توانایی یک انفجار عظیم در خورشید پیدا شد
پژوهش تازه دانشمندان مؤسسه ماکس پلانک و دانشگاه کلرادو بولدر نشان میدهد خورشید با وجود فعالیت مغناطیسی نسبتاً آرام، از نظر فیزیکی ظرفیت ایجاد یک اَبَرشراره را دارد؛ حتی لکه خورشیدی عظیم سال ۱۹۴۷ در محدوده لازم برای چنین رویدادی قرار داشته است.
فرارو- خورشید در مقایسه با بسیاری از ستارههای مشابه، فعالیت مغناطیسی آرامی دارد، اما یک مطالعه تازه نشان میدهد این ستاره از نظر فیزیکی میتواند اَبَرشرارههایی بسیار قدرتمند ایجاد کند؛ فورانهایی که قدرت آنها ممکن است تا هزاران برابر شرارههای معمولی خورشیدی باشد.
خورشید واقعاً چقدر میتواند فعال شود؟
به گزارش فرارو، مطالعات پیشین روی هزاران ستاره شبیه خورشید نشان داده بود که این ستارهها ممکن است تقریباً هر ۱۰۰ سال یکبار اَبَرشراره ایجاد کنند. در پژوهشی که دسامبر ۲۰۲۴ منتشر شد، دادههای ۵۶ هزار و ۴۵۰ ستاره شبیه خورشید بررسی شد و مشخص شد حدود ۲۰ درصد آنها در دوره مورد مطالعه دستکم یک اَبَرشراره داشتهاند.
این یافته پرسشی مهم ایجاد کرد: چرا خورشید در مقایسه با این ستارهها تا این اندازه آرام است؟
اکنون پژوهشگران مؤسسه ماکس پلانک و دانشگاه کلرادو بولدر با بررسی دادههای رصدخانه دینامیک خورشیدی ناسا، رابطه میان اندازه لکههای خورشیدی، وسعت نوارهای شرارهای و انرژی فورانها را بررسی کردهاند.
لکه خورشیدی سال ۱۹۴۷ از چه رویدادی خبر می دهد؟
پژوهشگران این رابطه را روی رویدادهای تاریخی خورشید نیز آزمایش کردند. در این میان، لکه خورشیدی عظیم سال ۱۹۴۷ توجه آنها را جلب کرد. این لکه حدود ۰.۶ درصد از قرص خورشید را پوشانده بود و قطر آن تقریباً ۴۰ برابر قطر زمین برآورد شده است.
نتایج نشان داد انرژی مغناطیسی ذخیرهشده در این منطقه به پایینترین محدوده لازم برای ایجاد یک اَبَرشراره میرسید؛ با این حال، خورشید در نهایت چنین انفجاری ایجاد نکرد.
پژوهشگران میگویند این یافته نشان میدهد خورشید از نظر اصول فیزیکی توانایی رسیدن به انرژی یک اَبَرشراره را دارد، هرچند وقوع چنین رویدادی بسیار نادر خواهد بود.
اَبَرشرارهها در صورت وقوع میتوانند برای فناوریهای زمینی پیامدهای جدی داشته باشند. حتی طوفانهای خورشیدی معمولی نیز میتوانند با ایجاد اختلال در میدان مغناطیسی زمین، به شبکههای برق و سامانههای الکترونیکی آسیب بزنند.
