آگاه
کد خبر: ۱۱۵۴۱۸

با مدعی بگویید از صدق و از درستی


سید علی فاطمیان؛ اخیراً مطلبی در سایت فرارو خواندم با عنوان «این بار کج به منزل نمی‌رسد» که به آلودگی‌ها و نقاط ضعف فرهنگ‌عموی اشاره داشت و انصافاً به نکاتی اشاره داشت که تاکنون از این دیدگاه کمتر دیده شده بود. به اجابت نویسندة آن مقاله که از همة دوستداران فرهنگ خواسته بود برای گسترش موضوع و بررسی آن از جوانب مختلف مطالبی بنویسند این مطلب را نوشتم که اینک پیش روی شماست.

حافظ می گوید: «با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی/ تا بی خبر بمیرد در درد خودپرستی» اما نگارنده می گوید: «با مدعی بگویید از صدق و از درستی / تا بی خبر نمیرد در عشق خودپرستی» تا حکایت عیب و ایرادهای برخی جماعت هم وطن که از قضا بسیارشان به تاریخ کهن خود نیز می بالند را روایت کند. علی الظاهر، ریشة بسیاری از همین عیب و ایرادهای کنونی به همان اعصار تاریخی برمی گردد. تنگ نظری مردم و به‌ویژه برخی مسئولان، صرفاً حکایت دورة اخیر نیست. حکایت معروفی بود که اوایل انقلاب زیاد می شنیدیم، اما نمی دانم به چه دلیل دیگر سالهاست این حکایت را از جایی وکسی نمی‌شنویم.

القصه یا بهتر است بگویم الغصه! وقتی پادشاه مملکت در دوره ساسانی ـ به گمانم همان انوشیروان خیر ندیده که خودش را عادل می نامید ـ زمانی که سخت به پول نیازمند بود، کفش گری حاضر شد پولی به او بدهد که در عوض پسرش درس بخواند و باسواد شود، اما پادشاه با این خواسته موافقت نکرد! به نظر نگارنده این مسئله غیر از نظام طبقاتی آن دوره، ناشی از همین تنگ نظری مرسوم خودمان بوده است. شاهان ممالک دیگر، به رغم همه ظلم و ستم-هاشان ظاهراً تا این اندازه تنگ نظر نبوده اند که این جناب شاه ایرانی از خودش تنگ نظری نشان داده و حاضر نشده است به خاطر اینکه کسی از یک رتبه اجتماعی پایین تر به رتبه ای بالاتر دست پیدا کند، پول را از او قبول کند.

ریشه خیلی از مصائب جامعه امروز ما را واکاوی کنی، می بینی انتهایش همین است که بسیاری از هم وطنان چشم ندارند پیشرفت دیگری را ببینند. خیلی ها این را برنمی تابند که کسی با یک قدم ساده توسط دیگران و گاه حتی بی نیاز از دیگران، اگر مجال یابد رشد کند یا منفعتی حاصل کند. ناگفته نماند تنگ نظری در زیرگروه رذیله اخلاقی حسد قرار می‌گیرد. خداوند در سوره ای مجزا در قرآن کریم به نام فلق، در چندین مورد، ما را فرموده که به خودش پناه ببریم؛ به ویژه در پایان سوره از شر حسود، هنگامی که حسد می‌ورزد. ببینید بنده چه می‌کند که حضرت رب العالمین هم به این مسئله تصریح کرده است!

به نظر اینجانب، از این جماعت هم‌وطن، هر عیب و ایرادی عمومی سراغ داریم و راهکاری برای اصلاح آن می دانیم، در راستای برپا داشتن سنت امر به معروف و نهی از منکر باید بیان کنیم بلکه پرده های خودبینی و خودپرستی از جلوی چشمان ما کنار رود و حباب توهم خودبرتربینی ملی هر چه زودتر بترکد (پابه‌پای چشم حسود!) تا در عوض آنکه گوش فلک را از فضائل ایرانی بودن‌مان پر کنیم به مسلمان بودن مان ببالیم.

ترسم از این است که خودپرستی ما به جایی برسد که در معنا، تعبیر این شعر معروف را هم تحریف کنیم که تا الان می‌گفت: به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست. و در عوض با سری پرنخوت حدیث نفس ما این شود که: به جهان خرم از آنیم که جهان خرم از ماست! پناه بر خدا از شر شیطان رجیم دشمن شماره یک سعادت بشر!
ارسال نظرات

نظرات بینندگان

(۴ نظر)
خط داغ