ایرانی‌ها چقدر بیشتر از مردم جهان آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنند؟
رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت با اعلام اینکه ایران در سال گذشته میلادی در میان دو تا سه کشور دارای بیشترین مصرف آنتی‌بیوتیک قرار داشته است، نسبت به مصرف بی‌رویه این داروها و افزایش مقاومت میکروبی هشدار داد.
قباد مرادی، رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، در گفتگویی تلویزیونی با تشریح وضعیت مصرف آنتی‌بیوتیک در ایران اعلام کرد میزان مصرف این داروها در کشور به‌مراتب بیشتر از میانگین جهانی است و بخش قابل‌توجهی از آن نیز به شکل نادرست و غیرضروری انجام می‌شود.
مرادی با اشاره به شاخص DDD به‌عنوان معیار سنجش میزان مصرف دارو در کشورهای مختلف گفت: این شاخص نشان می‌دهد به ازای هر هزار نفر جمعیت، چه میزان آنتی‌بیوتیک به‌صورت روزانه مصرف می‌شود.
به گفته رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، شاخص DDD در ایران بالاتر از ۵۰ است؛ در حالی که میانگین جهانی این شاخص حدود ۲۰ تا ۲۲ برآورد می‌شود.
وی با بیان اینکه آمارهای سال گذشته میلادی جایگاه ایران را در میان دو تا سه کشور نخست جهان از نظر مصرف آنتی‌بیوتیک نشان می‌دهد، تأکید کرد میزان مصرف این داروها در کشور بسیار بیشتر از سایر نقاط جهان است.
مصرف آنتی‌بیوتیک در دام و طیور نیز عامل مقاومت میکروبی است
مرادی با اشاره به اینکه کنترل مصرف آنتی‌بیوتیک تنها بر عهده وزارت بهداشت نیست، گفت مصرف این داروها در دام و طیور نیز نقش مهمی در ایجاد مقاومت میکروبی دارد.
او توضیح داد: شاید حتی بیشتر از میزان آنتی‌بیوتیکی که مردم مصرف می‌کنند و موجب مقاومت میکروبی می‌شود، مصرف این داروها در دام و طیور در ایجاد این مشکل نقش داشته باشد.
رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت همچنین سازمان‌های متولی حوزه دام و طیور را مسئول کنترل مصرف آنتی‌بیوتیک در این بخش‌ها دانست و بر ضرورت همکاری دستگاه‌های مختلف تأکید کرد.
هشدار درباره انتشار میکروب‌های مقاوم از طریق محیط زیست
مرادی در ادامه با اشاره به نقش محیط زیست در گسترش مقاومت میکروبی گفت سازمان حفاظت محیط زیست نیز در این زمینه مسئولیت دارد.
به گفته وی، فاضلاب، آب و محیط زیست در صورت آلوده‌شدن به میکروب‌ها یا عوامل بیماری‌زای مقاوم می‌توانند زمینه انتشار این عوامل را به مناطق دیگر فراهم کنند.
مرادی تأکید کرد مقابله با مقاومت میکروبی و کنترل مصرف آنتی‌بیوتیک به همکاری مجموعه‌ای از سازمان‌ها نیاز دارد و نمی‌توان یک دستگاه را به‌تنهایی مسئول مدیریت این مسئله دانست.
