آگاه
کد خبر: ۱۱۴۰۸

سرمقاله واشینگتن پست: برای یک ایران هسته ای

هدف ديپلماتيك غرب بايد از 'تعليق' به 'شفافيت' تغيير يابد

هدف ديپلماتيك غرب بايد از 'تعليق' به 'شفافيت' تغيير يابد

سرویس بین الملل فرارو :

روزنامه ی واشینگتن پست ، در سرمقاله ی روز یکشنبه ی خود ، پیشنهاد کرده است که چون برگرداندن عقربه هاي ساعت غير ممكن است، به جاي آن كه به يك بسته مشوق آميز كه از مدت ها قبل از طرف ايران رد شده، دوباره حيات بخشيم، عاقلانه آن است كه ايالات متحده و متحدان اروپايي آن در باره ترتيباتي مذاكره كنند كه حداقل بخشي از تقاضاها را برآورده كند. به نوشته ی این روزنامه ی معتبر امریکایی ، اين شايد آخرين فرصتي باشد كه غرب قبل از آن كه ايران از آستانه تسليحات هسته اي عبور كند، در اختيار دارد.

سرمقاله را در زیر بخوانبد:

در حالي كه رييس جمهور بوش هفته گذشته در يك سخنراني در مجلس اسراييل انجام مداكرات با رژيم هاي سركش را به عنوان "مايه تسكين دروغين" محكوم كرد، ديپلمات هاي او به همراه همتايان اروپايي خود يك بسته مشوق ديگر به ايران پيشنهاد كردند تا غني سازي اورانيوم را متوقف كند. با وجودي كه آنها تلاش ديگري را براي خلع سلاح ايران از طريق واسطه به عمل مي آورند ولي خط مشي دولت به طور نوميد كننده اي ناقص است. علاوه بر آن كه ايالات متحده و متحدان آن بر شرايط دشواري پافشاري مي كنند كه بعيد به نظر مي رسد مورد قبول هيچ دولت ايراني قرار گيرد، با اين حال آنها هنوز اميدوارند كه تهران حقوق غني سازي خود را با مشوق ها معامله كند. اگر واشنگتن مي خواهد خطر هسته اي ايران را كم كند، بايد فرمول تبادل قراردادهاي تجاري را به ازاي حقوق هسته اي كنار بگذارد و به دنبال راه حل هاي قابل تصورتر ی باشد.

اگر چه رژيم دين سالار ايران پيوسته عليه خود دچار تفرقه مي باشد، ولي در مورد مسئله هسته اي اتفاق نظر چشمگيري را حفظ كرده است. در جو سياسي امروز، نه تحريم هاي غرب و نه پيشنهاد مشوق ها وحدت كشور را در اين مورد خدشه دار نخواهد كرد. آيت ا.. علي خامنه اي رهبر عالي ايران هر گونه سازشي را رد كرده و مي گويد "ما قويا به راه خود ادامه خواهيم داد و به ستمگران اجازه نخواهيم داد حقوق ما را پايمال كنند." هاشمي رفسنجاني، رقيب (آيت ا..) خامنه اي و سياستمداري كه به واقع گرايي شهرت دارد، نيز به طور مشابه ادعا كرده است كه "اين حق طبيعي ما است؛ اگر در اين راه عقب نشيني كنيم، به دشمن اجازه خواهيم داد در مورد هر مسئله اي در كشورمان دخالت كند."

در سراسر طيف سياسي ايران، برنامه هسته اي به عنوان نشاني از قدرت بزرگ و شاخصي از دستاورد علمي تلقي مي شود. مطمئنا، يك زيربناي هسته اي پيشرفته همچنين ظرفيت ساخت بمب (هسته اي) و كسب آرزوهاي برتري جويانه منطقه اي را براي ايران تأمين خواهد كرد.

به علاوه، در حالي كه به نظر مي رسد قدرت هاي غرب از راهبردهاي خود نوميد شده و دائما اين راهبردها را مرمت مي كنند، ايران ، هم راضي و هم موفق است.

محمود احمدي نژاد، رييس جمهور جنگ افروز ايران يادآور شده است كه "مسئله هسته اي نشان مي دهد كه اگر محكم بايستيم، آنها عقب نشيني خواهندكرد." در زماني كه ذهن ايالات متحده با عراق پر شده و چين و روسيه هر دو به ايران به عنوان يك فرصت تجاري و نه يك تهديد راهبردي مي نگرند، مشكل بتوان در مورد اظهارات گزاف احمدي نژاد بحثي به عمل آورد.

پس از سه سال ديپلماسي بي نتيجه، اكنون زمان آن است كه فرمول "تعليق به ازاي مشوق ها" را دور انداخت و فرمول "غني سازي به ازاي شفافيت" را جايگزين آن كرد.

قدرت هاي غربي با چنين فرمولي توانايي غني سازي بومي و تا اندازه قابل ملاحظه اي را به ايران
مي دهند و در عوض ، يك رژيم بازرسي سر زده كه تضمين كند مواد هسته اي براي اهداف نظامي مورد استفاده قرار نمي گيرد، از آن مي خواهند.

چنين روش هاي راستي آزمايي بايد فراتر از اقدامات كنوني باشد. اين روش ها بايد شامل ديده باني 24 ساعته، نمونه برداري زيست محيطي دائمي و حضور دائم بازرساني باشد كه اجازه داشته باشند هر گونه تأسيساتي را بدون تذكر قبلي مورد بازديد قرار دهند. به علاوه، ظرفيت شكاف (هسته اي) ايران بايد با معين كردن مقدار مواد قابل انشقاقي كه مجاز به نگاهداري در انبار مي باشد، محدود شود.

سؤال مناسب ، ديگر اين نيست كه آيا ايران داراي زيربناي هسته اي است يا نيست بلكه سؤال اين است كه چگونه مي توانيم اين برنامه را تنظيم كنيم و مطمئن شويم كه فعاليت هاي نامساعد و خطرساز صورت نمي گيرد.

جاه طلبي هاي هسته اي فزاينده ايران، مرزهاي قدرت آمريكا را منعكس مي كنند. در حالي كه بوش پشت سر هم تهديد مي كند و وزيران خارجه كشورهاي غربي در نشست هاي محرمانه متعدد دور هم جمع مي شوند، ايران به توسعه توان هسته اي خود ادامه مي دهد. با وجودي كه نتيجه ايده آلي نمي باشد، ولي برتري طرحي كه غني سازي را با شفافيت مبادله مي كند اين است كه اين طرح تعهدات ملي ايران را برآورده مي كند و درهمين حال نگراني هاي اشاعه هسته اي قدرت هاي بزرگ را تسكين مي بخشد. اگر جمهوري اسلامي سخت گير ، چنين پيشنهاد سخاوتمندانه اي را رد كند، امكان دارد كه تحت تاثیر محاسبات چين و روسيه بتواند قرار گیرد.

در يك جهان ايده آل، ايران حتي يك سانتريفيوژ را به چرخش در نمي آورد. ولي در شرايط كنوني ايران داراي ابزار هسته اي پيشرفته است و سرگرم غني سازي اورانيوم مي باشد. برگرداندن عقربه هاي ساعت غير ممكن است. به جاي آن كه به يك بسته مشوق آميز كه از مدت ها قبل از طرف ايران رد شده، دوباره حيات بخشيم، عاقلانه آن است كه ايالات متحده و متحدان اروپايي آن در باره ترتيباتي مذاكره كنند كه حداقل بخشي از تقاضاها را برآورده كند. اين شايد آخرين فرصتي باشد كه ما قبل از آن كه ايران از آستانه تسليحات هسته اي عبور كند، در اختيار داريم.

ارسال نظرات
خط داغ