آگاه
کد خبر: ۱۰۶۵۰۰

درباره ی فیلم نوادگان ساخته ی الکساندر پین

بر سر دوراهی

بر سر دوراهی

آرمین منیبی


الکساندر پین فیلمساز خلاف جریان مرسوم هالیوود پس از هفت سال دوری از عالم فیلمسازی بلند، سال گذشته فیلم نوادگان را روی پرده برد تا انتظار برای هوادارانش به پایان برسد. پین در سال 1999 با فیلم انتخابات به شهرت رسید و با فیلمهای درباره ی اشمیت (2002) و راه های جانبی (2004) سبک منحصر به فرد خود را تثبیت کرد.

فیلم های پین از لحاظ ساختار و مضامین شباهت های زیادی به سایر فیلم های بزرگ استودیوهای هالیوود و فیلم هایی که عمدتا در جوایز آکادمی اسکار مورد توجه قرار می گیرند دارد، اما شیوه ی او در بیان مضامین متفاوت است. او همواره مضامینی مانند خانواده، فردگرایی، رویای آمریکایی و ... را که از مضامین مورد علاقه ی هالیوود هستند مورد انتقاد قرار می دهد، و غالبا این ارزش ها را از دست رفته به تصویر می کشد.

در کنار اینها فیلم های پین از لحاظ قابلیت تعمیم نمونه ای از جامعه، به کل جامعه ی آمریکایی همان روش فیلم های مذکور را پیش می گیرد. تمامی موارد ذکر شده در نوادگان به بلوغ رسیده است و پین به یک جمع بندی در عقایدش دست یافته است.

نوادگان داستان خانواده ای است که مادرشان در سانحه ای به اغما می رود و فیلم به بیان واکنش های اعضای خانواده، برخورد آنها با موضوع و چالش های پیش رویشان می پردازد. فیلمساز این بار مستقیما بنیان خانواده را مورد هدف قرار داده و از دل این خانواده بحران خیانت را خارج کرده است، ولی موضوع فراتر از یک خیانت ساده است.

پین در نوادگان تقابل دو دیدگاه را به تصویر می کشد، اینکه آیا انسان باید مطابق قواعد و قوانینی که خود وضع کرده است زندگی کند یا بر اساس طبیعت و غرایزش؟ داستان فیلم در ایالت هاوایی می گذرد، ایالتی که هنوز نشانه هایی از اقوام بومی (طبیعت) در آن مشهود است و از طرف دیگر عده ای مهاجر در آنجا حضور دارند که قوانین تازه ای را برای طبیعت وضع کرده اند. این ایالت مشتمل از جزایر متعددی است که می توان به نوعی آن را کل آمریکا و جزایرش را ایالات این کشور دانست (قابلیت تعمیم). ایالتی (بخوانید کشوری) که به قول مت (جورج کلونی) مردم از دور چنین می پندارند که مردمش غمی ندارند، بیمار نمی شوند و ... ولی حقیقت چیزی دیگریست.

داستان دارای شخصیت های متعددی است که هر کدام دیدگاه خاص خود را پیرامون طبیعت و قواعد ساختگی دارند. عده ی زیادی قواعد را پذیرفته اند. قهرمان داستان مت کینگ و دختر بزرگترش، الکساندرا (شایلن وودلی) در بین این دو عقیده گرفتار شده اند و در ابتدا نمی دانند کدام راه را انتخاب کنند. دختر کوچکتر خانواده، اسکاتی (آمارا میلر) هنوز خودش را درگیر این انتخاب نکرده است و دوست الکساندرا، سید (نیک کراس) طبیعت را برگزیده است.

شخصیت مهم دیگر، مادر خانواده، الیزابت (پاتریسیا هاستی) در واقع کسی است که این چالش را برای شخصیت های اصلی به وجود آورده است. علاوه بر سایر افرادی که در داستان وارد می شوند، چند قاب عکس مهم نیز وجود دارد، قاب هایی که حاوی تصاویری از اجداد خانواده است. کسانی که قواعد و قوانین تازه را وضع کرده اند.

مت کینگ، پدر خانواده، وارث زمین های زیادی در ایالت هاوایی است و با توجه به قانون ممنوعیت مالکیت دایم، باید زمین بزرگی را بفروشد. علاوه بر او عده ی زیادی وارث دیگر نیز وجود دارند، ولی تصمیم نهایی را او باید بگیرد. مت به دلیل مشغله ی کاری نتوانسته است رابطه ی خوبی با همسر و فرزندانش داشته باشد و حال که همسرش در کماست از کرده اش پشیمان است و امیدوار است با بهبود وضع همسرش زندگی جدیدی برای خانواده اش فراهم کند.

اوضاع به همین منوال سپری می شود تا اینکه مت از خیانت همسرش مطلع می شود و با چالشی اساسی مواجه می شود. در این بین دوستانش (قواعد جدید) به او می گویند این یک مسئله ی عادیست و باید آن را فراموش کند و روشنفکرانه با موضوع برخورد کند، به خصوص که اکنون همسرش در اغماست.

کمی بعدتر مشخص می شود، مردی که با الیزابت، همسر مت رابطه داشته همان مشاور املاکی است که سایر وراث تصمیم گرفته اند زمین را به جناح او بفروشند و در نتیجه پول زیادی به آن مرد خواهد رسید. در کنار اینها غرایز و طبیعت مت از او می خواهد که خیانت زنش را نپذیرد و از آن مرد نیز انتقام بگیرد و معامله ی زمین را جوش ندهد. این سردرگمی پیش از هر تصمیمی در چهره، رفتار و حالات مت مشهود است.

مت مراحل مختلف را سپری می کند و سرانجام به مرحله ی امضای نهایی می رسد، او سرانجام طرف طبیعتش را می گیرد و قید معامله را می زند. سایر وراث دلیل این رفتارش را از او می پرسند و اینجاست که یکی از زیباترین سکانس های فیلم کامل می شود. از آنجایی که مت می داند وراث دلایلش (طبیعت) را نمی پذیرند صحنه ای نمایشی و ساختگی ترتیب می دهد تا اطرافیان را تا حدودی قانع کند. اینجا همان جایی است که پین مضامین مورد توجه استودیوها (رویای آمریکایی و ...) را به سخره می گیرد و آن را به درستی به نمایشی ترین و شعاری ترین شکل ممکن به تصویر می کشد. (ولی دلیل مت همان طبیعتش است.)

الکساندرا، دیگر شخصیت مهم فیلم، پیش از پدرش از موضوع خیانت مادرش مطلع بوده. هنگامی که پدرش به او می گوید مادرش دیگر به زندگی بازنخواهد گشت، سردرگم می شود. آیا باید ناراحت باشد یا بی تفاوت؟ به همین دلیل سرش را در زیر آب استخر می کند تا پدرش گریه اش را نبیند. از اینجا چالش او با طبیعت و قواعد آغاز می شود اما این چالش به اندازه ی چالش پدرش نیست.

اسکاتی، خواهر الکساندرا، هنوز در عالم کودکی سپری می کند و بد و خوب را از هم تشخیص نمی دهد. او هنوز بر پایه ی طبیعتش زندگی می کند و احساساتش را بروز می دهد. در کنار اعضای خانواده دو شخصیت مهم دیگر نیز وجود دارد، سید فردی است که راه طبیعتش را پیش گرفته و به قواعد کاری ندارد. از این رو وقتی مت می خواهد به دیدار فردی که با زنش رابطه داشته برود از او می خواهد کلکش را بکند.

همسر مرد خیانتکار، جولی اسپیر نیز زندگی را زیبا می بیند و کاری به قواعد و طبیعت ندارد تا اینکه از خیانت همسرش مطلع می شود و او نیز در واکنش به این موضوع راه طبیعت را پیش می گیرد. شاید برخورد او صادقانه ترین و زییاترین برداشت از این تقابل (قواعد و طبیعت) است. او با اینکه می داند الیزابت بنیان خانواده اش را آسیب زده است ولی به دیدار او می آید تا بگوید او را بخشیده است و البته تنفرش از او را نیز پنهان نمی کند.

سکانس پایانی فیلم فوق العاده درخشان از آب در آمده است. مت به همراه دو دخترش به دریا می روند تا خاکستر الیزابت را در آب بریزند (بازگشت به طبیعت) و در پس زمینه، تصویر ساختمانها (قواعد جدید) را می بینیم. حال مت و خانواده اش راه طبیعت را پیش گرفته اند.

نوادگان از هر جهت اثر کاملی است. فیلمی که قواعد و لحن خاص خودش را دارد و لحظه ای از این قواعد تخطی نمی کند. پین بار دیگر بازی های درخشانی از بازیگران فیلمش گرفته است و موسیقی های اثر در خدمت لحن فیلم است، موسیقی هایی که شادی و غم توامان را به کمک حالات و چهره ی بازیگران به خوبی القا می کند.

الکساندر پین در سال پیش رو اثر دیگری را رونمایی خواهد کرد، هوادارانش می توانند خوشحال باشند که دیگر خبری از وقفه ی طولانی نخواهد بود.

ارسال نظرات
خط داغ