پاتریک بوچانان مفسر جمهوری خواه:
"پیروزی مک کین به معنی آغاز جنگ خواهد بود"

به گزارش سرویس بین الملل فرارو، به نقل از خبرگزاری دو دفانسا پاتریک بوچانان مفسرجمهوری خواه حضور مک کین در کاخ سفید را آغاز جنگ طلبیهای واشنگتن میداند.
در گزارش خبرگزاری دو دفانسا می خوانید که دموکراتها در حال حاضر برای نخستین دور انتخابات ریاست جمهوری امریکا توجه را به خود جلب کرده اند. در جناح دیگر در همان حال که به نظر می رسد جان مک کین به عنوان نفر اول تایید شده، جمهوری خواهان نیز بدون جاذبه نیستند.
پاتریک بوچانان مفسر جمهوری خواه قدیمی عضو حزب راست محافظه کار سنتی مخالف جنگ، بیشتر عصبانیت این کاندیدا را مورد توجه قرار داده است. به نظر او جان مک کین رئیس جمهوری جنگ طلب است و انتخابش جنگ و به طور مشخص شروع جنگ با ایران را رقم خواهد زد.
28 ژانویه در جریان مصاحبه با MSN BC به گزارش راواستوری بوچانان دیدگاهش را بیان کرد. جواسکاربروک از پت بوچانان محافظه کار ارشد راجع به مذاکراتش با مک کین پرسید.
او جواب داد: مک کین وعده وقوع جنگ های بیشتر را می دهد. در ادامه سئوال شد آیا او در حیطه اقتصادی نیز این چنین شتاب کار و ناامید است؟ پت جواب داد: البته او از لغت قول استفاده نکرد، اما به سادگی گفت احتمال جنگ های بیشتری وجود دارد. در نتیجه این نقطه نظر مک کین است و به گونه ای بی پرده سخن گفتن است.
اگر شما او را وارد کاخ سفید کنید، من متقاعد خواهم شد می بایست منتظر جنگ با ایران باشیم. همان مساله ای که مرا نسبت به او خشمگین می کند.
در اینجا بوچانان از کوره در می رود: شکی نیست که مک کین رئیس جمهوری جنگ طلب است. تمام پیشینه شغلی او با ارتش و امنیت ملی رقم خورده. او نقطه مخالف پوتین است. ایرانی ها را تهدید می کند و می ترساند. در عین حال ممکن است ما مجبور باشیم تا صد سال آینده در عراق بمانیم.
اسکاربروک اینگونه تفسیر می کند: بنابراین وقتی او می گوید جنگ بیشتر، به شما این وعده را می دهد اگر به کاخ سفید راه یابد ما نه تنها در حال جنگ باقی خواهیم ماند، بلکه جنگ های جدید نیز شروع خواهد شد. و اینگونه سئوال می کند: آیا این خواسته جمهوری خواهان محافظه کار است؟ بوچانان پاسخ می دهد: من نمی گویم او جنگ ها را آغاز می کند. او چشم انتظار درگیری های بیشتری است و فکر می کند بسیار سریع و بی پرده هدفش را می گوید. زیرا اگر شما یک نگاه به خط مشی سیاست خارجی او بیندازید، دقیقا نقطه مقابل خط مشی همه است. شما تفسیر
تد گوچران که بر نظر رومنی صحه می گذارد دیده اید؟ گوچران می گوید: مک کین یک نزاع طلب با چهره ای برافروخته و عصبانی و در حال انفجار است.
اسکاربروک در سئوالاتش به بیانیه مک کین نیز اشاره می کند. بیانیه ای که در جریان یک نشست انتخاباتی در 27 ژانویه قرائت شد: من متاسفم این را به شما می گویم، ممکن است ما درگیر جنگ های بیشتری شویم. اگر چه سعی می کنیم تا حد امکان از وقوع شان جلوگیری کنیم و تسلیم آغاز یک نبرد دیگر نشویم ، اما احتمال آن وجود دارد.
اعتقاد به جنگ طلب بودن مک کین یکی از نظریه ها یا یکی از تحلیل های بسیار تندروانه است. مساله شخصیت که بوچانان مطرح می کند نسبتا مهم است. مک کین چندین بار بی عرضگی و عصبی مزاج بودنش را نشان داده . آنچه که دقیقا در موقعیت های سیاسی یا نظامی خطرناک نقش مهمی دارد.
در مصاحبه در سال 2006 جفری استی کلر از کانتر پانچ (Counter punch) صحنه رویارویی مک کین با یک طرفدار محیط زیست آقای ویت زمن استاد فیزیک را این گونه به یاد می آورد و نقل می کند: « وقتی او با دکتر ویت زمن در دفترش روبرو شد، برآشفت. به طرف او هجوم برد و تنها چند سانتی متری مانده بود که برخورد فیزیکی روی دهد. پس او همیشه در آستانه تحریک است. »
سال 2000 هنگامی که مک کین برای انتخابات ریاست جمهوری داوطلب شد ویت زمن راجع به او گفت: او تنها کسی است که می تواند یک جنگ هسته ای را آغاز کند. استی کلر همیشه مشکل شخصیتی را مطرح می کند. خصوصا مزاج تند و عصبی که باید در پرتو وجود یک روحیه معتدل مقایسه گردد و در پس زمینه یک بحران دشوار سیاسی مورد توجه قرار گیرد: او بی پرواترین است، همچنان که در مجلس نیز بی باک ترین بود. اگر شما می خواهید سال 2008 در انتخابات ریاست جمهوری زورآزمایی کنید، رقبای احتمالی شما هیلاری و مک کین هستند. زیرا هر یک می توانند گوی سبقت را از پیشینیان شان بربایند. دارای خط مشی سیاسی یکسان هستند و هر دو آنقدر روحیه پیچیده و زخم خورده ای دارند که هر لحظه در آستانه انفجار هستند.
جان مک کین شخصیتی دو پهلو و تندخو دار؛ گاهی به اقتضای سیاست و گاهی به اقتضای جنبه روانشناختی اش. به این دلیل مشخص او کاندیدای مطلوب نومحافظه کاران است برای آگاه شدن از تمامی بدی هایی که می توان فکرش را کرد و به خاطرش از مک کین ترسید باید به وقایعی که جان هری در نشریه ایندپندنت (Independent) تاریخ 24 ژوئیه مراجعه کرد.
هری زندگینامه کاندیدای جمهوری خواه را به طور دقیق نقل می کند: «اغلب زندگینامه نویس ها و حامی جدیدش مت ولچ چنین نتیجه می گیرند: برنامه مک کین برای جنگ های خارجی اغلب ممکن است به وضوح راه حل های نظامی داشته باشد و بعد از تری روزولت بیانیه انتخاباتی او مداخله گرانه ترین بیانیه در کاخ سفید است. این برنامه به طور قابل ملاحظه ای سلطه جویانه و تهاجمی است. حتی بیشتر از آنچه که جورج بوش تا به حال در عمل نشان داده است.»
با چنین رئیس جمهوری ما می توانیم چشم انتظار سیاست های تهاجمی و سلطه جویانه بیشتر و بی ثباتی روزافزون در ونزوئلا، بولیوی و دیگر کشورها باشیم.