دستنوشتههای تبريك به فرهادي و گروه «جدايي»
شرق نوشت:
تبريك به اصغر فرهادي كه توانست بزرگترين جايزه سينماي ايران را براي مردم ايران به ارمغان بياورد از طرف هنرمندان ادامه دارد.
آنان اين بار كاغذي سفيد را امضا كردهاند و اين افتخار را تبريك گفتهاند و از عوامل فيلم سازنده جدايي نادر از سيمين تشكر كردهاند:
ابوالحسن داودي: فرهادي عزيز، خانهات آباد كه در اين بيخانماني سينما چراغ قلب و روح رنجيدهمان را روشن كردي.
مهناز افشار: اين افتخار براي همه ايرانيان هست و براي من، تو، شما.
باران كوثري : مبارك هممون باشه!
ليلي رشيدي: بعد از مدتها... ايران برابر شد با دوستي و صلح و هنر... درخشيد... و من به ايراني بودنم افتخار كردم...
احمد مهرانفر: استاد /زندگي زيباست / همه زيباييهاي زندگي تقديم تو باد چه لحظه زيبايي بود سرشار از غرور و افتخار
مسعود رايگان: عاليجناب اصغر فرهادي درخشش بينظير شما و فيلمتان را در كهكشان ستارگان شادباش ميگويم.
پگاه آهنگراني: تبريك بسيار زياد و ممنون از اينكه حالمان را خوب كرديد... بعد از مدتها.
محمد يعقوبي: اصغر فرهادي عزيز، سينماي ايران تو را كم داشت.
آيدا كيخايي: آقاي فرهادي عزيز و همه عوامل فيلم جدايي نادر از سيمين، ممنون كه اين فيلم را ساختيد، تبريك.
علي سرابي: خوشحال هستم كه در پرافتخارترين روز هنر سينماي كشورم زندگي ميكردم و اين روز را به چشم ديدهام.
افشين هاشمي: اشك تصوير را تار ميكند و بغض مجال حتي نوشتن هم نميدهد.
رويا تيموريان: فرهادي عزيز، غرورمان را يادآوري كردي.
شبنم مقدمي: دلم باز شد و شاد! چنان كه نخواهد گرفت تا حالا حالاها! تبريك هزار هزار براي همه آنها كه مسبب اين افتخارند.
آروند دشتآراي: جناب آقاي فرهادي و عوامل عزيز فيلم جدايي نادر از سيمين، از اينكه صداي هنر ايران و هنرمندان ايراني را به جهانيان به زيباترين شكل رسانديد از شما بسيار سپاسگزاريم و مديون و دست مريزاد.
رضا بهبودي: «آنا آخماتوا» ميگويد (نقل به مضمون): در سرماي سرد و مهآلود مسكو، وقتي در صف ايستاده بوديم تا خبري هرچند ناچيز از زندانيانمان بگيريم، پيرزني جلو آمد و خطاب به من گفت: «آيا ميتواني اينها را بنويسي؟» و من گفتم: «بله ميتوانم.» آنگاه لبخندي محو بر چيزي كه زماني چهرهاش بود هويدا شد. فرهادي عزيز به تو افتخار ميكنم كه چهره ما را به ما برگرداندي.
سيامك انصاري : دست گلت درد نكنه آقاي فرهادي.
طناز طباطبايي: حضور پرافتخارتان در عرصههاي جهاني، خون، شور و اشتياق تازهاي را در رگهايمان جاري ساخت و انگيزههايي كه ميرفتند تا زير خاكستر نااميدي مدفون شوند را زنده كرد. هميشه بدرخشيد.