ماجرای قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل؛ هدف قاچاقچیان چیست؟
شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران میگوید موضوع دریافت بنزین با سیمکارت رایتل اختلال مخابراتی نیست و شگرد جدیدی از طرف قاچاقچیها به حساب میآید. وقتی تعداد تراشهها از خود کارتهای سوخت بیشتر باشد، از سیمکارت رایتل و هر کارت دیگری سوءاستفاده میشود
فرارو- ماجرای قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل را باید یکی از شگردهای جدید قاچاق بنزین بدانیم. ماموران انتظامی در شهرستان عنبرآباد استان کرمان افرادی را بازداشت کردند که با سیمکارت رایتل در پمپبنزینهای این شهر اقدام به سوختگیری میکردند. وقتی تعداد تراشههای قاچاقی کارت سوخت از خود کارت سوخت بیشتر میشود، سیمکارت رایتل و هر کارت دیگری که بتواند در دستگاههای پمپ بنزین قرار بگیرد، استفاده میشود. شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران وادار به واکنش شده و میگوید این اقدام ارتباطی به خدمات مخابراتی ندارد.
ماجرای قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل
گزارشهایی از جایگاههای سوخت شهرستان عنبرآباد حاکی از رفتوآمد افرادی بود که به جای کارتهای سوخت قطعههای پلاستیکی بنفشرنگ را وارد شیار کارتخوان پمپ میکردند. این افراد در نوبتهای متوالی نازل را برمیداشتند و با تعویض این قطعهها باک خودروها را پر میکردند. ماموران پلیس پس از دریافت گزارشها در محل حاضر شدند و این افراد را در حین سوختگیری بازداشت کردند.
در بازرسی اولیه از این متهمها چندین پوکه سیمکارت کشف شد که همگی در بخش میانی دارای تراشه فلزی فعال بودند. ماموران پس از ضبط ادوات متهم را برای تشکیل پرونده قضایی به مراجع قانونی تحویل دادند. به این ترتیب پرونده قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل در مراجع انتظامی استان کرمان باز شد.
چرا سیمکارت رایتل خبرساز شد؟
علت اصلی دیده شدن این خبر در رسانهها نامتعارف بودن شکل ظاهری ابزار سوختگیری در پمپبنزین بود. در نگاه اول این تصور بین مردم ایجاد شد که ارتباطی بین سامانههای مخابراتی اپراتور رایتل و سامانه هوشمند سوخت وجود دارد. اما واقعیت این است که متهمها تراشه کارت سوخت اصلی را از محل خود خارج میکنند و آن را داخل گودی سیمکارت میگذارند.

ابعاد استاندارد چیپستهای کارتهای هوشمند با پینهای ارتباطی دستگاههای کارتخوان یکسان است. قرار گرفتن این تراشهها روی قاب پلاستیکی به آنها اجازه میداد تا در دستگاه جای بگیرند و جریان اطلاعات برقرار شود. انتشار خبر قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل برای خیلیها جلب توجه کرد اما واقعیت ماجرا این است که از همان تراشه اصلی کارت سوخت استفاده میشد و سیمکارت بستری برای قرار گرفتن تراشه بود.
پیگرد قانونی قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل
شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران در واکنش به بازتاب گسترده این فیلمها اطلاعیهای رسمی صادر کرد. در این اطلاعیه نوشته شده که سوختگیری فقط از طریق اطلاعات رمزشده داخل تراشههای سامانه هوشمند امکانپذیر است. این شرکت اعلام کرد تغییر شکل ظاهری کارت تخلف محسوب میشود و نقض ضوابط بهرهبرداری از خدمات سوخت کشور است.
دستگاههای نظارتی با رصد شماره سریال تراشههای توقیفشده در عنبرآباد مسیر صدور اولیه کارتها را بررسی کردند. طبق قوانین مبارزه با قاچاق کالا و ارز هرگونه بهرهبرداری غیرمجاز از سهمیههای یارانهای بنزین پیگرد کیفری دارد. کارشناسان حقوقی شرکت نفت اعلام کردند کارتهایی که تراشه آنها جدا شده است، مسدود میشوند و پرونده دارندگان اولیه آنها به دادسرا ارسال خواهد شد. پیگیری پرونده قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل در دستور کار مشترک پلیس امنیت اقتصادی و بازرسان شرکت پالایش و پخش قرار دارد تا شبکههای مرتبط با این اقدام شناسایی شوند.
هدف قاچاقچیان چیست؟
قاچاقچیها تراشههای کارت سوخت را به روشهای مختلف از بازار جمع میکنند. برخی از این قطعهها به شکل دزدی به دست قاچاقچیها میرسد و گاهی از طریق اجاره یا خرید سهمیه رانندهها در شهرهای مختلف تامین میشوند. قاچاقچیها نهایتا بعد از جمعکردن کارتها، بخش پلاستیکی بزرگ را کنار میگذارند و فقط مغزی فلزی یا همان تراشه آن را جدا میکنند. انتقال فیزیکی مقدار زیادی از کارتهای سوخت از ایستگاههای بازرسی بینشهری خطر لو رفتن بالایی دارد.
اما جاسازی چند قطعه کوچک فلزی درون یک بسته پستی کوچک یا کیف دستی سادهتر است. قاچاقچیها تراشهها را از شهرهای مرکزی و پرجمعیت خارج میکنند و به شهرهای جنوبی و مرزی میرسانند. وقتی بار به مقصد رسید، استفاده مستقیم از چیپ بدون نگهدارنده درون شیار کارتخوان ممکن نیست. از طرفی به خاطر نابود شدن بدنههای اصلی تعداد تراشههای موجود در دست آنها از تعداد کارتهای سالم بسیار بیشتر است.
به همین خاطر افراد فعال در شبکه قاچاق بنزین با سیمکارت رایتل یا هر کارت دیگری سراغ هر نوع قطعه پلاستیکی با ضخامت استاندارد میروند. پوکههای سیمکارت به خاطر داشتن جای خالی چیپ و ابعاد متناسب بهترین پایه برای نگه داشتن این تراشهها هستند.
هدف نهایی در این روند استفاده از سهمیههای بنزین هزار و 500 تومانی و سه هزار تومانی و فروش آن در مرز با نرخهای آزاد است. با این شیوه حجم بالایی از سوخت یارانهای بدون جلب توجه ماموران جایگاه منتقل میشود.