مروری بر نقل قولهای اختتامیه فیلم فجر
با سلام و تشکر از هیئت داوران!
فرارو- شاید کمتر سینماگر ایرانی باشد که به این موضوع فکر نکرده باشد وقتی اگر زد و یک روز سیمرغ روی شانهاش نشست، یا دست کم دیپلم افتخاری، لوح تقدیری نصیبش شد، آن بالا پشت تریبون اختتامیه چه چیزی به زبان بیاورد، به هر حال این تریبونی است که سالی یکبار نصیب برخی میشود و معمولا با چنین مضمونی آغاز میشود: با سلام و تشکر از هیئت داوران!
جایزه گرفتن از جشنواره فجر به کنار، رفتن روی سن هم به کنار، ولی برخی از نقل قولهای اهالی سینما خودش یک نمای معرف سینمایی است که گاهی به کمدی موقعیت هم پهلو میزند، مرور برخی از این نقل قولها میتواند جالب و خواندنی باشد.
مثلا سعید راد پس از دریافت دیپلم افتخار بهترین بازیگر مرد بخش نگاه نو برای «گیرنده» گفت: «با سلام و تشکر از هیئت داوران من پس از 38 سال برای تقدیر روی سن قرار گرفتم و از خداوند یاری می خواهم تا بتوانم هر سال جایزه بگیرم.»
«سعید راد» بعد از مراسم با بیان این موضوع که همیشه به این موضوع فکر میکند که برای هنرمندان، کسب چنین جوایزی زیبا و ارزشمند است به فارس گفت:« الان حس میکنم هیچ فاصلهای از شروع بازیگریام تا کسب این جایزه وجود نداشته است، تصمیم دارم سال دیگر طوری انتخاب و بازی کنم که 7 و یا حتی 8 سیمرغ بگیرم!»
محمد قهرمانی تهیه کننده «گیرنده» هم که برای دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم بخش نگاه نو در روی سن حاضر شده بود گفت: «خوشحالم توانستم یک کارگردان را به جامعه هنری کشور معرفی کنم.»
مصطفی کیایی که پس از دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه برای «ضد گلوله» گفت: «از همه عواملم در این فرصت تشکر می کنم همین طور تهیه کنندهام که به من اعتماد کرد. این اولین باری است که فیلم کمدی جایزه فیلمنامه جشنواره فیلم فجر را به دست می آورد.»
البته کیایی که کارگردانی «بعدازظهر سگیسگی» را در کارنامهاش دارد با بیان این که فکر میکرده جایزه کارگردانی را دریافت میکند به فارس چنین گفته است: «پس از گرفتن این جایزه وظیفهام سنگینتر میشود اما دوست ندارم تغییر روش دهم و فیلمهای روشنفکری بسازم و در ادامه روند کاری خود گامهای محکمتری بردارم.»
از فیلمهای روشنفکری که بگذریم، نوبت به نقل قول کنایهآمیز یکی از بازیگران زن میرسد، یکتا ناصر پس از دریافت سیمرغ بلورین نقش مکمل زن برای «یکی میخواد باهات حرف بزنه» گفت: «با سلام این خوشحالم که کارم دیده شد از هیئت داوران سپاسگزارم، ایکاش روی سن یک خانم حضور داشت تا ما بتوانیم پس ازدریافت سیمرغ انرژی مان را تخلیه کنیم.»
و اما اکبر عبدی که انگار سالن منتظر بود نامش را بشنود تا به مرز انفجار برسد، عبدی برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد در حالی که نقش یک زن سالخورده را در فیلم «خوابم میاد» بازی کرده بود، و همین موضوع یکی از شوخیهای روز نمایش این فیلم بود که موضوع بحث برخی از منتقدین طناز قرار گرفته بود.
اکبر عبدی که پیراهنی تیره پوشیده بود پس از دریافت جایزه خود از هیئت داوران جشنواره، گفت: «جایزه خیلی دیر به من اهدا شد و برای من حکم زنگوله پای تابوت را دارد. من باید جایزه را برای بازی در فیلم «ای ایران» میگرفتم، به خاطر حضور در فیلم فهیمترین کارگردان سینمای ایران که دو سال به طول انجامید و 195 هزار تومان برای آن دستمزد گرفتم»
عبدی آمده بود که حسابی حرف دلش را بزند، او در خاتمه افزود: «من همیشه از سوی مردم در حال سیمرغ گرفتن هستم. از عطاران عزیز که به من اعتماد کرد و به دلیل فوت پیرزنهای بازیگر این نقش را به من سپرد تشکر میکنم، زیرا او این نقش را برای من در نظر گرفت در حالی که تهیهکننده مایل بود نقش را به یکی از افراد مسن با دستمزدی ناچیز بدهد. تهیهکننده حتی یک خسته نباشید هم تاکنون به من نگفته است.»
«هنگامه قاضیانی» پس از دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن برای «روزهای زندگی»، گفت: «سلام به همه همقبیلههای عزیزم. مردم سرزمینم که فکر میکنم انتظار مرا نداشتید اما زمان باهوشتر از ما است، همه کاندیداهای این بخش زنان معتبری هستند، با احترام به همه آنها اما اینبار شاهد اسامی عجیبی بودیم. شاید با این حرف دلم آرام گیرد، متشکرم از هیئت انتخاب و داوری که مرا دیدند و با ارائه جایزه مشوقی بودند برای راه سختی که در پیش دارم.»
پرویز شیخ طادی هم که با فیلمش بیشترین جوایز جشنواره را به معنای دقیق کلمه درو کرد حسابی از خجالت داوود میر باقری و ابولقاسم طالبی دو تن از داوران جشنواره در آمد و پس از دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی گفت: « ای کاش 50 سیمرغ بود که به سازنده سریال مختارنامه می دادم که هر قسمتش یک فیلم سینمایی بود. من خیلی چیزها از او یاد گرفتم. و هدیه ام را به ابوالقاسم طالبی می دهم که به دلیل حضور تهیه کننده به عنوان دبیر جشنواره فیلمش از بخش مسابقه خارج شد.»
شیخ طادی که واقعا جایزهاش را به طالبی اهدا کرده بود در اینباره گفت: «احساس کردم حقش است که جایزهای بگیرد و جایزه خودم را به او اهدا کردم.»، این کارگردان در مورد اینکه فیلماش «روزهای زندگی» امکان داشت جوایز بیشتری دریافت کند نیز به فارس گفت: «جوایز بیشتر را نمیپسندم و بیشتر خواهان عدالت هستم و در خلق و خوی ایرانی هم عدالت حرف اول را میزند.»