و خيلي بيشتر از او در هفته گذشته در باره ايران صحبت كرد و كمتر به موضوع صلح با فلسطيني ها پرداخت.
مطالبي كه آقاي بوش در باره ايران گفت با واكنش بسيار مثبت در اسراییل روبرو شد. او همچنين ضربه اي به باراك اوباما نامزد رياست جمهوري آمريكا به خاطر پيشنهاد گفت و گو با تهران وارد آورد.
با اين همه، و با وجود تمامي سال هايي كه رييس جمهور بوش و معاون او ديك چني سخنان شديد اللحني عليه ايران به كار برده اند، لفاظي هاي آنها به جز تحريم هاي نسبتا ضعيف، به هيچ چيز ديگري منجر نشده است.
راهكار اصلي آقاي بوش عليه ايران اكنون همانند گذشته به نظر مي رسد كه به كارگيري ديپلماسي قديمي "ناو توپدار" باشد.
دو دسته ناوشكن ضربتي به همراه قريب به 13000 ملوان و 200 هواپيماي جنگي در خليج فارس و درياي عمان گرد هم آمده اند. ولي بعيد به نظر مي رسد كه ايرانيان از آن وحشتي داشته باشند.
احتمالا پنج يا شش ناوشكن با قدرت آتش بسيار بيشتر لازم خواهد بود تا بشود سایت های هسته اي متعدد و پراكنده و بسيار محافظت شده ايران را نابود كرد. با اين وجود هيچ نشاني در سواحل غربي و شرقي (آمريكا) وجود ندارد كه حاكي از قريب الوقوع بودن چنين افزايشي در تعداد ناوشكن ها باشد.
با وجودي كه در حال حاضر دو ناوشكن در حال نزديك شدن به خاورميانه هستند، ولي يكي ديگر در حال بازگشت به وطن مي باشد. چند ناوشكن ديگر هنوز به آب انداخته نشده و يا در آمادگي كافي قرار ندارند.
با توجه به اين كه نيروي دريايي آمريكا تنها 12 ناوشكن دارد، شايد آخرين روزنه براي حمله اي سنگين عليه ايران در دوران رياست جمهوري بوش در ماه هاي سپتامبر يا اكتبر باشد.
همان گونه كه تمامي مقامات واشنگتن مي دانند، درياسالاران و سرلشكران بوش با وجود آن که نمي خواهند از دستورات فرمانده كل قوا (رييس جمهور بوش) سرپيچي كنند، ولي همه آنها نسبت به شروع جنگي ديگر در زماني كه هنوز تا مدت هاي مديدي درگير در عراق و افغانستان خواهند بود، بي ميل هستند.
اسراييلي ها بايد به اين موضوع بيانديشند كه آيا محكوميت ايران از سوي آقاي بوش با رجزخواني هاي او در پاييز گذشته در مورد تعهد عميق وي به گفت وگوهايي كه به يك قرارداد صلح پايدار بين اسراييلي ها و فلسطيني ها بيانجامد، تشابهی دارد یا نه !