نسخه بی‌رحمانه تارتار برای پرسپولیس
پرسپولیس با دقت و سرعت به سمت صدرنشینی در لیگ برتر ایران حرکت می‌کند.
پرسپولیس با مهدی تارتار عطش زیادی در لیگ برتر ایران برای رسیدن به قهرمانی و موفقیت دارد؛ آن‌ها که پیش از این همواره در زمره تیم‌های مدعی بوده‌اند، در این فصل با یک پوست‌اندازی آشکار، اهداف را به طور جدی‌تری دنبال می‌کنند. برای بررسی این مورد، نیاز به داده‌های زیادی نیست؛ کافی است نمایش تیم مهدی تارتار در این فصل مرور شود تا همه چیز از حالت ابهام خارج و رنگ و بوی واقعیت به خود بگیرد. به عبارت ساده‌تر، منهای بازی این تیم با تراکتور که تنها شکست‌شان در لیگ برتر به شمار می‌آید، تیم تارتار، جدی‌ترین نشانه‌ها برای رسیدن به قهرمانی در لیگ برتر را از خود نشان داده‌است.
عبور از استقلال
تارتار و شاگردانش، جمعه‌شب، در قلعه‌حسن‌خان توانستند در دیدار هفته هشتم‌شان مقابل صنعت‌نفت، بار دیگر قدرت‌نمایی کنند؛ آن‌ها 3 – یک، رقیب را بدرقه کرده و با 16 امتیاز، به دلیل تفاضل گل بهتر، جای استقلال را در رده دوم جدول گرفتند. البته که این 3 گل می‌توانست به مراتب بیشتر و بردشان پررنگ‌تر باشد؛ چراکه آن‌ها بارها روی دروازه رقیب خطرآفرین شده و اگر دقت و شانس بیشتری داشتند، عدد جلوی پیروزی‌شان در این دیدار خانگی، بیشتر خودنمایی می‌کرد. هرچند که حالا هم در اصل داستان تفاوتی ایجاد نمی‌شود؛ آتش‌خانه پرسپولیس با شدت زیادی مشغول کار است و بعد از تنها 7 بازی با 15 گل زده، بهترین خط حمله لیگ برتر را در اختیار دارند؛ یعنی به طور میانگین کمی بیش از 2 گل در هر بازی. این‌ها تازه منهای فرصت‌سوزی‌های مکرر مهاجمان این تیم در بازی‌های مختلف است وگرنه به مراتب این عدد چشم‌گیرتر هم بود.
چه پرسپولیس بی‌رحمی
پرسپولیس مهدی تارتار، فوتبال بسیار مشخصی را به نمایش می‌گذارد؛ همچنان منهای بازی‌شان مقابل تراکتور که نقطه بحث‌برانگیزشان در این فصل به شمار می‌رود، آن‌ها میل زیادی به ارائه فوتبال هجومی نشان داده‌اند. نه اینکه فقط برنامه‌شان را روی دروازه رقیب چیده باشند، بلکه با برنامه و هدفی که روی کاغذ ساده ولی پیاده‌کردنش در زمین دشوار است، به چنین مهمی رسیده‌اند. فرمول بی‌رحمانه تارتار برای پرسپولیس که در جدال با صنعت‌نفت بارها به نمایشش گذاشت دو چیز است: اول گلادیاتور باش، بعد یوسین بولت! تفسیر چندانی نمی‌خواهد؛ بازیکنان پرسپولیس در بازپس‌گیری توپ و پرس از بالای تیم رقیب ذره‌ای به خود تردید نمی‌دهند. آن‌ها با جنگندگی بالا، در شمایل یک گلادیاتور، بازیکنان رقیب را پرس می‌کنند و بعد با سرعتی خیره‌کننده، که شبیه استارت‌های اولیه یوسین بولت است، به خط حمله اضافه و به خط دفاعی رقیب یورش می‌برند. شاید به ظاهر فرمولی ساده باشد؛ اما نیاز به آمادگی بدنی و ذهنی بالا دارد و بعد از آن هم نیاز به قدرت تمام‌کنندگی. بالاتر از آن‌ها نیاز به تمرین مکرر.
دو فاکتور نخست را پرسپولیسی‌ها در این فصل داشته‌اند ولی برای زدن ضربات آخر، بی‌رحمی بیشتری نیاز است تا شمار گل‌های‌شان را بالا برده و آتش خط حمله را داغ‌تر از هر زمان دیگری شلیک کنند. هرچند که منهای این بخش هم، آن‌ها با یک بازی کم‌تر و یک امتیاز کم‌تر در مقایسه با تراکتور، جدی‌ترین گزینه برای رسیدن به صدرنشینی در همین هفته‌ها به شمار می‌روند.
